Από τις διαρκείς μαζικές πυραυλικές επιθέσεις της Ρωσίας στο Κίεβο, την προέλαση του ρωσικού στρατού στο Donbass και τις σφοδρές μάχες σε όλη τη γραμμή του μετώπου μέχρι τις συνεχείς ουκρανικές επιθέσεις βαθιά στο ρωσικό έδαφος, γεγονός που προκαλεί ερωτήματα και προβληματισμό στη Μόσχα για την αεράμυνα της Ρωσίας, όλα δείχνουν πως ο πόλεμος στην Ουκρανία θα συνεχιστεί για πολύ ακόμα…
Αυτό άλλωστε εκτιμά και το ΝΑΤΟ, το οποίο υποστηρίζει πως το πιθανότερο σενάριο ως προς το ουκρανικό μέτωπο είναι ένας μακροχρόνιος πόλεμος φθοράς χωρίς να υπάρχει κάποια προοπτική άμεσης αποκλιμάκωσης…
Πέτυχαν το αδύνατο
Τα ρωσικά στρατεύματα συνεχίζουν να διαλύουν την άμυνα των Ουκρανών με εντυπωσιακούς ρυθμούς.
Η επιχείρηση στον τομέα του Kharkiv της γραμμής επαφής συνεχίζεται.
Σφοδρές συγκρούσεις διεξάγονται στον οικισμό Yurchenkovo, η κατάληψη του οποίου θα επιτρέψει την προσέγγιση των παρυφών του Bely Kolodez από ακόμη μία κατεύθυνση.
Παράλληλα, επιβεβαιώνεται η έναρξη μαχών και για τον ίδιο τον οικισμό, ο οποίος αποτελεί βασικό κόμβο εφοδιασμού για τις γειτονικές φρουρές των Ουκρανών.
Από τα Karaaichnoye και Volokhovka, οι Ρώσοι προελαύνουν προς τη γραμμή Volokhovskoye – Zakharovka.
Προέλαση κατά δεκάδες χιλιόμετρα
Η προέλαση προς αυτή την κατεύθυνση κατά τις τελευταίες δύο ημέρες, κατά δεκάδες χιλιόμετρα, αποτέλεσε μεγάλη έκπληξη για τους Ουκρανούς.
Όπως δήλωσε ο συνταγματάρχης των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, Vladimir Antonyuk, μετά την εαρινή επίθεση, όταν οι ρωσικές δυνάμεις έθεσαν υπό τον έλεγχό τους οικισμούς ανατολικά του Vovchansk κατά μήκος του ποταμού Vovcha, περαιτέρω προέλαση φαινόταν αδύνατη: «Ο ανοιχτός χαρακτήρας του εδάφους, οι περιορισμένες δυνατότητες συγκαλυμμένης μετακίνησης και η εκ των προτέρων οργανωμένη ουκρανική αμυντική μηχανική υποδομή εμπόδιζαν τους ταχείς ελιγμούς.
Με βάση αυτές τις συνθήκες, η ουκρανική διοίκηση αποφάσισε να μεταφέρει την 58η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία και το 27ο Συνοριακό Απόσπασμα σε άλλες κατευθύνσεις, χωρίς να τα αντικαταστήσει».
Αυτή η αποδυνάμωση των ουκρανικών αμυντικών διατάξεων οδήγησε αμέσως σε επιτυχημένη επίθεση του ρωσικού στρατού σε δύο τομείς.
Περικυκλωμένοι οι Ουκρανοί, εγκαταλείπουν οι μισθοφόροι
Ως αποτέλεσμα, οι ουκρανικές μονάδες στο Bely Kolodez βρέθηκαν περικυκλωμένες.
Παράλληλα, μια ακόμη μεγαλύτερη περικύκλωση απειλεί πλέον την 57η Ταξιαρχία των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στην περιοχή της αμυντικής γραμμής Vovchansk – Vilcha – Zemlyanoy Val.
Η κατάσταση επιδεινώνεται περαιτέρω για τους Ουκρανούς, καθώς ξένοι μισθοφόροι, κυρίως από τη Λατινική Αμερική, αρνούνται να αναλάβουν αποστολές μάχης, θεωρώντας ότι πιθανότατα θα οδηγηθούν σε αποστολές χωρίς επιστροφή.
Όπως αναφέρεται, στασιάζουν, απειλούν τους διοικητές τους με όπλα και εγκαταλείπουν σιωπηρά τις μονάδες τους, αφήνοντας θέσεις χωρίς μάχη, ενώ στα μετόπισθεν εμπλέκονται σε συμπλοκές και ανταλλαγές πυρών με Ουκρανούς.
