Chris Apostolidis
Οι Σαουδάραβες απορρίπτουν τις ΗΠΑ ως τον κύριο προστάτη τους και αναγνωρίζουν το Ιράν ως τον νέο «σερίφη της περιοχής».
Από τότε που ο Νέβιλ Τσάμπερλεν επέστρεψε από τις διαπραγματεύσεις με τον Χίτλερ στο Μόναχο στις 30 Σεπτεμβρίου 1938, δεν έχουμε ξαναδεί τέτοιο θέαμα εξαπάτησης και ψεύτικης ελπίδας.
Ο Τραμπ, χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα του Truth Social, μίλησε έντονα αυτό το Σαββατοκύριακο :
«Η συμφωνία έχει σε μεγάλο βαθμό οριστικοποιηθεί, αλλά η οριστικοποίησή της εξαρτάται από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και αρκετές άλλες χώρες που αναφέρονται παρακάτω. Οι τελικές πτυχές και λεπτομέρειες της συμφωνίας συζητούνται επί του παρόντος και θα ανακοινωθούν σύντομα. Μεταξύ πολλών άλλων στοιχείων της συμφωνίας, θα συμπεριληφθεί και το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ.»
Ωστόσο, οι Ιρανοί έχουν διαφορετική άποψη : Ο ισχυρισμός του Τραμπ ότι το Στενό του Ορμούζ έχει αποκατασταθεί στην προηγούμενη κατάστασή του είναι αναληθής. Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Fars, παρά την πρόσφατη δήλωση του Τραμπ στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Truth Social ότι το Στενό του Ορμούζ έχει αποκατασταθεί στην προηγούμενη κατάστασή του και βρίσκονται σε εξέλιξη προετοιμασίες για την υπογραφή συμφωνίας, η επακόλουθη επαλήθευση από τους ανταποκριτές του Fars δείχνει ότι αυτός ο ισχυρισμός απέχει επίσης πολύ από την αλήθεια.
Σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές, εάν επιτευχθεί πιθανή συμφωνία, το Στενό του Ορμούζ θα παραμείνει υπό ιρανικό έλεγχο. Ενώ το Ιράν έχει συμφωνήσει να επιτρέψει την επιστροφή της ναυτιλίας στα προπολεμικά επίπεδα, αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει «ελεύθερη διέλευση» πίσω στην προπολεμική κατάσταση.
Συνεπώς, η διαχείριση του στενού, ο καθορισμός της διαδρομής, του χρονοδιαγράμματος και της μεθόδου διέλευσης, καθώς και η έκδοση αδειών, θα παραμείνουν αποκλειστικά υπό τον έλεγχο και τη διακριτική ευχέρεια της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Συνεπώς, ο ισχυρισμός του Τραμπ σχετικά με αυτό είναι ελλιπής και έρχεται σε αντίθεση με την πραγματικότητα.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Τραμπ είχε δηλώσει προηγουμένως ότι οι διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ήταν βασική και απαραίτητη προϋπόθεση οποιασδήποτε συμφωνίας. Ωστόσο, το Ιράν δεν έχει αναλάβει καμία δέσμευση και το πυρηνικό ζήτημα δεν συζητήθηκε σε αυτό το στάδιο.
Εν τω μεταξύ, η Σαουδική Αραβία φέρεται να πρότεινε μια συμφωνία μη επίθεσης με το Ιράν.
Αυτό συνέβη αφότου η Σαουδική Αραβία πείστηκε ότι η Τεχεράνη είχε διεισδύσει σε πολλαπλά στρώματα της αμερικανικής αεροπορικής και ναυτικής άμυνας στο Στενό του Ορμούζ σε τρομακτικά γρήγορες επιθέσεις κατά τη διάρκεια των πρώτων πέντε εβδομάδων του πολέμου.
Σύμφωνα με τους Financial Times, το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, το οποίο κάποτε βασιζόταν στις ακλόνητες εγγυήσεις της Ουάσιγκτον, διερευνά τώρα κρυφά την πιθανότητα μιας περιφερειακής συμφωνίας βασισμένης στις παλιές Συμφωνίες του Ελσίνκι, η οποία θα παρείχε οικονομική συνεργασία, εγγυήσεις ασφάλειας και σταθερότητα χωρίς αυτοκρατορικές επιταγές.
Αν αυτό αληθεύει, αυτό σημαίνει ότι οι Σαουδάραβες ουσιαστικά απορρίπτουν τις ΗΠΑ ως τον κύριο προστάτη τους και ασπάζονται μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας που αναγνωρίζει το Ιράν ως τον νέο σερίφη σε μια επικίνδυνη περιοχή. Όταν ο προστάτης σας φαίνεται ευάλωτος και αποδυναμωμένος, ξεκινάτε διαπραγματεύσεις με μια χώρα που μόλις απέδειξε την ικανότητά της να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της.
