- Γράφει ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος*
Με αφορμή τις εξαγγελίες νέων κομμάτων από την κ.α Καρυστιανού και από τον κ.ο Τσίπρα, ας μας επιτραπεί μια παρέμβαση σχετικά με το τι έχει ΑΝΑΓΚΗ η Χώρα:
-η κατάσταση έχει επιδεινωθεί για τα λαϊκά στρώματα και τους “μικρομεσαίους” σε όλα τα επίπεδα, η χώρα χρειάζεται ριζική αλλαγή του μεταπολιτευτικού συγκροτήματος εξουσίας, που έχει εδώ και καιρό μπει σε τροχιά γενικευμένης κρίσης. Χρειάζεται ένα δημιουργικό ρεύμα μέσα στην κοινωνία, που θα εκφράζει ενωτικά τις λαϊκές ανάγκες και τα εθνικά δίκαια, το Εθνικό με το Κοινωνικό. Ενός ρεύματος που θα συγκλίνει στην δημιουργία ενός Σχεδίου Επιβίωσης, Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, ενός Σχεδίου διεύρυνσης της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Οι Έλληνες, εργαζόμενοι, παραγωγοί, καταναλωτές, στελέχη της παραγωγής και ελεύθεροι επαγγελματίες, διανοούμενοι και νέα γενιά, έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να συγκρουστούν με την ολιγαρχία που αποπροσανατολίζει και υπονομεύει την δημοκρατική λειτουργία των θεσμών.
“Στις πλάτες μας” πέφτει η ευθύνη για την οργάνωση του “λαϊκού κινήματος” σε νέες βάσεις, εναλλακτικών δράσεων, αυτοοργάνωσης, ενότητας και άλληλεγγύης απέναντι σε ένα κράτος αντιλαϊκό, που υπηρετεί, χάριν του ταξικού συμφέροντος των προνομιούχων, τα μονοπώλια σε βάρος της εγχώριας ανάπτυξης και της εθνικής ανεξαρτησίας.
Η όποια εναλλακτική πρόταση αυτονόητα εμπνέεται και κατευθύνεται από τις μεγάλες αξίες της ελευθερίας και της ισότητας, με θεμελιώδεις αρχές την αυτοδιάθεση, τη συμμετοχική δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, τις οικολογικές αξίες, την αλληλεγγύη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Η Δημοκρατία με κοινωνικό περιεχόμενο αποτελεί όραμα και πρακτική. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ υπάρχει, στους Θεσμούς-στα κόμματα, μόνον όταν στηρίζεται στην συμμετοχή, δηλαδή στις ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ.
Σε αυτό το δρομολόγιο πορευόμεθα κι΄εμείς λοιπόν- ελπίζουμε όχι “εν τη ερήμω”- εμπνεόμενοι από τον ΑΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ και τον ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΌ.
Για μια Πατρίδα αντάξια των προσδοκιών μας, ημών και των επιγόνων.
Σκίτσο του Ηλία Μακρή (Η Καθημερινή, 22/05/26)