Στη μάχη η κύρια εφεδρεία
Στη ζώνη επίθεσης της ρωσικής ομάδας δυνάμεων «Ανατολή», ο ουκρανικός στρατός συνεχίζει να ενισχύει την άμυνά του στην περιοχή του Novosyolovka.
Η ουκρανική διοίκηση έχει επικεντρωθεί στη δημιουργία πολυεπίπεδου αμυντικού συστήματος, επιδιώκοντας να επιβραδύνει την προέλαση των ρωσικών μονάδων και να διατηρήσει τις θέσεις που κατέχει.
Παρά ταύτα, οι ρωσικές δυνάμεις διατηρούν την πίεση στον συγκεκριμένο τομέα, αναγκάζοντας τους Ουκρανούς να καταναλώνουν πρόσθετες εφεδρείες, αναφέρει ο στρατιωτικός αναλυτής Mikhail Medvedev, δημιουργός του καναλιού «Узел Связи» στο Telegram.
Τεράστιες απώλειες
Σύμφωνα με τον Antonyuk, κατά τη διάρκεια πολλών μηνών επιθέσεων με μηχανοκίνητα τμήματα και πεζικό, οι Ουκρανοί έχασαν τεράστιο αριθμό στρατιωτών και εξοπλισμού.
Στόχος τους ήταν να φθάσουν στα σύνορα της περιοχής του Dnipropetrovsk, όμως, κατά την εκτίμησή του, το μόνο που πέτυχαν οι ουκρανικές δυνάμεις ήταν μια διείσδυση έως 10 χιλιομέτρων.
Και αυτό παρά τη μεταφορά των υπολειμμάτων της κύριας στρατηγικής εφεδρείας των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων: «Ο κύριος πολιτικός στόχος ήταν να φτάσουν στα σύνορα της περιφέρειας.
Ο στρατιωτικο-στρατηγικός στόχος ήταν να πληγεί η πλευρά και τα μετόπισθεν της ρωσικής ομάδας δυνάμεων «Ανατολή», ώστε να ανακοπεί η προέλασή της από το Huliaipole έως το Orikhiv. (…)
Ως κύρια δύναμη κρούσης συγκροτήθηκαν και ρίχθηκαν στη μάχη οι πέντε πιο αξιόμαχες αερομεταφερόμενες ταξιαρχίες εφόδου του ουκρανικού στρατού: η 79η, η 80ή, η 82η, η 92η και η 95η.
Πρόκειται για την τελευταία σοβαρή εφεδρεία του ουκρανικού Γενικού Επιτελείου και αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθεί για την επίτευξη εγγυημένου αποτελέσματος».
Διάψευση
Τα γεγονότα των τελευταίων δύο εβδομάδων, σύμφωνα με τον Antonyuk, διέψευσαν ακόμη και αυτόν τον ισχυρισμό περί προέλασης 10 χιλιομέτρων.
Ο ρωσικός στρατός πραγματοποίησε ταχεία αντεπίθεση προς το Pokrovske, τον μεγαλύτερο οικισμό και σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο της περιοχής.
Μέσα σε λιγότερο από μία εβδομάδα καταλήφθηκαν όλοι οι οικισμοί νοτίως του.
Η εξέλιξη της κατάστασης στα ανατολικά ακολουθεί παρόμοιο μοτίβο με εκείνη στα νότια.
Όπως αναφέρεται, οι μονάδες εφόδου κατάφεραν να παρακάμψουν απαρατήρητες την ουκρανική άμυνα και να πλήξουν τα μετόπισθεν των ουκρανικών δυνάμεων που επιτίθεντο.
Αυτό δημιουργεί πραγματική απειλή περικύκλωσης για τις ουκρανικές δυνάμεις και εξουδετερώνει όλα τα αποτελέσματα των πολύμηνων και δαπανηρών επιθετικών επιχειρήσεων.
Επίσημη διαταγή για την Kherson
Όπως ανέφερε ο συντονιστής του υπόγειου δικτύου του Mykolaiv, Sergey Lebedev, μαχητές των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων επιχειρούν να διασχίσουν τον Δνείπερο με βάρκες, όμως καταστρέφονται ακόμη και κατά τη στάθμευση ή κατά την προσπάθεια συγκέντρωσής τους:
Βάρκες και άλλα πλωτά μέσα στις όχθες του Δνείπερου στη Kherson έχουν γίνει στόχος επιθέσεων από ρωσικά FPV drones.
