Πέθανε σε ηλικία 98 ετών ο Στέφανος Ληναίος, ένας σπουδαίος θεατράνθρωπος που άφησε πίσω του πολύτιμη παρακαταθήκη. Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε η κόρη του Μαργαρίτα Μυτιληναίου.
Ενας σκεπτόμενος καλλιτέχνης, ένας δημιουργός που πίστευε στην παιδευτική αξία της τέχνης και δη του θεάτρου. Γι’ αυτό και στην πολύχρονη και πάντα γόνιμη διαδρομή του επιδίωκε να ανεβάζει έργα που κάτι έχουν να πουν γνωρίζοντας την «πολύτιμη προσφορά του θεάτρου στην έρευνα των μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων». Η όπως αλλιώς έλεγε «ο πολιτισμός είναι το τελευταίο ανάχωμα για τον επερχόμενο κυνισμό».
Ο Στέφανος Ληναίος -το πραγματικό του όνομα ήταν Διονύσιος Μυτιληναίος- γεννήθηκε στη Μεσσήνη το 1928. Σπούδασε στη «Σχολή Θεάτρου» του Σωκράτη Καραντινού και στη συνέχεια στη Royal Academy of Dramatic Art στο Λονδίνο.
Πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή στο Θέατρο «Κοτοπούλη» το 1954. Από τότε έπαιξε σχεδόν σε όλα τα αθηναϊκά θέατρα καταφέρνοντας να καθιερωθεί ως ένας από τους πιο ενεργούς ηθοποιούς. Πέρα από το θέατρο, συμμετείχε και σε πολλές ταινίες, αλλά και στο ραδιόφωνο, ενώ ανέπτυξε και συγγραφικό έργο.
Πέρα από την πορεία του στο χώρο συμμετείχε ενεργά και στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών. Μάλιστα τη διετία 1965 – 1976 διετέλεσε και Γενικός Γραμματέας του, ενώ υπήρξε και μέλος του πρώτου Εταιρικού Θιάσου του ΣΕΗ, «Αρμα Θεάτρου». Για τους μεγάλους αγώνες του Σωματείου δεν έκρυβε την περηφάνια και τη συγκίνηση του μέχρι και το τέλος της ζωής του. Είναι χαρακτηριστική η συμμετοχή του σε ημερίδα του ΣΕΗ πριν λίγα χρόνια για την καλλιτεχνική εκπαίδευση, όπου με την τοποθέτησή του μεταλαμπάδευσε την πλούσια πείρα του ιστορικού Σωματείου στους νεώτερους συναδέλφους του.
Στα πρώτα χρόνια της δικτατορίας αυτοεξορίστηκε στο Λονδίνο, όπου συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα. Το 1970 επιστρέφοντας στην Ελλάδα μαζί με τη σύζυγό του, επίσης ηθοποιό, Ελλη Φωτίου, δημιούργησαν το Θέατρο «Αλφα» μετατρέποντας το σε μια κοιτίδα πολιτισμού και δημιουργίας, ανεβάζοντας δεκάδες ελληνικά και ξένα έργα, τα οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος.