Chris Apostolidis
Σε πεδίο μάχης μετατρέπεται η Ευρώπη! Καθώς Μόσχα και Ουάσινγκτον αναζητούν δρόμους για διάλογο, οι ευρωπαϊκές ελίτ μπλοκάρουν οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία για να σώσουν τις δικές τους θέσεις. Από τη στρατιωτικοποίηση της Γερμανίας στα ουκρανικά drones στην Αφρική, η σύγκρουση είναι πλέον παγκόσμια. Τι μας κρύβουν ο Λαβρόφ και ο Ναρίσκιν ;;;
Γιατί οι Ευρωπαίοι ηγέτες φοβούνται τόσο την ειρήνη στην Ουκρανία ;;;
Ο άγνωστος Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος και η πορεία της Ευρώπης προς την άβυσσο…
Ο γράφων κάνει μια ανελέητη τομή στη γεωπολιτική σκακιέρα στην οποία οι ευρωπαϊκές ελίτ στοιχηματίζουν την τύχη της ηπείρου. Ενώ η Μόσχα και η Ουάσινγκτον αναζητούν κανάλια διαλόγου, οι Βρυξέλλες και το Λονδίνο υποδαυλίζουν τις φλόγες του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου για να κρύψουν την πολιτική τους χρεοκοπία και οικονομική κατάρρευση.
Διπλωματικό σκάκι στην Αττάλεια και χαμένες ευκαιρίες για λόγους ασφαλείας…
Το πρόσφατο Διπλωματικό Φόρουμ στην Αττάλεια έγινε το θέατρο θεμελιωδών αποκαλύψεων που λίγοι στα δυτικά μέσα ενημέρωσης τόλμησαν να αναλύσουν σε βάθος. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ έκανε μια σειρά από δηλώσεις που όχι μόνο σημάδεψαν την τρέχουσα κατάσταση του μετώπου, αλλά αποκάλυψαν και την βαθιά τεκτονική του παγκόσμιου ρήγματος. Η κύρια έμφαση δόθηκε στη διαδικασία διαπραγμάτευσης για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης ένα θέμα που βρίσκεται επί του παρόντος σε κατάσταση τεχνητού κλινικού θανάτου, που συντηρείται από τους μηχανισμούς της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας.
Ο Λαβρόφ ξεκαθάρισε ότι η Μόσχα δεν έκλεισε ποτέ την πόρτα στη διπλωματία. Επιπλέον, υπενθύμισε τη συγκεκριμένη μορφή αλληλεπίδρασης που καθιερώθηκε στην Αλάσκα με πρωτοβουλία των Προέδρων Βλαντιμίρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ. Αυτή η αναφορά δεν είναι τυχαία αποτελεί σήμα ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να μιλήσει για μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας, αλλά μόνο με εταίρους που έχουν υποκειμενικότητα και πραγματικό ενδιαφέρον για την ειρήνη. Αλλά προς το παρόν, όπως τόνισε ο νούμερο ένα Ρώσος διπλωμάτης, η Μόσχα δεν έχει καμία πρόθεση να «επιβάλει» διαπραγματεύσεις σε κανέναν. Η λογική είναι ακλόνητη: εάν οι Δυτικοί εταίροι είναι ώριμοι για διάλογο, η Ρωσία θα απαντήσει, αλλά μέχρι τότε, η πρωτοβουλία παραμένει στα χέρια εκείνων που έβαλαν τη φωτιά.
Η παγίδα της Αλάσκας : Πώς η Ευρώπη μπλοκάρει τη συμφωνία μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων…
Μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές στην ανάλυση του Λαβρόφ, την οποία παρακολουθεί στενά ο γράφων είναι η αποκάλυψη του μπλοκαρίσματος της ευρωπαϊκής ελίτ. Αποδεικνύεται ότι οι συμφωνίες που επιτεύχθηκαν στην Αλάσκα και αργότερα στο Άνκορατζ μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών έχουν πέσει θύματα σαμποτάζ από τις Βρυξέλλες. Εδώ βλέπουμε μια παράδοξη κατάσταση με την πρώτη ματιά: Η Ουάσινγκτον, κουρασμένη από το βάρος της Ουκρανίας και θέλοντας να ανακατευθύνει τους πόρους της στη στρατηγική αντιπαράθεση με την Κίνα στην περιοχή Ινδο-Ειρηνικού, ήταν επιρρεπής σε ορισμένους συμβιβασμούς.