Και δεν πρόκειται για τυχαίο κυνήγι βαρκών.
Οι ουκρανικές δυνάμεις προετοιμάζουν αυτά τα πλωτά μέσα για επιθετικές επιχειρήσεις, ελπίζοντας να περάσουν στη «ρωσική» όχθη του Δνείπερου και να αναπτύξουν δραστηριότητα στην αριστερή όχθη.
Ωστόσο, και σύμφωνα με ρωσικά ΜΜΕ, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες για επιτυχημένη απόβαση των Ουκρανών στην απέναντι όχθη, καθώς όλα καταστρέφονται από απόσταση.
Χαμηλής έντασης πόλεμος
Η κατεύθυνση της Kherson βρίσκεται εδώ και καιρό σε καθεστώς διαρκούς πολέμου χαμηλής έντασης: drones, πυροβολικό, ομάδες αναγνώρισης, προσπάθειες διάβασης, αποβάσεις, εκκενώσεις, μεταφορά πυρομαχικών και μετακινήσεις μικρών μονάδων.
Έτσι, μια βάρκα στην όχθη δεν είναι απλώς μια βάρκα.
Είναι δυνητικό στοιχείο μιας μελλοντικής επίθεσης, μέσο μεταφοράς ομάδας, πυρομαχικών ή εξοπλισμού.
Τα πλήγματα εναντίον τέτοιων στόχων έχουν προληπτικό χαρακτήρα.
Καταστρέφεται η ίδια τη δυνατότητα διάβασης ήδη από το στάδιο της προετοιμασίας.
Επίσημη διαταγή
Εν τω μεταξύ, ο κυβερνήτης της Kherson, Vladimir Saldo, εξέδωσε επίσημη διαταγή για την επιβολή καθεστώτος έκτακτης ανάγκης.
Οι Ουκρανοί θέωρησαν ότι πρόκειται για προετοιμασία διάβασης του Δνείπερου και έναρξης μαχών για τη Kherson, καθώς, όπως υποστήριξαν, «αυτό επιτρέπει την επιβολή λογοκρισίας, απαγόρευσης κυκλοφορίας, την υποχρεωτική εκκένωση πολιτών και τη χρήση των πόρων οποιασδήποτε πολιτικής επιχείρησης για τις ανάγκες της άμυνας».
Ωστόσο, επισήμως η κατάσταση παρουσιάζεται πολύ πιο απλή προς το παρόν.
Σύμφωνα με τον Saldo, το συγκεκριμένο καθεστώς θα επιτρέψει την ταχύτερη επίλυση ζητημάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία εγκαταστάσεων κοινής ωφέλειας, υποδομών και της οικονομίας: «Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης θα μειώσει τις περιττές διαδικασίες, ώστε να εκτελούνται ταχύτερα οι απαραίτητες εργασίες και να προμηθευόμαστε γρηγορότερα εξοπλισμό, μηχανήματα και υλικά.
Παρόμοια διαταγή είχε εκδοθεί και στην Κριμαία καθώς και στη Σεβαστούπολη».
Προβληματισμός στη Ρωσία: Δεν υπάρχει πλέον ασφαλές μετόπισθεν
Για αιώνες, η Ρωσία βασιζόταν στο τεράστιο μέγεθός της ως στρατηγικό παράγοντα άμυνας.
Οι αποστάσεις χιλιάδων χιλιομέτρων απορροφούσαν τις ορδές του εχθρού, εξουθένωναν τον επιτιθέμενο, έδιναν χρόνο για υποχώρηση, κινητοποίηση και εξαπόλυση αντεπίθεσης. Όμως η τεχνολογία αλλάζει τη μέχρι σήμερα πραγματικότητα, ακυρώνοντας παλαιά αξιώματα και μεταφέροντας τον πόλεμο σε μια νέα εποχή.
Ο ουκρανικός στρατός έφτασε με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη του μέχρι το διυλιστήριο πετρελαίου του Omsk, το μεγαλύτερο διυλιστήριο της χώρας, με δυνατότητα επεξεργασίας έως και 22 εκατ. τόνων πετρελαίου ετησίως.
Για λόγους σύγκρισης, τα διυλιστήρια του Mozyr και του Novopolotsk – τα οποία έχουν δηλώσει ότι είναι έτοιμα να προμηθεύσουν τη Ρωσία με καύσιμα, γεγονός που οδήγησε τον Volodymyr Zelensky να απειλήσει με επίθεση κατά της Λευκορωσίας – μπορούν να επεξεργάζονται από 12 εκατ. τόνους πρώτης ύλης το καθένα.