Σύμφωνα με ανώτερη πηγή στην υπηρεσία διπλωματικής ασφάλειας του Πακιστάν :
Πλησιάζουμε σε μια αποφασιστική στιγμή. Οι βάσεις για αυτό έχουν σε μεγάλο βαθμό τεθεί. Το ερώτημα παραμένει εάν η διπλωματία μπορεί να κλείσει την τελευταία στιγμή πριν η περιοχή βυθιστεί σε μια πολύ μεγαλύτερη αντιπαράθεση.
Το Πακιστάν παίζει κεντρικό ρόλο σε αυτό το δράμα που εκτυλίσσεται. Ο Στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ ολοκλήρωσε τη δεύτερη αποστολή του στην Τεχεράνη, κατά την οποία είχε άμεση επαφή με ανώτερους Ιρανούς πολιτικούς, στρατιωτικούς και κληρικούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται στον στενό κύκλο του Ανώτατου Ηγέτη.
Ταυτόχρονα, ο Υπουργός Εσωτερικών Μοχσίν Νάκβι συμμετείχε ενεργά στη διασφάλιση της καθημερινής λειτουργίας των έμμεσων επικοινωνιών και του συντονισμού μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.
Επί του παρόντος, το Πακιστάν φαίνεται να είναι η μόνη χώρα που διατηρεί ταυτόχρονα σημαντικούς διαύλους εμπιστοσύνης σε επιχειρησιακές δραστηριότητες με μεσάζοντες που συνδέονται με την Τεχεράνη, το Πεκίνο, τη Ντόχα, το Ριάντ, το Άμπου Ντάμπι και την Ουάσινγκτον.
Εξίσου σημαντική είναι η ταχεία ενίσχυση της περιφερειακής αντίθεσης στην ανανεωμένη στρατιωτική κλιμάκωση των ΗΠΑ. Η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα ΗΑΕ και το Πακιστάν φέρονται να έχουν εκδώσει άμεσες προειδοποιήσεις κατά της επανέναρξης των εχθροπραξιών.
Οι ανησυχίες τους δεν βασίζονται στην ιδεολογική συμπάθεια για την Τεχεράνη, αλλά στην πιθανότητα ανεξέλεγκτης περιφερειακής αποσταθεροποίησης που θα επηρεάσει τις υποδομές, τα ενεργειακά συστήματα, τις θαλάσσιες οδούς, τις μονάδες αφαλάτωσης και τις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου του Περσικού Κόλπου.
Ταυτόχρονα, το Ιράν δεν επιχειρεί πλέον από τις αποδυναμωμένες στρατιωτικές θέσεις που κατείχε νωρίτερα φέτος. Η πυραυλική υποδομή του Ιράν έχει αποκατασταθεί σημαντικά.
Οι ναυτικές δυνάμεις έχουν διασκορπιστεί και ενισχυθεί. Οι διοικητικές δομές έχουν σταθεροποιηθεί υπό την ηγεσία του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης. Οι τρέχουσες εκτιμήσεις δείχνουν ότι η Τεχεράνη διατηρεί περίπου το 70% του πυραυλικού της δυναμικού και έχει αποκαταστήσει την επιχειρησιακή ικανότητα σε περίπου 30 από τα 33 στρατηγικά πυραυλικά της συστήματα κοντά στο Στενό του Ορμούζ.
Η Κίνα και η Ρωσία ενισχύουν επίσης αθόρυβα την ανθεκτικότητα του Ιράν χωρίς να εμπλέκονται ανοιχτά σε σύγκρουση. Η κινεζική βοήθεια φέρεται να περιλαμβάνει τεχνολογίες διπλής χρήσης, δομές υποστήριξης δορυφόρων, εξαρτήματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυραύλων, ενσωμάτωση συστήματος Beidou και έμμεση αμυντική βοήθεια που παρέχεται μέσω διαφωνημένων καναλιών.
Η Ρωσία φαίνεται να παρέχει υποστήριξη από μυστικές υπηρεσίες, ενώ ταυτόχρονα επωφελείται στρατηγικά από το ευρύτερο ενεργειακό σοκ που δημιουργείται από την παρατεταμένη αστάθεια.
Υ.Γ. Τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα….
Οι επόμενες συναντήσεις θα δείξουν ακριβώς την διάθεση που έχουν για ειρήνη οι ΗΠΑ!!!
