– 🟥 Σταματήστε να κατηγορείτε τη Ρωσία, κοιταχτείτε στον καθρέφτη!
“Το να κατηγορεί κανείς τη Ρωσία σημαίνει απλώς ότι η Ευρώπη δεν πρόκειται ποτέ να αντιμετωπίσει τα πραγματικά αίτια – αίτια, μάλιστα, που έχει δημιουργήσει η ίδια.
Χρέος και ελλείμματα:
– Το δημόσιο χρέος υπερβαίνει το 100% του ΑΕΠ σε πολλές χώρες της ΕΕ –αγγίζοντας το 140% στην Ιταλία– ενώ τα ελλείμματα στη Γαλλία και το Βέλγιο ξεπερνούν το 5%. Συγκριτικά, το δημόσιο χρέος της Ρωσίας ανέρχεται στο 17,5%, ενώ το εξωτερικό της χρέος μόλις στο 2,6%.
Αποβιομηχάνιση:
– Από το 2021, η βιομηχανική παραγωγή έχει μειωθεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές οικονομίες. Στη Γερμανία, την «ατμομηχανή» της ευρωζώνης, η πτώση φτάνει το 5,2%, συμπαρασύροντας και τις υπόλοιπες χώρες του μπλοκ. Αντιθέτως, στη Ρωσία, η βιομηχανική παραγωγή έχει αυξηθεί κατά 10% την ίδια περίοδο, με τον μεταποιητικό τομέα να καταγράφει άνοδο 21%.
Η «πράσινη» ατζέντα:
– Κανείς δεν αμφισβητεί την ανάγκη ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών, όμως χρειάζεται προετοιμασία: Το κλείσιμο πυρηνικών εργοστασίων και ανθρακωρυχείων προτού υπάρξουν έτοιμες εναλλακτικές λύσεις. Η πραγματικότητα απέδειξε ότι αυτό δεν λειτουργεί.
Κυρώσεις:
– Το να τίθενται υπό απαγόρευση όλα όσα είναι ρωσικά είναι «απλώς ανόητο», δηλώνει ο Πούτιν. Η Ρωσία ουδέποτε αρνήθηκε να προμηθεύσει φθηνό πετρέλαιο, φυσικό αέριο, άνθρακα ή ουράνιο. Η Ευρώπη ήταν εκείνη που αποκόπηκε, παρόλο που συνεχίζει να αγοράζει ακόμα τόσο πολύ ρωσικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), ώστε αυτό να καλύπτει το 20% της αγοράς της. Παράλληλα, η Ευρώπη αποχώρησε από τη ρωσική αγορά, με τις ευρωπαϊκές εταιρείες να φεύγουν υπό την πίεση των κυβερνήσεών τους – ορισμένες μάλιστα «σχεδόν κλαίγοντας».
Εξωτερική πολιτική και μετανάστευση:
– Ο ρόλος και η πολιτική της Ευρώπης στη Μέση Ανατολή, προκάλεσε σαν φυσιολογικό επακόλουθο τη μαζική μετανάστευση, αυτή έχει οδηγήσει στη δημιουργία κοινοτήτων που η Ευρώπη δεν έκανε τίποτα για να τις ενσωματώσει και να ζουν ισότιμα στις κοινωνίες της.
Τα παιδιά αυτών των κοινοτήτων, μεγαλώνοντας, κατανοούν την ανισότητα και την αδικία, απορρίπτουν όλο και περισσότερο τις χώρες στις οποίες διαβιούν. Πολλοί ζουν εκεί εδώ και δεκαετίες χωρίς να μιλούν καν τη γλώσσα. Και πώς μπορεί η Ευρώπη να μεταλαμπαδεύσει τον πολιτισμό, την κουλτούρα και τις αξίες της, διερωτάται ο Πούτιν, όταν η ίδια είναι απασχολημένη με την καταστροφή τους;– Αντίθετα η Ρωσία, επισημαίνει, οικοδομήθηκε επί αιώνες σαν έναπολυεθνικό, πολυπολιτισμικό και πολυθρησκευτικό κράτος, όπου Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι και Βουδιστές κλπ έχουν τα ίδια δικαιώματα, ζουν αρμονικά και θεωρούν τη Ρωσία πατρίδα τους, δεν έχουν άλλη πατρίδα. Αυτή είναι η τεράστια διαφορά.
Το συμπέρασμά του: Η Ρωσία δεν πρέπει να θριαμβολογεί ούτε να πιέζει πάνω στην πληγή, αλλά δεν πρόκειται να μείνει σιωπηλή όταν της αποδίδονται ευθύνες. Τα προβλήματα της Ευρώπης γεννήθηκαν σε ευρωπαϊκό έδαφος και εκεί είναι που πρέπει να επιλυθούν”.