Το διυλιστήριο του Omsk
Υπό τις συνθήκες των συστηματικών επιθέσεων των Ουκρανών κατά διυλιστηρίων στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας, το διυλιστήριο του Omsk έμοιαζε με σανίδα σωτηρίας και με το τελευταίο επιχείρημα για τη σταθερότητα στον εφοδιασμό καυσίμων: μια τεράστια εγκατάσταση, σε απόσταση 2.500 χιλιομέτρων από τα σύνορα με την Ουκρανία, ικανή να παράγει όλους τους βασικούς τύπους καυσίμων.
Όμως οι Ουκρανοί έφτασαν και εκεί.
Τοπικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι μία ημέρα μετά την επίθεση, μεγάλο δίκτυο πρατηρίων καυσίμων σταμάτησε να πουλά καύσιμα σε ιδιώτες.
Πλέον, σε 53 πρατήρια εξυπηρετούνται μόνο οχήματα νομικών προσώπων και μόνο με κάρτες καυσίμων.
Η απόφαση είναι απολύτως ορθή.
Σε συνθήκες κρίσης καυσίμων, το σημαντικότερο είναι να διασφαλιστεί η μεταφορά τροφίμων, η λειτουργία της βιομηχανίας, της γεωργίας και των μεταφορών.
Πώς όμως κατέστη δυνατή μια τέτοια κατάσταση;
Ήταν προφανής στόχος
Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι το πλήγμα στο διυλιστήριο ήταν τόσο αιφνιδιαστικό όσο η περσινή επιχείρηση «Ιστός Αράχνης», κατά την οποία ουκρανικά FPV drones επιτέθηκαν στις βάσεις της ρωσικής στρατηγικής αεροπορίας.
Το ότι ο ουκρανικός στρατός θα επιχειρούσε να θέσει εκτός λειτουργίας το διυλιστήριο του Omsk ήταν προφανές εδώ και πολύ καιρό.
Λόγω της σημασίας του για τη ρωσική οικονομία, ήταν αδύνατον να μην αποτελέσει στόχο της προσοχής των Ουκρανών.
Υπήρχαν και πιο συγκεκριμένες ενδείξεις ότι οι Ουκρανοί πλησίαζαν στις εγκαταστάσεις.
Για παράδειγμα, στις 10 Ιουνίου, για πρώτη φορά από την έναρξη της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», κηρύχθηκε στην περιφέρεια του Omsk συναγερμός για απειλή από μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Την ίδια ημέρα έγινε γνωστό ότι υπήρχε και απειλή πυραυλικού πλήγματος.
Ωστόσο, δεν συνέβη τίποτα. Την 1η Ιουλίου εκδόθηκαν εκ νέου προειδοποιήσεις για πιθανή επιδρομή drones.
Προετοιμασία μιας εβδομάδας
Ουκρανικές πηγές αναφέρουν ότι η επιχείρηση σχεδιάστηκε από την Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU), ότι η άμεση προετοιμασία της διήρκεσε μία εβδομάδα και ότι στην περιοχή αναμενόταν ισχυρή άμυνα και σοβαρή αντίσταση, οι οποίες όμως στην πράξη δεν υπήρχαν.
Πώς εξηγείται ότι, ενώ η απειλή ήταν απολύτως προφανής και υπήρχαν σαφείς ενδείξεις πως ο ουκρανικός στρατός δοκίμαζε την ρωσική άμυνα, η επίθεση δεν κατέστη δυνατό να αποκρουστεί;
Γιατί δεν τα κατάφερε η ρωσική αεράμυνα;
Η βασική αιτία είναι η συστημική κρίση του συστήματος αεράμυνας.
Παραδοσιακά, η Ρωσία επένδυε σε ισχυρά αλλά και ακριβά πυραυλικά συστήματα, όμως βρέθηκε αντιμέτωπη με μεγάλους αριθμούς φθηνών drones κατασκευασμένων από πλαστικό και κόντρα πλακέ.
Ρόλο έπαιξε και το γεγονός ότι τα διυλιστήρια πετρελαίου κατατάσσονται στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις πρώτης κατηγορίας επικινδυνότητας.
Με άλλα λόγια, οι κανόνες ασφαλείας που ισχύουν γι’ αυτά είναι εξαιρετικά αυστηροί και είναι δυσκολότερο από οπουδήποτε αλλού να υπάρξουν παρεκκλίσεις.