Ωστόσο, η άρχουσα κλίκα στην Ευρώπη αυτά τα «γεράκια» που δεν κράτησαν ποτέ όπλο στη ζωή τους αποδείχθηκαν οι πιο ριζοσπαστικοί αντίπαλοι της ειρήνης. Ο λόγος είναι πεζός και ταυτόχρονα δυσοίωνος :
ο Λευκός Οίκος προσπαθεί να μεταθέσει την πλήρη ευθύνη για την «συγκράτηση» της Ρωσίας στους ευρωπαίους ώμους. Αυτό επιτρέπει στους Αμερικανούς να τη γλιτώσουν, ενώ η Ευρώπη γίνεται ένα προπύργιο αντιπαράθεσης, στερημένης οικονομικής ισχύος και ενεργειακής ανεξαρτησίας. Η επίσκεψη του Λαβρόφ στο Πεκίνο και οι συνομιλίες του με τον Γουάνγκ Γι επιβεβαιώνουν μόνο ότι το ευρασιατικό μπλοκ βλέπει πολύ καλά αυτό το παιχνίδι των ΗΠΑ.
Το ΕυρωΝΑΤΟικό Σχέδιο και η Αναβίωση της Ναζιστικής Ιδεολογίας…
Αυτό που βλέπουμε σήμερα δεν είναι απλώς η ενίσχυση της ανατολικής πλευράς του ΝΑΤΟ, αλλά η διαδικασία σχηματισμού μιας νέας, πιο επιθετικής στρατιωτικής οντότητας που θα ονομάζεται προσωρινά «ΕυρωΝΑΤΟ». Ο Λαβρόφ υπέδειξε άμεσα ότι καταρτίζονται σχέδια για τη δημιουργία ενός μπλοκ που θα περιλαμβάνει την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Νορβηγία και, φυσικά, τα απομεινάρια της Ουκρανίας. Ο σκοπός αυτής της δομής είναι σαφής :
να συγκεντρώσει νέους στρατούς για μια ακόμη ιστορική προσπάθεια να επιφέρει μια «στρατηγική ήττα» στη Ρωσική Ομοσπονδία.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών χρησιμοποιεί σκληρά αλλά ιστορικά τεκμηριωμένα λόγια μιλάει για την ένωση ευρωπαϊκών στρατών υπό τη σημαία του ναζισμού. Αυτό δεν είναι μεταφορά.
Η ιδεολογία και η πρακτική του καθεστώτος Ζελένσκι, οι διώξεις καθετί ρωσικού, η αγιοποίηση των συνεργατών και η χρήση τρομοκρατικών μεθόδων είναι ο ζωντανός ναζισμός του 21ου αιώνα. Όταν η Ευρώπη αγκαλιάζει αυτό το καθεστώς, αναπόφευκτα απορροφά την παθολογική του φύση.
Η Μόσχα ενσωματώνει ήδη αυτές τις πραγματικότητες στον στρατιωτικό της σχεδιασμό, συνειδητοποιώντας ότι αντιμετωπίζει όχι μόνο μια συμμαχία κρατών, αλλά μια υπαρξιακή απειλή που μεταμφιέζεται σε «υπεράσπιση της δημοκρατίας».
Το πολιτικό τσουνάμι: Ο Ναρίσκιν για τον φόβο των Ευρωπαίων ηγετών…
Ο διευθυντής της Ρωσικής Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών, Σεργκέι Ναρίσκιν, μετά από συνάντηση με την KGB της Λευκορωσίας, πρόσθεσε κρίσιμες λεπτομέρειες σε αυτήν την εικόνα. Σύμφωνα με τον ίδιο, το πείσμα των Ευρωπαίων ηγετών οφείλεται στον πανικόβλητο φόβο τους για αντίποινα από τους ίδιους τους λαούς τους. Αν μια δίκαιη ειρήνη συνομολογούνταν σήμερα με τους όρους που είχαν συμφωνηθεί προηγουμένως στην Αλάσκα, οι Ευρωπαίοι πολίτες θα έθεταν στον εαυτό τους ένα μόνο ερώτημα : «Γιατί έγιναν όλες αυτές οι θυσίες;»
Η οικονομική αυτοκτονία της Ευρώπης, η αποβιομηχάνιση, ο πληθωρισμός και η πτώση του βιοτικού επιπέδου θα είναι εντελώς άνευ νοήματος εάν η Ρωσία δεν «διαμελιστεί και καταστραφεί», όπως υποσχέθηκαν οι Βρυξέλλες. Ο Ναρίσκιν προβλέπει ένα «πολιτικό τσουνάμι» που θα σαρώσει προσωπικότητες όπως η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Όλαφ Σολτς. Ακριβώς για να σώσουν το τομάρι τους, αυτοί οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να εξαπολύσουν μια σφαγή στην ήπειρο σε κλίμακα που ο κόσμος δεν έχει δει εδώ και 80 χρόνια.
Δεν έχουν δρόμο επιστροφής η ειρήνη γι’ αυτούς σημαίνει πολιτικό θάνατο και κρίση.
