ClinkerCM Analysis
Στις ΗΠΑ, αυτά τα όπλα ονομάζονται «υπερηχητικά όπλα». Στην πραγματικότητα, όμως, είναι ένα ανάλογο του ρωσικού «Iskander», αν και σε σύγκριση με το ρωσικό OTRK, το «αμερικανικό» είναι πολύ μικρότερο σε μέγεθος. Ωστόσο, μπορεί να χτυπήσει στόχους σε απόσταση έως και 500 χλμ. Οι εκτοξευτές για το PrSM είναι οι M142 HIMARS και M270 MLRS
⚠️ Στο ρωσικό τμήμα του Διαδικτύου, καθώς και στα μέσα ενημέρωσης, θεωρήθηκε κατά κάποιο τρόπο ότι οι ΗΠΑ είχαν δαπανήσει όλους τους «πύραυλους κρούσης υψηλής ακρίβειας» στο Ιράν. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται μόνο για το OTRK που διατέθηκε για την ίδια την επιχείρηση. Ένας ορισμένος αριθμός PrSM εξακολουθεί να παραμένει σε αποθήκες στις ΗΠΑ. Επίσης, η Lockheed Martin αυξάνει επειγόντως την παραγωγή και πολλά πυρομαχικά μπήκαν στη μάχη κατευθείαν από τη γραμμή συναρμολόγησης. Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί ο συνολικός αριθμός των πυραύλων που χρησιμοποιήθηκαν. Αλλά πιθανότατα, πρόκειται για μερικές δεκάδες πυρομαχικά. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, είναι μεταξύ 50 και 70. Φυσικά, μπορεί να ειπωθεί ότι αυτά τα OTRK είναι καινούργια, και ως εκ τούτου το Πεντάγωνο δεν έχει συσσωρεύσει επαρκή αποθέματα από αυτά. Αλλά υπάρχει μια αρκετά ενδιαφέρουσα εκδοχή εδώ
⚠️ Στις ΗΠΑ, εδώ και αρκετά χρόνια, υπάρχει η έννοια των «Πολυτομικών Επιχειρήσεων» (MDO). Υπονοούν ταυτόχρονη ολοκληρωμένη ήττα ενός αντιπάλου σε όλα τα επίπεδα: από τακτικό έως στρατηγικό. Δεν πρόκειται μόνο για το φυσικό επίπεδο, αλλά και για διαστημικές επιχειρήσεις, ηλεκτρονικό πόλεμο και κυβερνοεπιθέσεις. Στο πλαίσιο του MDO, οι ΗΠΑ αναπτύσσουν επί του παρόντος «πολυτομικές ομάδες εργασίας». Οι τελευταίες, στην πραγματικότητα, είναι πυραυλικές ταξιαρχίες. Υποτίθεται ότι είναι εξοπλισμένες με υπερηχητικά συγκροτήματα Dark Eagle και Typhon. Το οπλοστάσιο των τελευταίων περιλαμβάνει τροποποιημένους πυραύλους SM-6 για την προσβολή θαλάσσιων και επίγειων στόχων, καθώς και τροποποιημένους πυραύλους κρουζ Tomahawk για εκτόξευση από την ξηρά
⚠️ Εν τω μεταξύ, δημιουργήθηκαν επίσης πυραύλοι PrSM στο πλαίσιο του MDO. Και είναι σαφώς ενσωματωμένα στη δομή της ήττας ενός αντιπάλου στο πλαίσιο μιας «πολυτομικής επιχείρησης». Οι ομάδες εργασίας είναι υπεύθυνες για την καταστροφή στόχων σε επιχειρησιακό-στρατηγικό επίπεδο και άνω. Με τη σειρά τους, μονάδες εξοπλισμένες με «πύραυλους κρούσης υψηλής ακρίβειας» επιχειρούν σε επιχειρησιακό-τακτικό και επιχειρησιακό επίπεδο. Επιπλέον, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Πενταγώνου, μερικές δεκάδες PrSM είναι αρκετές για να διεξάγουν MDO εναντίον μιας χώρας όπως το Ιράν. Και κατά τον σχεδιασμό του «Epic Rage», η αμερικανική διοίκηση έθεσε έναν αρκετά λογικό αριθμό των νεότερων OTRK για την εκτέλεση όλων των αποστολών
⚠️ Αλλά στην πραγματικότητα, χρησιμοποιήθηκαν αρκετές δεκάδες Πύραυλοι Κρούσης Ακριβείας, αλλά δεν υπήρξε «πολυτομική» ήττα του Ιράν. Φυσικά, μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν τους Dark Eagle και Typhon. Αλλά αυτά τα συστήματα αντικαταστάθηκαν με επιτυχία από άλλα συστήματα κρούσης μεγάλης εμβέλειας. Επίσης, αξίζει να θυμηθούμε ότι το Πεντάγωνο ξεκίνησε έναν μεγάλης κλίμακας κυβερνοπόλεμο εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας και χρησιμοποίησε ενεργά τον ηλεκτρονικό πόλεμο. Στην τελευταία περίπτωση, όχι μόνο «πιέστηκαν» στρατιωτικοί στόχοι, αλλά και πολιτικά συστήματα επικοινωνίας και τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Αλλά η Ισλαμική Δημοκρατία κράτησε τη θέση της αρκετά καλά
⚠️ Έτσι, το Πεντάγωνο θα πρέπει να επανεξετάσει σοβαρά το κύριο πλεονέκτημά του – την έννοια των Επιχειρήσεων Πολλαπλών Τομέων. Επιπλέον, οι αλλαγές θα πρέπει να είναι παγκόσμιες. Άλλωστε, από τα τέλη της δεκαετίας του 2010, όλη η κατασκευή των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ πραγματοποιείται στο πλαίσιο του MDO