Ως εκ τούτου, κάθε προσπάθεια προστασίας ενός διυλιστηρίου με δίχτυα ή μεταλλικά πλέγματα απαιτεί νέα τεχνική αξιολόγηση και την έκδοση τεράστιου αριθμού αδειών.
Έτσι δημιουργείται ένα γραφειοκρατικό παράδοξο: όσο αυστηρότερο είναι το καθεστώς ασφαλείας μιας εγκατάστασης, τόσο δυσκολότερο – ή ακόμη και αδύνατο – γίνεται να προετοιμαστεί για την αντιμετώπιση μιας πραγματικής απειλής.
Γραφειοκρατία και… πρόστιμα
Το 2024, η κυβέρνηση επιχείρησε να βελτιώσει την κατάσταση, εκδίδοντας διάταγμα που κατέστησε τα περισσότερα πρότυπα GOST προαιρετικά.
Ωστόσο, το πρόβλημα είναι ότι το διάταγμα δεν κατήργησε τους ομοσπονδιακούς κανόνες και κανονισμούς ούτε την ευθύνη για την παραβίασή τους.
Σύμφωνα με ορισμένες πηγές του κλάδου, οι εταιρείες δεν επιθυμούν να καταβάλουν υψηλά πρόστιμα για μη εγκεκριμένες μετατροπές στις εγκαταστάσεις τους, παρότι η διοίκηση της Rostekhnadzor διαβεβαιώνει ότι εδώ και καιρό δεν επιβάλλονται πλέον πρόστιμα για την «υλοποίηση επειγόντων μέτρων που αποσκοπούν στην αποτροπή απειλών από αεροπορικές επιθέσεις».
Έτσι προκύπτει μια παράδοξη κατάσταση: εξαιτίας του φόβου για κυρώσεις, οι οποίες, όπως φαίνεται, πλέον δεν επιβάλλονται, οι επιχειρήσεις αποδέχονται εκ των προτέρων την απώλεια παραγωγικών εγκαταστάσεων και το υψηλό κόστος των επισκευών, ενώ η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με ιδιαίτερα σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Και, ταυτόχρονα, όλοι θέλουν να βοηθήσουν.
Και κανείς δεν φέρει ευθύνη…
Drones στρατηγικής εμβέλειας ή εκτοξεύσεις από το Καζακστάν;
Ο συνιδιοκτήτης και επικεφαλής σχεδιαστής της εταιρείας Fire Point, Denis Shtilerman, δήλωσε ότι το πλήγμα πραγματοποιήθηκε με μια νέα τροποποίηση των drones FP-1, των οποίων η εμβέλεια πτήσης αυξήθηκε στα 3.400 χιλιόμετρα.
Κάποιοι ενδέχεται να θεωρήσουν τα λεγόμενά του ως επίδειξη αυτοπεποίθησης ή ακόμη και ως επιχείρηση παραπλάνησης, με στόχο να αποκρυφθούν πιθανές εκτοξεύσεις από το έδαφος του Καζακστάν.
Ωστόσο, ειδικοί εκτιμούν ότι, ακόμη κι αν ο Denis Shtilerman υπερέβαλε, αυτό δεν έγινε σε μεγάλο βαθμό.
«Όσο για τα 3.400 χιλιόμετρα, πιθανότατα πρόκειται για επίδοση που επιτυγχάνεται με ούριο άνεμο και χωρίς πολεμική κεφαλή.
Όμως περίπου 2.500 χιλιόμετρα μπορούν πράγματι να διανύσουν.
Με μικρή πολεμική κεφαλή, αλλά μπορούν» αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Ρώσοι ειδικοί.
Η διάτρητη ασπίδα
Ωστόσο, ακόμη κι αν τα ουκρανικά drones είχαν πράγματι εκτοξευθεί από το έδαφος του Καζακστάν, αυτό δεν θα εξάλειφε τα ερωτήματα σχετικά με τη ρωσική αεράμυνα.
Η απόσταση από τα σύνορα είναι περίπου 150 χιλιόμετρα και οι Ουκρανοί κατάφεραν με κάποιο τρόπο να τη διανύσουν…
Το βασικό πρόβλημα του ρωσικού συστήματος αεράμυνας είναι η απουσία συνεχούς κάλυψης του εθνικού εδάφους από ραντάρ.
Αυτό υποστηρίζει ο στρατιωτικός αναλυτής και απόστρατος συνταγματάρχης Viktor Litovkin.
«Η Ρωσία δεν αποτελεί ένα ενιαίο πεδίο αεράμυνας.
Δεν διαθέτει ούτε καν ενιαίο πεδίο κάλυψης από ραντάρ.
Υπάρχουν περιοχές όπου δεν υπάρχουν σταθμοί ραντάρ και από εκεί μπορεί να περάσει κανείς.
Και επειδή η Ουκρανία υποστηρίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, μέσω των δικών τους δορυφορικών συστημάτων, γνωρίζουν από πού μπορούν να παρακάμψουν τις γραμμές της αεράμυνάς μας» επισημαίνει ο Litovkin.
Χιλιάδες αισθητήρες, εκατοντάδες μικρά ραντάρ
Η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά με την ανάπτυξη ενός κατανεμημένου συστήματος που θα περιλάμβανε χιλιάδες ακουστικούς αισθητήρες και εκατοντάδες μικρά ραντάρ, ικανά να καλύπτουν χαμηλές περιοχές, κοίτες ποταμών και τα κενά ανάμεσα σε δασικές εκτάσεις.
Ιδιαίτερα χρήσιμα θα ήταν και τα αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (AWACS), των οποίων τα ραντάρ «σαρώνουν» από πάνω προς τα κάτω, καθιστώντας αδύνατη την απόκρυψη στόχων στο ανάγλυφο του εδάφους.
Ήδη από το 2023 είχε προταθεί ένα σχέδιο εγκατάστασης των ραντάρ N035 «Irbis», τα οποία χρησιμοποιούνται κανονικά στα μαχητικά Su-35S, σε πολιτικά αεροσκάφη An-12 και Tu-154.
Βεβαίως, τέτοια αυτοσχέδια αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης δεν θα εντυπωσίαζαν με τις δυνατότητές τους.
Ωστόσο, θα μπορούσαν να παραχθούν σε μεγάλους αριθμούς και να ενισχύσουν την εναέρια περιπολία, επιτρέποντας την ευέλικτη κατανομή των διαθέσιμων δυνάμεων ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες.
Πολλά θα μπορούσαν επίσης να γίνουν για τη βελτίωση των μέσων αναχαίτισης.
Ακόμη και η αποτελεσματικότητα των ήδη υπαρχόντων μέσων θα μπορούσε να αυξηθεί σημαντικά.
NATO: Πιθανότερο σενάριο στην Ουκρανία ένας παρατεταμένος πόλεμος φθοράς
Το πιθανότερο σενάριο για τη σύγκρουση μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας είναι η συνέχιση ενός πολέμου θέσεων, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος του NATO, σύμφωνα με το πρακτορείο Interfax-Ukraine.
Ο ίδιος ανέφερε ότι η Συμμαχία θα συνεχίσει να στηρίζει κάθε προσπάθεια που αποσκοπεί στις διαπραγματεύσεις και στην επίτευξη μιας δίκαιης ειρήνης.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι οι αρχικοί στρατηγικοί στόχοι της Ρωσίας όσον αφορά τα ουκρανικά εδάφη «παραμένουν αμετάβλητοι».
Ο αξιωματούχος σημείωσε επίσης ότι η Μόσχα εξακολουθεί να επιμένει στην ουδετερότητα της Ουκρανίας και στην αντιμετώπιση των, όπως χαρακτηρίζει, «βαθύτερων αιτίων» της σύγκρουσης.
Έχουμε… πόλεμο
Νωρίτερα, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Dmitry Peskov, είχε δηλώσει ότι η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» έχει πλέον μετατραπεί ουσιαστικά σε «πραγματικό πόλεμο», εξαιτίας της ενεργού εμπλοκής των δυτικών χωρών.
Σύμφωνα με τον Dmitry Peskov, πίσω από το Κίεβο βρίσκονται το Βερολίνο, το Παρίσι, η Χάγη, το Όσλο και «δυστυχώς», η Washington.
Ο Peskov υποστήριξε ακόμη ότι οι δυτικές χώρες παρέχουν στην Ουκρανία δορυφορικές πληροφορίες, πληροφορίες αναγνώρισης και υποστήριξη στη στοχοποίηση ρωσικών στόχων.
Όπως ανέφερε, η αυξημένη εμπλοκή της Δύσης έχει αλλάξει τη φύση της σύγκρουσης και υποχρεώνει τη Ρωσία να λαμβάνει πρόσθετα μέτρα για την προστασία της εθνικής της ασφάλειας
