Ο νεοφιλελευθερισμός με «ανθρώπινο πρόσωπο» είναι το «ταβάνι» του ΣΥΡΙΖΑ

913
νεοφιλελευθερισμός

Οι εξαγγελίες του Αλ. Τσίπρα στη ΔΕΘ είχαν μικρότερο πολιτικό ενδιαφέρον απ’ ότι είχε προαναγγείλει το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Παρά την ομπρέ­λα προ­στα­σί­ας από τις ενο­χλη­τι­κές ερω­τή­σεις που ύψωσε το «σύ­στη­μα Μα­ξί­μου» (και απο­δέ­χθη­καν τα ΜΜΕ…) ο Αλέ­ξης Τσί­πρας έδει­ξε ότι στη λε­γό­με­νη «με­τα­μνη­μο­νια­κή εποχή» θα υπο­στη­ρί­ξει απα­ρέ­γκλι­τα τη νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη πο­λι­τι­κή που ήταν η «ψυχή» των μνη­μο­νί­ων 1, 2 και 3, επι­χει­ρώ­ντας με κά­ποια «φτια­σι­δώ­μα­τα» να της προσ­δώ­σει ένα κά­ποιο «αν­θρώ­πι­νο πρό­σω­πο» που θα την πα­ρου­σιά­ζει ως βιώ­σι­μη. Μόνο που αυτό το «πρό­σω­πο» είναι τόσο χλωμό που δεν αντέ­χει στη σύ­γκρι­ση με τη σκλη­ρή κοι­νω­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και τις ανά­γκες της με­γά­λης κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας.

Μνη­μο­νια­κή συ­νέ­χεια

Έχει ση­μα­σία να υπο­γραμ­μί­σου­με ότι ο Τσί­πρας επέ­λε­ξε κατ’ αρχήν να δε­σμευ­τεί ρητά για τη συ­νέ­χεια της πο­λι­τι­κής του. Δια­μή­νυ­σε στους δα­νει­στές και στις αγο­ρές την απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα «να τη­ρη­θούν τα συμ­φω­νη­μέ­να», να συ­νε­χι­στεί «απρό­σκο­πτα η πο­ρεία των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων», ενώ επι­τέ­θη­κε στις από­ψεις που οδη­γούν σε «επι­στρο­φή στη σπα­τά­λη, στην αλό­γι­στο δα­νει­σμό, στις κρα­τι­κο­δί­αι­τες αντι­λή­ψεις». Η υιο­θέ­τη­ση αυτής της ιδε­ο­λο­γι­κής κω­δι­κο­ποί­η­σης που από τα αμι­γώς νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρα κόμ­μα­τα και τα ΜΜΕ έχουν επε­ξερ­γα­στεί απέ­να­ντι στα αι­τή­μα­τα και τις από­ψεις των συν­δι­κά­των και της Αρι­στε­ράς, είναι μια προει­δο­ποί­η­ση ότι κατά την εί­σο­δο στη «με­τα­μνη­μο­νια­κή εποχή» ο Τσί­πρας και το επι­τε­λείο του προ­ε­τοι­μά­ζο­νται για αντια­ρι­στε­ρό-αντερ­γα­τι­κό, ιδε­ο­λο­γι­κό και πο­λι­τι­κό πό­λε­μο. Οι πολ­λές ανα­φο­ρές στη «δί­καιη ανά­πτυ­ξη» (που θα στη­ρι­χθεί, λέει, στην… «και­νο­το­μία») δεν προ­σθέ­τουν τί­πο­τα, πέραν του ότι θυ­μί­ζουν απελ­πι­στι­κά τον Γ.Α. Πα­παν­δρέ­ου στη χει­ρό­τε­ρη πε­ρί­ο­δο σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρου εκ­φυ­λι­σμού του ΠΑΣΟΚ.

Σε αυτό το κε­φά­λαιο –που ο ίδιος ο Τσί­πρας του έδωσε τον τίτλο «μοι­ρά­ζω όραμα»- ο πρω­θυ­πουρ­γός προ­σπά­θη­σε να δια­σκε­δά­σει την απαι­σιο­δο­ξία ανά­με­σα στους αστι­κούς κύ­κλους ενό­ψει της «εξό­δου». Χα­ρα­κτή­ρι­σε «συ­γκυ­ρια­κό φαι­νό­με­νο, οφει­λό­με­νο στις ανα­τα­ρά­ξεις στις ανα­δυό­με­νες αγο­ρές» την εκτί­να­ξη των επι­το­κί­ων των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων (απο­φεύ­γο­ντας όμως να εξη­γή­σει γιατί αυτές οι «ανα­τα­ρά­ξεις» δεν επη­ρε­ά­ζουν τόσο αρ­νη­τι­κά τα ομό­λο­γα πχ της με­τα­μνη­μο­νια­κής Πορ­το­γα­λί­ας, της Ισπα­νί­ας κλπ) ενώ ανα­φέρ­θη­κε με έμ­φα­ση στο «μα­ξι­λά­ρι» που επι­τρέ­πει τη χρη­μα­το­δό­τη­ση των υπο­χρε­ώ­σε­ων χρέ­ους μέσα στα επό­με­να 2,5 χρό­νια χωρίς υπο­χρε­ω­τι­κή «έξοδο» στις αγο­ρές. Πρό­κει­ται για ένα σπά­νιο αυ­το­γκόλ: κά­ποιος που πα­νη­γυ­ρί­ζει για την «κα­τά­κτη­ση» της εξό­δου στις αγο­ρές, υπο­χρε­ώ­νε­ται ταυ­τό­χρο­να να δη­λώ­νει ότι ευ­τυ­χώς (!) δεν είναι (προ­σω­ρι­νά) υπο­χρε­ω­μέ­νος να κα­τα­φύ­γει σε… αυτήν την «κα­τά­κτη­ση». Δυ­στυ­χώς η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι πιο σύν­θε­τη για τον κ. Τσί­πρα: το δια­βό­η­το «μα­ξι­λά­ρι» δίνει δυ­να­τό­τη­τα πλη­ρω­μών του χρέ­ους, εάν δεν χρεια­στεί για μια νέα ανα­κε­φα­λαί­ω­ση των τρα­πε­ζών. Μια νέα διε­θνής επι­δεί­νω­ση, μπο­ρεί ανά πάσα στιγ­μή να φέρει στην επι­φά­νεια την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα των λε­γό­με­νων «συ­στη­μι­κών τρα­πε­ζών» (όπου οι 3 από τις 4, μετά βίας, πέ­ρα­σαν τα «φι­λι­κά» stress tests…) και να οδη­γή­σει την κυ­βέρ­νη­ση στα σα­γό­νια των αγο­ρών. Το σε­νά­ριο της Αρ­γε­ντι­νής που ο Τσί­πρας επέ­σει­σε ενά­ντια στον Κυρ. Μη­τσο­τά­κη, είναι πολύ πιο κοντά απ’ ότι ισχυ­ρί­ζε­ται ο επι­κε­φα­λής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ (οι δύ­σπι­στοι ας με­λε­τή­σουν κα­λύ­τε­ρα τη σχε­τι­κή αρ­θρο­γρα­φία του πρώην «τσά­ρου» της οι­κο­νο­μί­ας, του κ. Ν. Χρι­στο­δου­λά­κη…).

Ένα σο­κα­ρι­στι­κό στοι­χείο στην όλη κυ­βερ­νη­τι­κή πα­ρου­σία στην ΔΕΘ ήταν ο ασύ­στο­λος ενα­γκα­λι­σμός με τις ΗΠΑ του Τραμπ. Ο αντια­με­ρι­κα­νι­σμός ήταν ταυ­το­τι­κό στοι­χείο της Αρι­στε­ράς στην Ελ­λά­δα μετά τον 2ο Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο και κυ­ρί­ως μετά τη δι­κτα­το­ρία του 1967. Ακόμα και στις χει­ρό­τε­ρες στιγ­μές της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας –όταν ο Α. Πα­παν­δρέ­ου συ­νερ­γα­ζό­ταν στενά με τους Αμε­ρι­κα­νούς- τα στε­λέ­χη της έκα­ναν αγω­νιώ­δεις προ­σπά­θειες να απο­κρύ­ψουν το γε­γο­νός, να κα­θη­συ­χά­σουν τον κόσμο τους κ.ο.κ. Ο Τσί­πρας πέ­ρα­σε αυτόν τον Ρου­βί­κω­να χωρίς ντρο­πή και χωρίς αί­σθη­ση της πρό­κλη­σης απέ­να­ντι στην ιστο­ρία, αλλά και τα αι­σθή­μα­τα της κοι­νω­νι­κής βάσης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, μι­λώ­ντας για τη «με­γά­λη δη­μο­κρα­τι­κή χώρα» με την οποία «μας ενώ­νουν (!) κοι­νές αξίες (!!) και κοι­νοί αγώ­νες (!!!)». Ο Γουίλ­μπορ Ρος υπήρ­ξε ο κα­τάλ­λη­λος εκ­πρό­σω­πος των ΗΠΑ για αυτόν τον κα­τά­πτυ­στο ενα­γκα­λι­σμό: γιατί ο Ρος δεν είναι μόνο ένα «γε­ρά­κι» του αμε­ρι­κά­νι­κου ιμπε­ρια­λι­σμού, είναι επί­σης ένα «γε­ρά­κι» των αγο­ρών: με ει­δί­κευ­ση στο να βγά­ζει κέρδη «πο­ντά­ρο­ντας» στην κα­τα­στρο­φή και διά­λυ­ση επι­χει­ρή­σε­ων, με συμ­με­το­χή σε επεν­δυ­τι­κά funds με έδρα τον Πα­να­μά, με μια ομι­χλώ­δη προ­ϋ­πη­ρε­σία στη σκο­τει­νή εξα­γο­ρά της Eurobank Κλπ. Τα σα­λια­ρί­σμα­τα με τέ­τοιου τύπου κα­θάρ­μα­τα είναι η κα­λύ­τε­ρη προει­δο­ποί­η­ση για τον πραγ­μα­τι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό του Αλ. Τσί­πρα.

