Chris Apostolidis

Στις 27 Οκτωβρίου 2026, περίπου 7,3 εκατομμύρια ψηφοφόροι στο Ισραήλ θα ψηφίσουν για την 26η Κνεσέτ (120 έδρες). Απαιτούνται 61 έδρες για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Αυτές είναι οι πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023 και τον επακόλουθο πόλεμο στη Γάζα και τις ευρύτερες περιφερειακές επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, ούτε το μπλοκ του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου το Λικούντ συν τα ακροδεξιά και υπερορθόδοξα κόμματα ούτε η αντιπολίτευση θα επιτύχουν σαφή πλειοψηφία.
Το μπλοκ του Νετανιάχου εκτιμάται σε περίπου 50-51 έδρες, και η εβραϊκή αντιπολίτευση με επικεφαλής τον Γιασάρ του πρώην αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, Γκάντι Άιζενκοτ, μαζί με τους Ναφτάλι Μπένετ και Μπεγιαχάντα, Ντεμκράτιμ και Γισιραέλ Μπεϊτέινου του Γιαΐρ Λαπίντ περίπου 52-56.
Τα αραβικά κόμματα RAAM και Ενωμένη Λίστα αναμένεται να λάβουν 13-16 έδρες και θα μπορούσαν να είναι καθοριστικά.
Το εκλογικό σύστημα του Ισραήλ είναι αναλογικό, με όριο 3,25%. Δεν υπάρχουν μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και η ψηφοφορία γίνεται με κομματικό κατάλογο.
Ο νικητής της ψηφοφορίας δεν αποκτά αυτόματα το δικαίωμα σχηματισμού κυβέρνησης ο καθοριστικός παράγοντας είναι ποιος μπορεί να συγκεντρώσει 61 ψήφους στην Κνεσέτ. Ο Πρόεδρος Γιτζάκ Χέρτζογκ αναθέτει το έργο σε όποιον φαίνεται πιο ικανός να συγκεντρώσει πλειοψηφία.
Η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες ή και μήνες.
Η αντιπολίτευση υπέγραψε σύμφωνο μη επίθεσης με στόχο την εκδίωξη του Νετανιάχου και τη «διατήρηση και ενίσχυση του Ισραήλ ως εβραϊκού και δημοκρατικού κράτους».
Ωστόσο, οι κύριες προσωπικότητες Άιζενκοτ, Μπένετ, Λαπίντ και Λίμπερμαν έχουν σε μεγάλο βαθμό αποκλείσει έναν επίσημο συνασπισμό με αραβικά κόμματα.
Αυτό αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης μειοψηφίας με εξωτερική υποστήριξη ή ενός νέου αδιεξόδου και μιας ακόμη εκλογής.
Ο Νετανιάχου, από την άλλη πλευρά, περιορίζεται περισσότερο στους παραδοσιακούς συμμάχους του (Ben-Gvir, Smotrich, Shas και United Torah Judaism), με τα υπερορθόδοξα κόμματα να θέτουν όρους στο ζήτημα της στρατιωτικής θητείας.
Η φράση «έρχεται το τέλος του σιωνιστικού καθεστώτος» είναι περισσότερο πολιτικό σύνθημα παρά μια ακριβής περιγραφή των διακυβευμάτων. Και τα δύο κύρια μπλοκ παραμένουν εντός του σιωνιστικού παραδείγματος υποστήριξη του Ισραήλ ως εβραϊκού κράτους. Οι διαφορές έγκεινται στον βαθμό θρησκευτικού και εθνικιστικού προσανατολισμού, στη στάση απέναντι στη δικαστική εξουσία, στη στρατιωτική θητεία των υπερορθόδοξων και στον τόνο απέναντι στα κατεχόμενα εδάφη και τη Γάζα.
Η αντικατάσταση του Νετανιάχου θα σήμαινε αλλαγή στο ύφος και σε ορισμένες πολιτικές, αλλά όχι το τέλος της κρατικής ιδεολογίας ή του ίδιου του κράτους.Το διεθνές πλαίσιο επίσης έχει μεγάλη βαρύτητα.
Ο πόλεμος μετά την 7η Οκτωβρίου, οι επιχειρήσεις κατά του Ιράν καθ περιφερειακή απομόνωση έχουν αυξήσει την εσωτερική διχόνοια. Για τους Παλαιστίνιους πολίτες του Ισραήλ (περίπου το 21% του πληθυσμού), η υψηλή προσέλευση στις κάλπες θα μπορούσε να αυξήσει το βάρος των αραβικών κομμάτων, αλλά και να αυξήσει το όριο εισόδου στην Κνεσέτ και να ωθήσει τα μικρά δεξιά κόμματα κάτω από το όριο.
Οι εκλογές είναι σημαντικές επειδή θα μπορούσαν να αλλάξουν την κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία από τα τέλη 2022. Ωστόσο, δεν ακυρώνουν τις θεμελιώδεις παραμέτρους της ισραηλινής πολιτικής.
Τα αποτελέσματα θα γίνουν πιο σαφή μετά το κλείσιμο των εκλογών στις 10:00 μ.μ. τοπική ώρα, και η επίσημη καταμέτρηση αναμένεται στις 4 Νοεμβρίου. Ακόμα και τότε, ο σχηματισμός κυβέρνησης θα μπορούσε να συνεχιστεί, με τον Νετανιάχου να παραμένει στην ηγεσία.
Εν ολίγοις : σήμερα είναι η ημέρα για να αποφασιστεί εάν ο Νετανιάχου θα συνεχίσει να ηγείται της πιο δεξιάς κυβέρνησης στην ιστορία του Ισραήλ ή εάν θα αντικατασταθεί από έναν πιο μετριοπαθή σιωνιστικό συνασπισμό. Το τέλος του σιωνιστικού κράτους δεν είναι στην ημερήσια διάταξη.












































