
Αθήνα, 3/8/2026
«Λουκέτο» στα MERE: μια κερδοφόρα αλυσίδα κλείνει λόγω των κυρώσεων
και οι εργαζόμενοι πληρώνουν
Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι άμεσες και δεν κρύβονται πίσω από γενικόλογα σχήματα
Η αιφνιδιαστική αναστολή λειτουργίας και των έντεκα καταστημάτων της αλυσίδας σούπερ
μάρκετ MERE στην Ελλάδα, που αφήνει στον αέρα περίπου 170 εργαζόμενους από τη
Θεσσαλονίκη και τη Λάρισα ως την Κόρινθο, την Τρίπολη, την Καλαμάτα και την Αμαλιάδα,
μαζί με δεκάδες μικρούς προμηθευτές, δεν είναι ένα ακόμη «λουκέτο» σαν τα άλλα. Και δεν
πρέπει να αντιμετωπιστεί ως τέτοιο.
Η ιδιαιτερότητα της περίπτωσης είναι κρίσιμη: η επιχείρηση δεν έκλεισε επειδή ήταν
ζημιογόνα ή αντιμετώπιζε πρόβλημα βιωσιμότητας. Αντίθετα, λειτουργούσε κανονικά,
κατέβαλλε μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές και ήταν συνεπής στις υποχρεώσεις της. Το
κλείσιμο προκλήθηκε αποκλειστικά και μόνο από την ένταξη των ιδιοκτητών της μητρικής
εταιρείας στη νέα δέσμη κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Ρωσίας. Πρόκειται,
με άλλα λόγια, για μια κερδοφόρα επιχείρηση που παύει να λειτουργεί όχι για οικονομικούς,
αλλά για καθαρά πολιτικούς λόγους.
Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι άμεσες
Ακριβώς επειδή η αιτία είναι πολιτική, οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι τεράστιες και
άμεσες. Δεν πρόκειται για κάποια απρόσωπη «διεθνή συγκυρία» που έπληξε τους
εργαζόμενους από το πουθενά. Η ελληνική κυβέρνηση συναίνεσε και υιοθέτησε, χωρίς την
παραμικρή αντίρρηση ή διαπραγμάτευση, τη δέσμη κυρώσεων που οδήγησε στο λουκέτο,
χωρίς να έχει προβλέψει το παραμικρό μέτρο προστασίας για τους εργαζόμενους που θα
βρίσκονταν, από τη μια μέρα στην άλλη, στον δρόμο.
Είναι υποχρέωση εκείνου που επιβάλλει μια κύρωση να μεριμνά και για τις συνέπειές της
στους εργαζόμενους της χώρας του ή να μην την επιβάλλει καθόλου . Η κυβέρνηση, όμως,
έσπευσε να ευθυγραμμιστεί, εισέπραξε το πολιτικό όφελος της «ευρωπαϊκής συνέπειας» και
μετακύλισε ολόκληρο το κόστος στους 170 εργαζόμενους και τις οικογένειές τους. Δεν
μπορεί να επικαλείται τις κυρώσεις ως ανωτέρα βία και ταυτόχρονα να πλένει τα χέρια της
για τα θύματά τους.
2
Το συγκεκριμένο δεν χωράει σε γενικόλογα συνθήματα
Είναι χαρακτηριστικό και απογοητευτικό, ότι η Διοίκηση της Κλαδικής Ομοσπονδίας του
χώρου (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας – ΟΙΥΕ που ελέγχεται από το ΠΑΜΕ),
αντί να αναδείξει την ιδιοτυπία και τη σοβαρότητα του γεγονότος, το βύθισε στη γενικολογία.
Στην ανακοίνωσή της αναφέρει με επιφύλαξη ότι το κλείσιμο «φαίνεται να συνδέεται» με τις
κυρώσεις, τη στιγμή που η σύνδεση αυτή δεν είναι υπόθεση αλλά η μόνη και ξεκάθαρη αιτία.
Και το εντάσσει σε ένα αφηρημένο σχήμα περί «ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και
πολέμων», που ακούγεται μεγαλόστομο αλλά αφήνει άθικτη τη συγκεκριμένη ευθύνη της
συγκεκριμένης κυβέρνησης.
Αυτή ακριβώς η γενικολογία εξυπηρετεί, στην πράξη, την αποφυγή των ευθυνών. Όταν όλα
ανάγονται σε αφηρημένους «διεθνείς ανταγωνισμούς», κανένας συγκεκριμένος υπεύθυνος
δεν καλείται να λογοδοτήσει. Εμείς επιλέγουμε το αντίθετο: να ονομάσουμε τα πράγματα με
το όνομά τους. Η αλυσίδα ήταν κερδοφόρα, οι κυρώσεις προκάλεσαν το λουκέτο, η
κυβέρνηση τις υιοθέτησε με απόλυτη υποτέλεια χωρίς καμία πρόνοια για τους εργαζόμενους.
Αυτή είναι η αλήθεια, και από αυτήν προκύπτουν και οι συγκεκριμένες διεκδικήσεις.
Τι διεκδικούμε
Απαιτούμε από την κυβέρνηση και το Υπουργείο Εργασίας να αναλάβουν την ευθύνη που
τους αναλογεί:
Να μην κλείσει η εταιρεία – Να εξαιρεθεί από τις κυρώσεις.
Οι εργαζόμενοι της MERE δεν είναι και δεν θα γίνουν παράπλευρες απώλειες των
γεωπολιτικών επιλογών. Κανένας εργαζόμενος δεν μένει μόνος του. Καλούμε τους
συναδέλφους των καταστημάτων να έρθουν σε επαφή μαζί μας και να συντονίσουμε τη
δράση μας για την υπεράσπιση κάθε θέσης εργασίας και κάθε δικαιώματος.









































