ΤΟΜΕΑΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 9 Αυγούστου 2026 | Αρ. Πρωτ.: ΕΟΕ2421
ΘΕΜΑ: Μάρμαρα που γυαλίζουν, ιδανικά που σαπίζουν – Η φιέστα στο
Καλλιμάρμαρο και η εγκατάλειψη του λαϊκού αθλητισμού
Κείμενο
«Το σημαντικό στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι να κερδίσεις, αλλά να
συμμετάσχεις.
Όπως και στη ζωή, το ζητούμενο δεν είναι η νίκη, αλλά ο αγώνας.»
Αυτά έγραφε ο Πιερ ντε Κουμπερτέν, ο άνθρωπος που αναγέννησε την Ολυμπιακή Ιδέα.
Όχι τα μάρμαρα, όχι οι φιέστες, όχι οι κάμερες. Ο αγώνας.
Η συμμετοχή. Ο λαός στο προσκήνιο.
Σήμερα, όμως, η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή και η κυβέρνηση ετοιμάζονται να
στήσουν μια πανηγυρική φιέστα καθαρισμού των μαρμάρων του Παναθηναϊκού Σταδίου.
Και το παρουσιάζουν ως ιστορική στιγμή. Ως κατάκτηση.
Ως δήθεν φόρο τιμής στον Ολυμπισμό. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική.
Η πανηγυρική ανακοίνωση για τον «καθαρισμό» των μαρμάρων του Παναθηναϊκού
Σταδίου αποτελεί μνημείο πολιτικής υποκρισίας και επικοινωνιακής εξαπάτησης.
Την ώρα που ο λαϊκός αθλητισμός έχει αφεθεί στην τύχη του, που οι δημόσιες αθλητικές
υποδομές μαραζώνουν και που οι νέοι αποκλείονται ολοένα και περισσότερο από την
άθληση, η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της στήνουν φιέστες, πάνω σε ένα εμβληματικό
μνημείο για να κρύψουν τη γύμνια της πολιτικής τους.
Το Καλλιμάρμαρο δεν είναι τουριστικό προϊόν, δεν είναι χώρος δεξιώσεων, δεν είναι
σκηνικό για ντεφιλέ, συναυλίες και εισιτήρια.
Είναι χώρος ιστορικά και ουσιαστικά δεμένος με τον αθλητισμό και οφείλει να είναι
ανοιχτός στους πολίτες για άθληση, όλες τις ώρες, για τον λόγο ακριβώς που
δημιουργήθηκε.
Η μετατροπή του σε ελεγχόμενο, εμπορευματοποιημένο αξιοθέατο συνιστά προσβολή
τόσο προς την αθλητική του αποστολή όσο και προς τη συλλογική μνήμη.
Δεν μπορεί να εμφανίζεται ως «μεγάλη στιγμή» ένας καθαρισμός που έρχεται έπειτα από
χρόνια αδιαφορίας, αποκλεισμών και εγκατάλειψης.
Δεν είναι πρόοδος όταν ένα μνημείο στερείται τον ζωντανό του ρόλο.
Δεν είναι ανάδειξη όταν ο δημόσιος χώρος παραδίδεται στη λογική του εισιτηρίου, της
εικόνας και της χορηγικής προβολής.
Και βεβαίως, δεν μπορεί να γίνεται επίκληση του Ολυμπισμού, όταν στην πράξη
ποδοπατείται η ουσία του: η ελεύθερη, μαζική, λαϊκή συμμετοχή στον αθλητισμό.
Ο Κουμπερτέν δεν οραματίστηκε ποτέ έναν Ολυμπισμό για λίγους.
Δεν οραματίστηκε στάδια-μνημεία που λάμπουν μόνο στις τηλεοπτικές κάμερες, ενώ τα
παιδιά των γειτονιών στερούνται τον στοιχειώδη χώρο για να τρέξουν, να παίξουν, να
ιδρώσουν.
Ο Ολυμπισμός ήταν, είναι και θα είναι υπόθεση του λαού.
Υπόθεση συμμετοχής, όχι θεάματος.
Υπόθεση ισότητας, όχι εμπορευματοποίησης. Η σημερινή κυβέρνηση, όμως, έχει
επιλέξει τον ακριβώς αντίθετο δρόμο.
