O Νίγηρας προχωρά σε ολοκληρωτική επιστράτευση για σύγκρουση με τη Γαλλία – Ο στρατηγός κατηγόρησε ευθέως το Παρίσι ότι σκοπεύει να ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της χώρας του.
«Πάμε σε πόλεμο».
Με αυτή τη σοκαριστική φράση, ο επικεφαλής του στρατιωτικού επιτελείου Ibro Amadou Bacharou ανακοίνωσε ότι ο Νίγηρας εισέρχεται σε τροχιά ένοπλης σύγκρουσης με τη Γαλλία.
Κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε συγκέντρωση, ο στρατηγός Amadou Ibra, επιτελάρχης του ηγέτη του Νίγηρα Abduharaman Chiani, δήλωσε ξεκάθαρα πως η χώρα κινητοποιείται πλέον για την αναμέτρηση με τη Γαλλία.
Ο Amadou Ibro τόνισε χαρακτηριστικά πως, ενώ μέχρι τώρα δεν υπήρχε εμπόλεμη κατάσταση, πλέον ο Νίγηρας βαδίζει προς τη σύγκρουση.
Ο στρατηγός κατηγόρησε ευθέως το Παρίσι ότι σκοπεύει να ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της χώρας του.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο σκοπός του προηγουμένως εγκεκριμένου διατάγματος της κυβέρνησης του Νίγηρα για επιστράτευση ήταν η προετοιμασία για πόλεμο με τη Γαλλία.
Η απάντηση της Γαλλίας και οι κατηγορίες για πληροφοριακό πόλεμο
Από την πλευρά της, η Γαλλία αρνείται κατηγορηματικά αυτές τις κατηγορίες.
Ο συνταγματάρχης Guillaume Vernet, επίσημος εκπρόσωπος του Γενικού Επιτελείου των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων, δήλωσε πως οποιαδήποτε παρέμβαση στον Νίγηρα είναι εκτός συζήτησης.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «μια γαλλική επέμβαση στον Νίγηρα αποκλείεται».
Ο Guillaume Vernet χαρακτήρισε τις δηλώσεις του Ibra ως μέρος ενός «πληροφοριακού πολέμου» τον οποίο ξεκίνησε η Niamey για να πλήξει τη διεθνή εικόνα της Γαλλίας.
Ο Νίγηρας δείχνει τη Γαλλία ως υπαίτια για το εσωτερικό χάος
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι αρχές του Νίγηρα επιρρίπτουν ευθύνες στο Παρίσι για την αποσταθεροποίηση της χώρας.
Ο Abdurakhman Tchiani έχει κατηγορήσει δημόσια τον Γάλλο ηγέτη Emmanuel Macron, καθώς και τους ηγέτες του Μπενίν και της Ακτής Ελεφαντοστού, Patrice Talon και Alassane Uattara, για υποστήριξη του Ισλαμικού Κράτους.
Σύμφωνα με τον ηγέτη του Νίγηρα, αυτά τα κράτη φέρουν την ευθύνη για την τρομοκρατική επίθεση στο αεροδρόμιο της Niamey στα τέλη Ιανουαρίου του 2026.
Αιματηρή επίθεση στο αεροδρόμιο και η εμπλοκή της Ρωσίας
Η επίθεση στο αεροδρόμιο πραγματοποιήθηκε από περίπου 40 ένοπλους μαχητές και αποκρούστηκε χάρη στην κοινή δράση του Αφρικανικού Σώματος του Υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας και των ενόπλων δυνάμεων του Νίγηρα.
Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε πως οι δυνάμεις ασφαλείας κατάφεραν να εξουδετερώσουν περίπου 20 τρομοκράτες, γεγονός που ενίσχυσε τους δεσμούς μεταξύ Niamey και Μόσχας.
Το λουκέτο στη γαλλική πρεσβεία και η αποχώρηση των στρατευμάτων
Η ένταση είχε κορυφωθεί ήδη από τον Ιανουάριο του 2024, όταν το Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας ανακοίνωσε τη διακοπή των εργασιών της πρεσβείας της Δημοκρατίας στον Νίγηρα.
Οι γαλλικές αρχές δήλωσαν πως η πρεσβεία θα παραμείνει κλειστή μέχρι νεωτέρας, αν και οι δραστηριότητές της θα συνεχιστούν από το Παρίσι, διατηρώντας επαφή με τους Γάλλους υπηκόους και τις ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στον ανθρωπιστικό τομέα. Είχε προηγηθεί η πλήρης απόσυρση των γαλλικών στρατευμάτων μετά το πραξικόπημα του Ιουλίου του 2023.