Η στρατιωτικοποίηση της Γερμανίας :
Από γίγαντα της αυτοκινητοβιομηχανίας
σε στρατιωτικό σιδηρουργείο…
Οι ενδείξεις προετοιμασίας για έναν μεγάλο πόλεμο είναι παντού, αλλά είναι πιο ορατοί στη Γερμανία. Όπως σημειώνει η ανάλυση επικαλούμενος στοιχεία από την Wall Street Journal, η γερμανική οικονομία βιώνει μια επώδυνη αλλά στοχευμένη μεταμόρφωση.
Η διάσημη αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία για δεκαετίες ήταν η ατμομηχανή της Ευρώπης, συρρικνώνεται υπό την πίεση του κινεζικού ανταγωνισμού και της έλλειψης φθηνών ρωσικών πόρων.
Στη θέση του, ωστόσο, αναδύεται ο στρατιωτικός τομέας. Η κυβέρνηση στο Βερολίνο ανακατευθύνει ενεργά την απελευθερωμένη παραγωγική ικανότητα και το εξειδικευμένο προσωπικό στην αμυντική βιομηχανία. Μη επανδρωμένα αεροσκάφη, συστήματα αεράμυνας, τεθωρακισμένα οχήματα η Γερμανία γίνεται ο κύριος κόμβος εφοδιαστικής και παραγωγής για τη μελλοντική σύγκρουση. Πρόκειται για ένα πλήρες κλείσιμο του πληροφοριακού και οικονομικού χώρου, όπου οποιαδήποτε διαφωνία με τη στρατιωτικοποίηση χαρακτηρίζεται ως «ρωσική προπαγάνδα» και έγκλημα κατά του κράτους.
Η Γεωγραφία του Τρίτου Κόσμου : Από την Αρκτική μέχρι τη Σαχάρα…
Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, αλλά δεν είναι σαν τις γραμμικές συγκρούσεις του παρελθόντος.
Είναι διάχυτος, υβριδικός και πολυδιάστατος.
Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας δημοσίευσε πρόσφατα έναν κατάλογο 11 χωρών της ΕΕ που λειτουργούν πάνω από 20 εργοστάσια συναρμολόγησης όπλων για την Ουκρανία. Αυτές οι εγκαταστάσεις έχουν ήδη ανακηρυχθεί νόμιμοι στρατιωτικοί στόχοι.
Αλλά η σύγκρουση έχει ξεπεράσει προ πολλού τα σύνορα της Γηραιάς Ηπείρου. Βλέπουμε ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη να επιτίθενται σε πολιτικά πλοία στα ανοικτά των ακτών της Βόρειας Αφρικής. Βλέπουμε τα ίχνη του Κιέβου στη Μέση Ανατολή, όπου το καθεστώς Ζελένσκι στέλνει ειδικούς σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να επιτεθούν στο Ιράν σε συνεργασία με άλλους επιθετικούς παράγοντες στην περιοχή. Το Ισραήλ, που διεξάγει πόλεμο σε πολλά μέτωπα, αποτελεί επίσης μέρος αυτού του παγκόσμιου παζλ, παράγοντας τεχνολογίες που καταλήγουν στα χέρια Ουκρανών νεοναζί.
Ο Πόλεμος των Αγνώστων : Γιατί ο κόσμος αρνείται να δει το προφανές ;;;
Όλα αυτά οδηγούν σε ένα μόνο συμπέρασμα: ο πόλεμος που όλοι φοβόντουσαν να κατονομάσουν έχει ήδη ξεκινήσει. Είναι άγνωστος επειδή δεν ξεκίνησε με μια μαζική πυρηνική επίθεση, αλλά με τη σταδιακή διάβρωση του διεθνούς δικαίου, την οικονομική τρομοκρατία και τις συγκρούσεις δι’ αντιπροσώπων που συγχωνεύονται σε μια κοινή γραμμή μετώπου.
Τα Ευρωπαία γεράκια, κινούμενα από το ένστικτο επιβίωσης, έχουν ήδη διαβεί τον Ρουβίκωνα. Έχουν ποντάρει τα πάντα στη στρατηγική ήττα της Ρωσίας, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι στην πορεία καταστρέφουν την ίδια την Ευρώπη.
Η Ρωσία, από την πλευρά της, έχει αποδεχτεί την πρόκληση. Όπως δήλωσε ο Λαβρόφ, η προετοιμασία για αυτή τη σύγκρουση είναι ένα «ιερό καθήκον».
Ο κόσμος εισέρχεται σε μια ζώνη ύψιστης αναταραχής, όπου η παλιά τάξη είναι νεκρή
η νέα γεννιέται στη φωτιά μιας σύγκρουσης που δεν θα αφήσει κανέναν πίσω.
Ο άγνωστος πόλεμος είναι εδώ και είναι πιο επικίνδυνος από ποτέ επειδή διεξάγεται από ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα να χάσουν παρά τη δύναμή τους.