Δε­σμεύ­σεις

Αυτός ο πραγ­μα­τι­κός προ­σα­να­το­λι­σμός απο­δεί­χθη­κε και στις «δε­σμεύ­σεις», στα λίγα μέτρα συ­γκε­κρι­μέ­νης πο­λι­τι­κής που ο Τσί­πρας εξήγ­γει­λε στη ΔΕΘ, δια­ψεύ­δο­ντας τις προσ­δο­κί­ες των φίλων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για «κοι­νω­νι­κή στρο­φή» αλλά και τις κα­ταγ­γε­λί­ες της ΝΔ για «πα­ρο­χο­λο­γία».

Ο Τσί­πρας υπήρ­ξε συ­γκε­κρι­μέ­νος και άμε­σος ως προς τις υπο­σχέ­σεις που αφο­ρούν τους… απέ­να­ντι. Εξήγ­γει­λε την ανα­δρο­μι­κή επι­στρο­φή των μνη­μο­νια­κών πε­ρι­κο­πών προς τους στρα­τιω­τι­κούς και τα σώ­μα­τα ασφα­λεί­ας, προς τους δι­κα­στές και τους πα­νε­πι­στη­μια­κούς. Πρό­κει­ται για ένα γεν­ναιό­δω­ρο μέτρο, κό­στους πάνω από 1 δισ. ευρώ, σε σύ­γκρι­ση πχ με τα 800 εκ. ευρώ στα οποία θα φτά­σει το σύ­νο­λο όλων των φο­ρο­ε­λα­φρύν­σε­ων (εάν και όταν αυτές υλο­ποι­η­θούν). Μια κυ­βέρ­νη­ση της τάχα Αρι­στε­ράς αρ­χί­ζει, λέει, την «απο­κα­τά­στα­ση των μνη­μο­νια­κών αδι­κιών» με πρώ­τους επω­φε­λού­με­νους τους στρα­τιω­τι­κούς και τους αστυ­νο­μι­κούς!

Όμως εξί­σου συ­γκε­κρι­μέ­νος υπήρ­ξε και απέ­να­ντι στις επι­χει­ρή­σεις: εξήγ­γει­λε τη μεί­ω­ση της φο­ρο­λό­γη­σης των κερ­δών κατά 4% («βγαί­νο­ντας» στον Μη­τσο­τά­κη από δεξιά) και υπο­σχέ­θη­κε την επι­χο­ρή­γη­ση του 100% των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών στις προ­σλή­ψεις νέων κάτω των 25 χρο­νών (να μια «καλή ιδέα» που, υπό το πρό­σχη­μα της μεί­ω­σης της ανερ­γί­ας, οδη­γεί στην πα­ρο­χή ακόμα φτη­νό­τε­ρου ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού). Ση­μειώ­νου­με ότι πα­λιό­τε­ρα, όταν οι σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες έκα­ναν τέ­τοια «κόλπα», φρό­ντι­ζαν του­λά­χι­στον να κα­λύ­πτουν τα νώτα τους, απα­γο­ρεύ­ο­ντας τις ταυ­τό­χρο­νες απο­λύ­σεις πιο ηλι­κιω­μέ­νων ερ­γα­τών και την αντι­κα­τά­στα­σή τους με φτη­νό­τε­ρους νέους. Τού­τοι δω προ­χω­ρά­νε αμέ­ρι­μνοι.

Η πο­λυα­να­με­νό­με­νη ανα­στο­λή στην πε­ρι­κο­πή των συ­ντά­ξε­ων δεν εξαγ­γέλ­θη­κε. Ο Τσί­πρας επα­νέ­λα­βε την πρό­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σής του να ζη­τή­σει την ανα­στο­λή ενός μέ­τρου που η ίδια ψή­φι­σε, αλλά απέ­φυ­γε συ­στη­μα­τι­κά να πει τι θα κάνει αν οι δα­νει­στές και κυ­ρί­ως το ΔΝΤ αρ­νη­θούν να ικα­νο­ποι­ή­σουν το αί­τη­μα. Απέ­φυ­γε επί­σης να πει τι θα κάνει με την πε­ρι­κο­πή των συ­ντά­ξε­ων στους νέους συ­ντα­ξιού­χους, που ήδη έχει συ­ντε­λε­στεί.