Η ήττα του Emmanuel Macron στην Αφρική
Ο Emmanuel Macron δήλωσε πως το Παρίσι δεν σκοπεύει να συνεχίσει τη στρατιωτική συνεργασία με τους «στασιαστές», υποστηρίζοντας πως οι νέες αρχές δεν επιθυμούν πλέον την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Ωστόσο, η κατάσταση στον Νίγηρα, όπου οι υποστηρικτές της στρατιωτικής χούντας πλημμύρισαν τους δρόμους με ρωσικές σημαίες και αντιγαλλικά συνθήματα, αποτελεί σοβαρό πλήγμα για τον Γάλλο πρόεδρο.
Η απώλεια επιρροής του Παρισιού στην αφρικανική ήπειρο είναι πλέον εμφανής, με πολλούς αναλυτές να επιρρίπτουν την ευθύνη προσωπικά στον ίδιο τον Emmanuel Macron.
Το αόρατο δίκτυο της Francafrique και η κατάρρευση μιας αυτοκρατορίας – Η αποικιακή κληρονομιά και ο έλεγχος των πόρων
Ο Νίγηρας δεν είναι απλώς άλλη μια χώρα της Αφρικής, αλλά ο «αιμοδότης» της γαλλικής πυρηνικής ενέργειας.
Για δεκαετίες, η Γαλλία διατηρούσε μια ιδιότυπη σχέση με τις πρώην αποικίες της στη Δυτική Αφρική, γνωστή ως Francafrique.
Παρά την επίσημη ανεξαρτησία του Νίγηρα το 1960, το Παρίσι συνέχισε να ασκεί τεράστια επιρροή μέσω του νομίσματος (Φράγκο CFA), της στρατιωτικής παρουσίας και του ελέγχου των πλουτοπαραγωγικών πηγών.
Ο Νίγηρας είναι ο έβδομος μεγαλύτερος παραγωγός ουρανίου παγκοσμίως, και η γαλλική κρατική εταιρεία Orano (πρώην Areva) εκμεταλλεύεται τα ορυχεία του για πάνω από 50 χρόνια, τροφοδοτώντας τους πυρηνικούς αντιδραστήρες που παράγουν το 70% της ηλεκτρικής ενέργειας της Γαλλίας.
Το παράδοξο του ουρανίου και η λαϊκή οργή
Η κύρια πηγή έντασης είναι το γεγονός ότι, ενώ ο Νίγηρας φωτίζει τη Γαλλία, παραμένει μία από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου, με το 80% του πληθυσμού του να μην έχει πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα.
Αυτή η ανισότητα τροφοδότησε το αίσθημα της «νεοαποικιοκρατίας».
Η στρατιωτική ηγεσία στη Niamey, υπό τον Abdourahamane Tiani, εκμεταλλεύτηκε αυτή την οργή για να νομιμοποιήσει το πραξικόπημα, κατηγορώντας το Παρίσι ότι λεηλατεί τον εθνικό πλούτο.
Η στρατηγική στροφή προς τη Ρωσία
Με την αποχώρηση των γαλλικών στρατευμάτων, δημιουργήθηκε ένα κενό ασφαλείας το οποίο έσπευσε να καλύψει η Ρωσία.
Η παρουσία του African Corps (πρώην Wagner) δεν είναι μόνο στρατιωτική αλλά και πολιτική.
Η Μόσχα προσφέρει προστασία στο καθεστώς έναντι πιθανών επεμβάσεων, ενώ σε αντάλλαγμα αποκτά πρόσβαση σε κρίσιμα μέταλλα και γεωπολιτικό πάτημα στην καρδιά του Σαχέλ.
Η εμφάνιση ρωσικών σημαιών στους δρόμους της Niamey συμβολίζει για πολλούς ντόπιους την «πραγματική ανεξαρτησία» από τη Δύση.
Η απομόνωση της Γαλλίας και το φαινόμενο του ντόμινο
Ο Νίγηρας δεν είναι η μόνη χώρα που γυρίζει την πλάτη στο Παρίσι.
Ακολουθεί το παράδειγμα του Μάλι και της Μπουρκίνα Φάσο, δημιουργώντας μια «ζώνη πραξικοπημάτων» που απορρίπτει τη γαλλική επιρροή.
Ο Emmanuel Macron βρίσκεται αντιμέτωπος με την πλήρη κατάρρευση της γαλλικής στρατηγικής στην Αφρική, καθώς η μία μετά την άλλη οι χώρες της περιοχής ακυρώνουν αμυντικές συμφωνίες και απελαύνουν διπλωμάτες, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής που κράτησε πάνω από έναν αιώνα.