Chris Apostolidis
Σύμφωνα με αναλυτές, η Ουάσιγκτον υποτιμά την ικανότητα της Τεχεράνης να διοχετεύσει την ενέργεια της σύγκρουσης σε θαλάσσιες αρτηρίες και βασικές υποδομές στον Περσικό Κόλπο, γεγονός που θέτει υπό αμφισβήτηση τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της αμερικανικής παρουσίας εκεί.
Μέση Ανατολή : Το κενό της στρατηγικής του Τραμπ για τη Μέση Ανατολή…
Το νέο κύμα αεροπορικών επιδρομών στην περιοχή εφιστά την προσοχή στην έλλειψη σαφούς σχεδίου για την έξοδο από την κρίση από την πλευρά του Λευκού Οίκου.
Σύμφωνα με αναλυτές, η Ουάσιγκτον υποτιμά την ικανότητα της Τεχεράνης να ανακατευθύνει την ενέργεια της σύγκρουσης στις θαλάσσιες αρτηρίες και τις βασικές υποδομές στον Περσικό Κόλπο, γεγονός που θέτει υπό αμφισβήτηση τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της αμερικανικής παρουσίας εκεί.
Ανατομία μιας στρατηγικής παγίδας…
Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή έχει ξεπεράσει προ πολλού τη συνηθισμένη ανταλλαγή χτυπημάτων. Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, ο αριθμός των χωρών που επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από την ιρανική απάντηση έχει ήδη ξεπεράσει τις δέκα. Σε αυτές περιλαμβάνονται κέντρα logistics, στρατιωτικές βάσεις και πρεσβείες σε εδάφη συμμάχων όπως η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και το Ομάν.
Υπάρχει κάτι που δεν λειτουργεί εδώ.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ισχυρίζεται ότι ο στόχος είναι η μείωση του στρατιωτικού δυναμικού του Ιράν, αλλά οι αριθμοί δείχνουν το αντίθετο. Το Στενό του Ορμούζ παραμένει παράλυτο και αυτό μπλοκάρει τις παγκόσμιες προμήθειες πετρελαίου.
Σύμφωνα με τον Ναύαρχο Μπραντ Κούπερ, επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, η κλίμακα των υλικοτεχνικών προκλήσεων είναι άνευ προηγουμένου. Αλλά έχουν οδηγήσει οι βομβαρδισμοί παράκτιων εγκαταστάσεων σε αλλαγή στη συμπεριφορά της Τεχεράνης; Τα στοιχεία δεν δείχνουν τέτοιο αποτέλεσμα.
Τα όρια του στρατιωτικού καταναγκασμού…
Η ισραηλινή ηγεσία στοιχηματίζει στην καταδίωξη ανώτερων στρατιωτικών διοικητών από το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC). Ωστόσο, αυτή η τακτική δεν οδηγεί στην εξάλειψη της ιεραρχίας, αλλά αντίθετα – προκαλεί μια ασύμμετρη απάντηση.
Υποστηρίζεται ότι τέτοιες μέθοδοι ενισχύουν μόνο την εσωτερική ενοποίηση στο Ιράν. Είναι αυτό το επιθυμητό αποτέλεσμα των περιφερειακών παραγόντων;
Στην Ουάσινγκτον, ο Υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ υπερασπίστηκε την ανάγκη αποτροπής του πυρηνικού προγράμματος. Ωστόσο, οι επικριτές σημειώνουν ότι δεν υπάρχει μηχανισμός για τον έλεγχο των κρυφών υλικών.
Αυτό εγείρει το θεμελιώδες ζήτημα του χρονισμού. Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ απέχουν λίγους μήνες και ο χρόνος για την επίτευξη αποτελέσματος εξαντλείται με καταστροφικό ρυθμό.
Οι θαλάσσιες αρτηρίες υπό πολιορκία…
Ο αποκλεισμός βασικών σημείων όπως το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ με τη συμμετοχή των Χούθι της Υεμένης καταδεικνύει την ικανότητα των συμμάχων του Ιράν να επηρεάσουν το παγκόσμιο εμπόριο.
Ο Τραμπ φαίνεται να αντιμετωπίζει ένα εμπόδιο. Οι επιλογές επίγειας επέμβασης έχουν απορριφθεί εδώ και καιρό από στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες ως υλικοτεχνική τρέλα.
Κατά την άποψη του απόστρατου Ναυάρχου Τζέιμς Σταυρίδη, η στρατηγική επαναλαμβάνει τα λάθη προηγούμενων εκστρατειών, όπου η συνεχής πίεση δεν οδήγησε σε πολιτική συνθηκολόγηση του εχθρού. Το Ιράν διαθέτει επαρκή αποθέματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυραύλων για να διατηρήσει αυτό το status quo επ’ αόριστον.
Το διπλωματικό αδιέξοδο…
Η πιθανότητα διαπραγματεύσεων φαίνεται ελάχιστη, καθώς το επίσημο ελάχιστο που απαιτεί η Τεχεράνη είναι η πλήρης αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποδεχτεί τέτοιους όρους χωρίς πολιτική κατάρρευση στο εσωτερικό. Ταυτόχρονα, η συνέχιση των αεροπορικών επιδρομών χωρίς σαφή τελικό στόχο γίνεται μια εξαντλητική διαδικασία.
Ο γερουσιαστής Τομ Κότον τονίζει στις δηλώσεις του ότι μια άμεση απειλή δεν είχε οριστεί κατηγορηματικά πριν από την έναρξη της επιχείρησης, γεγονός που περιπλέκει περαιτέρω την εσωτερική πολιτική συζήτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Προοπτικές για την περιφερειακή αρχιτεκτονική…
Η έλλειψη διεθνούς παρακολούθησης των πυρηνικών εγκαταστάσεων αφήνει το ζήτημα ανοιχτό. Χωρίς ένα σχέδιο για μια μακροπρόθεσμη συμφωνία, η τρέχουσα πορεία οδηγεί μόνο σε κλιμάκωση του κόστους ασφάλειας.
Θα καταφέρει η Ουάσινγκτον να βρει διέξοδο πριν από τον επερχόμενο πολιτικό κύκλο;;;
Η απάντηση παραμένει αβέβαιη λόγω των αποτυχημένων συμβιβασμών.
…