Αντί­στοι­χα ομι­χλώ­δης υπήρ­ξε η το­πο­θέ­τη­ση για τον κα­τώ­τα­το μισθό και τον υπο­κα­τώ­τα­το μισθό των νέων. Ο κ. Τσί­πρας πα­ρέ­πεμ­ψε το θέμα σε μια κά­ποια «ελεύ­θε­ρη δια­πραγ­μά­τευ­ση» με­τα­ξύ των κοι­νω­νι­κών εταί­ρων που σκέ­φτε­ται, λέει, να νο­μο­θε­τή­σει. Μόνο σε συν­θή­κες επί­ση­μης ανερ­γί­ας 20% και καλ­πά­ζου­σας ελα­στι­κό­τη­τας η «δια­πραγ­μά­τευ­ση» δεν είναι κα­θό­λου ελεύ­θε­ρη. Ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός άλ­λω­στε δεν κα­τέρ­ρευ­σε μέσα από δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, αντί­θε­τα κα­ταρ­γή­θη­κε με μνη­μο­νια­κή από­φα­ση στα πλαί­σια του μνη­μο­νί­ου 2. Αυτός είναι και ο απλού­στε­ρος τρό­πος επα­να­φο­ράς του: με κυ­βερ­νη­τι­κή από­φα­ση που θα κα­ταρ­γεί τη μνη­μο­νια­κή «πράξη» και θα επα­να­φέ­ρει το νό­μι­μο κα­τώ­τα­το μισθό. Μόνο που ο Τσί­πρας απέ­φυ­γε, όπως ο διά­βο­λος το λι­βά­νι, τέ­τοιου εί­δους δέ­σμευ­ση και προ­ο­πτι­κή.

Η στα­δια­κή μεί­ω­ση του ΕΝΦΙΑ (κατά 15% το 2019 και κατά 15% το 2020) μένει να επι­βε­βαιω­θεί. Και, κυ­ρί­ως, να δούμε από τι θα αντι­κα­τα­στα­θεί. Γιατί, θυ­μί­ζου­με, οι μνη­μο­νια­κές δε­σμεύ­σεις προ­βλέ­πουν τα έσοδα από τον ΕΝΦΙΑ να πα­ρα­μέ­νουν στα­θε­ρά στα επό­με­να χρό­νια.

Απο­μέ­νει η μεί­ω­ση των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών των επι­στη­μό­νων-αυ­τα­πα­σχο­λού­με­νων (που ο νόμος Κα­τρού­γκα­λου έφτα­σε σε ύψη όπου ήταν αδύ­να­τον να ει­σπρα­χθούν…) και η μικρή μεί­ω­ση του ΦΠΑ (από το 24% στο 22% και από 13% στο 12%) που στα είδη λαϊ­κής κα­τα­νά­λω­σης (πχ στα τρό­φι­μα) έχει ήδη υπερ­κε­ρα­στεί από τις ρα­γδαί­ες ανα­τι­μή­σεις.

Αυτό ήταν το «σα­κού­λι» του Τσί­πρα στη Θεσ­σα­λο­νί­κη. Πολύ μικρό, με πολλά εάν και εφό­σον, με πολ­λές πα­ρα­πο­μπές στη με­τε­κλο­γι­κή εποχή, μετά το τέλος του 2019. Πρό­κει­ται για πο­λι­τι­κή απο­λύ­τως ανί­κα­νη να ανα­με­τρη­θεί με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της κοι­νω­νι­κής κα­τα­στρο­φής που, μετά το 2015, υπο­στη­ρί­χθη­κε και από την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Η πραγ­μα­τι­κή πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, η υπο­τα­γή και η ευ­θυ­γράμ­μι­ση με το μνη­μο­νια­κό νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό, βάζει τα όρια στους τα­κτι­κι­σμούς, ακόμα και στη δη­μα­γω­γία του Τσί­πρα, ακόμα και όταν αυτός βρί­σκε­ται μπρο­στά στην πο­λι­τι­κή και εκλο­γι­κή μάχη επι­βί­ω­σής του. Τα όρια αυτά οδη­γούν στην ήττα από έναν άθλιο αντί­πα­λο: τον ακραιφ­νή νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη.

Η έξο­δος από αυτό το δίλ­λη­μα, από το δί­πο­λο που στη­ρί­ζει τη συ­νέ­χεια της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης μνη­μο­νια­κής λι­τό­τη­τας, είναι υπό­θε­ση όσων αντι­στά­θη­καν σε αυτήν την πο­λι­τι­κή, σε όλες τις εκ­δο­χές της, νέες και πα­λιές.

Πηγή: rproject.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ προσθέστε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας