Συνεχίζονται οι αντιδράσεις, αρνητικές και θετικές, για την viral φωτογραφία του Λαφαζάνη με τον μάρτυρα Σεγιέντ Αλί Χαμενεΐ. Κάποιους είναι φανερό ότι τους ενόχλησε πάρα πολύ.
Μετά το κείμενο του Δ. Πατέλη, δημοσιεύουμε σήμερα ιδιαίτερα εμπεριστατωμένη ανάρτηση του Π. Παπαδομανωλάκη.
Η άλλη πλευρά συνεχίζει να αλυχτάει και να λοιδωρεί, επιχειρήματα όμως δεν έχουμε δει.
Μπορεί οι Δυτικοί “αριστεροί” να μην διαδήλωναν με κάδρο ενός δολοφονημένου ανώτατου ηγέτη του Ιράν. Ωστόσο ο Φιντέλ Κάστρο, καθώς και οι μεγάλες μορφές του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος, θα διαφωνούσαν μαζί τους – αν ασχολούνταν ποτέ.
Η Κούβα έγινε μια από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν μετά την επανάσταση του 1979.
Τον Φεβρουάριο του 1980, ο Φιντέλ Κάστρο έδωσε συνέντευξη στην οποία εξέφρασε υποστήριξη στην Ιρανική Επανάσταση. Σε ερώτηση αν ενοχλείται από τις αντιμαρξιστικές απόψεις του Αγιατολάχ Χομεϊνί απάντησε αρνητικά, λέγοντας ότι “αν βελτιώσει το μέλλον του λαού, δεν έχει σημασία αν βασίζεται σε μαρξιστική ή θρησκευτική φιλοσοφία”.
Άλλωστε, όπως δήλωσε ο Φιντέλ, οι μαρξιστές τότε υποστήριζαν τον Χομεϊνί (ακόμα δεν είχε επέλθει ο μεταξύ τους εμφύλιος). Μάλιστα, δήλωσε πως δεν προβλέπει ότι οι μαρξιστές θα πάρουν την εξουσία, αλλά πώς έτσι και αλλιώς για τον ίδιο “δεν υπάρχει αντίφαση μεταξύ θρησκείας και επανάστασης”.
Σε άρθρο του TIME, το 1981, περιγράφεται η στενή διπλωματική επαφή μεταξύ Ιράν και Κούβας.
Ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ συναντήθηκε για πρώτη φορά ως πρόεδρος του Ιράν με τον Φιντέλ Κάστρο το 1986 κατά τη διάρκεια της 8ης συνόδου κορυφής του Κινήματος των Αδεσμεύτων στη Ζιμπάμπουε.
Η επόμενη συνάντηση έγινε το 2001 όταν ο ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης πήγε στην Τεχεράνη.
Ο Αλί Χαμενεϊ, πια από τη θέση του Ανωτάτου Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, υποδέχτηκε τον Φιντέλ με τα παρακάτω λόγια:
“Στην Τεχεράνη, είστε ανάμεσα σε ανθρώπους που σας γνωρίζουν καλά και σας εκτιμούν. Σας γνωρίζω χρόνια και ο λαός μας τρέφει μεγάλη εκτίμηση για το όνομα και την καλή σας φήμη. Χωρίς αμφιβολία, τα κοινά σημεία και οι συγγένειες που μοιραζόμαστε έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των εγκάρδιων και πνευματικών δεσμών που υπάρχουν μεταξύ μας. Όταν σας είδα για πρώτη φορά στη Ζιμπάμπουε, ένιωσα μια στενή σύνδεση μεταξύ μας. Αυτό οφείλεται στις συγγένειες και τις κοινές πεποιθήσεις και θέσεις που μοιραζόμαστε”.
Την προηγούμενη ημέρα ο Φιντέλ Κάστρο μιλώντας στο γεμάτο από κόσμο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, δήλωσε πως “ο ιμπεριαλισμός ήταν ο μεγαλύτερος κίνδυνος και ο εχθρός του κόσμου”. Αφού συνεχάρη το Ιράν για την ανατροπή του Σάχη, δήλωσε πως “ο σάχης του ιμπεριαλισμού θα πέσει και αυτός”. Το κοινό των περίπου 700 φοιτητών, καθηγητών και αξιωματούχων σηκώθηκε όρθιο, χειροκροτώντας και φωνάζοντας “Φιντέλ! Φιντέλ! Φιντέλ!”.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ο Κουβανός ηγέτης επισκέφθηκε το σπίτι και το μαυσωλείο του Χομεϊνί, καταθέτοντας στεφάνι στον τάφο του. Προσκάλεσε τον Χασάν Χομεϊνί, εγγονό του ιδρυτή της Ισλαμικής Δημοκρατίας, στην Κούβα. Στην επίσκεψη που έγινε την ίδια χρονιά, ο Φιντέλ διαδήλωσε στην Αβάνα με τον εγγονό του ιμάμη Χομεϊνί και ένα εκατομμύριο Κουβανούς να απαιτούν την απελευθέρωση των 5 Κουβανών κρατουμένων.
Μετά τον θάνατο του Φιντέλ το 2016, ο Χασάν Χομεϊνί επισκέφθηκε την πρεσβεία της Κούβας στην Τεχεράνη για να γράψει στο βιβλίο συλλυπητηρίων και να εκφράσει την αλληλεγγύη του. Ο Αλί Χαμενεϊ σε ανάρτηση του με τη φωτογραφία της συνάντησης τους εξέφρασε τον θαυμασμό του για τον Κουβανό ηγέτη.
Ο Φιντέλ είναι μια μόνο περίπτωση επαναστάτη ηγέτη που στάθηκε δίπλα στους ανώτατους ηγέτες του Ιράν. Ένα χρόνο μετά την πρώτη συνάντηση του με τον Φιντέλ, ο Χαμενεϊ θα συναντηθεί με τον Τόμας Σανκαρα πάλι στη Σύνοδο των Αδέσμευτων. Οι δυο τους δεν ήξεραν πως τους περιμένει η ίδια μοίρα.
Ο Τσάβες συναντά επίσης τον Αλί Χαμενεϊ το 2009, με τους δύο να αλληλοϋποστηρίζονται στον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό.
Ο Μαντέλα δήλωσε πως ο Χομεϊνί ενέπνευσε τον αγώνα της Ν. Αφρικής κατά του απαρτχάιντ, κατά τη διάρκεια ταξιδιού του στην Τεχεράνη το 1992.
Μετά από τα παραπάνω ας αναρωτηθούμε πόσο αξίζουν οι δηλώσεις των Δυτικών “αριστερών” πως δεν θα διαδήλωναν κρατώντας κάδρο του Χαμενεϊ. Τίποτα, όπως δεν αξίζουν τίποτα και οι ίδιοι.