Εκείνον της βιτρίνας. Εκείνον της εικόνας. Εκείνον της κερδοφορίας.
Ας θυμηθούμε.
Το Παναθηναϊκό Στάδιο, έστω κι αν αναστηλώθηκε με μεγάλες ιδιωτικές δωρεές (όπως
αυτή του Γεωργίου Αβέρωφ για τους Ολυμπιακούς του 1896), αποτελεί κληρονομιά
ολόκληρου του ελληνικού λαού.
Δεν είναι προϊόν κρατικής «γενναιοδωρίας», αλλά μνημείο που χτίστηκε και
ξαναχτίστηκε με χρήματα ιδιωτών και της πόλης και ακριβώς γι' αυτό, η σημερινή
εμπορευματοποίησή του είναι ακόμη πιο προκλητική.
Η πρόσβαση σε αυτό οφείλει να είναι δημόσια και δωρεάν.
Αντί για αυτό, η λογική του εισιτηρίου, της χορηγίας και του event έχει μετατρέψει το
μνημείο σε ένα ακόμη εμπορικό προϊόν.
Και τώρα, για να καλύψουν την εγκατάλειψη δεκαετιών, οργανώνουν έναν καθαρισμό-
φιέστα, με κάμερες, με πανηγυρισμούς, με δήθεν ιστορική σημασία.
Το ΔΗΚΕΑ δεν πέφτει σε αυτή την παγίδα.
Δεν χειροκροτεί φιέστες πάνω σε μάρμαρα, όταν η ουσία του αθλητισμού πεθαίνει.
Ζητάμε ανοιχτή, δημόσια και δωρεάν πρόσβαση για άθληση, πραγματική συντήρηση με
κρατική ευθύνη και όχι επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, που επιχειρούν να βαφτίσουν το
αυτονόητο ως κατόρθωμα.
Ζητάμε το Καλλιμάρμαρο να ξαναγίνει χώρος άθλησης, όχι χώρος εμπορικής
εκμετάλλευσης.
Ζητάμε να σταματήσει η εργαλειοποίηση του Ολυμπισμού για την προώθηση μιας
πολιτικής που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ισχυρών, όχι των πολλών.
Η γραμμή του ΔΗΚΕΑ είναι καθαρή: το Παναθηναϊκό Στάδιο πρέπει να ανήκει στον
λαό και στον αθλητισμό, όχι στη φιέστα, όχι στην εμπορευματοποίηση, όχι στους κάθε
λογής «σωτήρες» με φωτογραφικό φακό.
Καλούμε κάθε πολίτη, κάθε αθλητή, κάθε προπονητή, κάθε φίλαθλο να μην αφεθεί να
παραπλανηθεί από τις κυβερνητικές φούσκες.
Ο αθλητισμός δεν σώζεται με μάρμαρα που γυαλίζουν μπροστά στις κάμερες.
Σώζεται με πολιτική σύγκρουση απέναντι στην εγκατάλειψη, την εμπορευματοποίηση
και τον αποκλεισμό του λαού από τον δημόσιο χώρο.
Όπως έλεγε ο Κουμπερτέν: «Ο αθλητισμός είναι το σχολείο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας,
της υγείας, της αισιοδοξίας και της κοινωνικής προόδου.» Σήμερα, αυτό το σχολείο έχει
μετατραπεί σε εμπορικό περίπτερο.
Το ΔΗΚΕΑ θα συνεχίσει να αγωνίζεται για να το πάρουμε πίσω.
Για έναν αθλητισμό δημόσιο, λαϊκό, ανθρώπινο.
Για έναν αθλητισμό που τιμά την κληρονομιά του, όχι με φιέστες, αλλά με ελεύθερη
πρόσβαση, με συμμετοχή, με ζωή.
Η αλήθεια είναι πιο ισχυρή από τα μάρμαρα που γυαλίζουν.
Και ο λαός απαιτεί να ξανακερδίσει αυτό που του ανήκει.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΔΗ.Κ.Ε.Α
Για τον Τομέα Αθλητισμού ΔΗ.Κ.Ε.Α