Από τα τέλη Φεβρουαρίου, η αμερικανική πολεμική μηχανή βιώνει μια άνευ προηγουμένου πίεση στα αποθέματά της, καθώς η σύγκρουση με το Ιράν έχει μετατρέψει το «οπλοστάσιο της Δημοκρατίας» σε ένα ραγδαία συρρικνούμενο κεφάλαιο. Σύμφωνα με εσωτερικές εκτιμήσεις του Πενταγώνου, οι ΗΠΑ έχουν ήδη εκτοξεύσει πάνω από 1.100 πυραύλους κρουζ μεγάλου βεληνεκούς και τεχνολογίας stealth, εξαντλώντας αποθέματα που προορίζονταν για το σενάριο ενός μεγάλου πολέμου με την Κίνα.
Η κατάσταση με τα πυρομαχικά αεράμυνας είναι εξίσου δραματική, με περισσότερους από 1.200 πυραύλους Patriot να έχουν ήδη καταναλωθεί, τη στιγμή που το κόστος για κάθε μονάδα ξεπερνά τα 4 εκατομμύρια δολάρια. Η «αιμορραγία» σε υλικό είναι συνεχής και η επιχειρησιακή ανάγκη για 13.000 πλήγματα σε μόλις 38 ημέρες πολέμου έχει αναγκάσει την Ουάσιγκτον να απομυζά πόρους από κάθε άλλη διοίκηση του πλανήτη. Το οικονομικό αντίτιμο της επιχείρησης «Epic Fury» είναι ασύλληπτο, με ανεξάρτητους αναλυτές να το τοποθετούν στα 28 με 35 δισεκατομμύρια δολάρια, ή αλλιώς σε έναν ρυθμό «καύσης» περίπου 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων την ημέρα.
Το στρατηγικό τίμημα, όμως, ξεπερνά τα χρήματα. Η επείγουσα ανάγκη για ενίσχυση της Μέσης Ανατολής οδήγησε το Πεντάγωνο στην απογύμνωση άλλων κρίσιμων μετώπων. Μεταφέροντας αεροπλανοφόρα και προηγμένα συστήματα αεράμυνας από τον Ειρηνικό και την Ευρώπη, οι ΗΠΑ έχουν αφήσει τα περιφερειακά τους οχυρά λιγότερο θωρακισμένα έναντι πιθανών κινήσεων από τη Ρωσία ή την Κίνα. Η κατάσταση αυτή έχει αναδείξει μια επώδυνη αλήθεια: ο αμερικανικός στρατός διαθέτει την ισχύ, αλλά η αμυντική βιομηχανική βάση της χώρας δεν μπορεί να ακολουθήσει τον ρυθμό κατανάλωσης. Παρά τις συμφωνίες με εργολάβους όπως η Lockheed Martin, η παραγωγή παραμένει στάσιμη, με τους αξιωματούχους να προειδοποιούν ότι η πλήρης αναπλήρωση των αποθεμάτων θα πάρει χρόνια ολόκληρα.
Η κυβέρνηση Τραμπ, μέσω της εκπροσώπου του Λευκού Οίκου, απορρίπτει αυτούς τους ισχυρισμούς χαρακτηρίζοντάς τους ως ψευδείς, διαβεβαιώνοντας ότι ο αμερικανικός στρατός παραμένει ο ισχυρότερος στον κόσμο και πλήρως εφοδιασμένος. Ωστόσο, η πραγματικότητα των αριθμών παραμένει αμείλικτη. Η ανάγκη για μαζική παραγωγή φθηνότερων όπλων και επιθετικών drones, που θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα πανάκριβα πυραυλικά συστήματα, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο του διαλόγου. Ο πόλεμος με το Ιράν δεν δοκιμάζει μόνο τις αντοχές των πυραύλων Tomahawk και των συστημάτων THAAD, αλλά το ίδιο το μοντέλο της παγκόσμιας αμερικανικής ισχύος, αποκαλύπτοντας τα όρια μιας υπερδύναμης που καλείται να διαχειριστεί πολλαπλές κρίσεις με μια βιομηχανική βάση που, προς το παρόν, αδυνατεί να καλύψει τις σύγχρονες πολεμικές απαιτήσεις.
