Η διεθνής προσοχή στρέφεται επιτέλους στη Γάζα και αυτή είναι μια σημαντική εξέλιξη. Όμως οι βαρβαρότητες του Ισραήλ συνεχίζονται και στην Δυτική Όχθη, όπου τα στοιχεία αποκαλύπτουν μια δεύτερη, διαρκή και συστηματική βία: τη βία της κατοχής, των στρατιωτικών επιχειρήσεων, των κατεδαφίσεων και των επιθέσεων εποίκων. Σύμφωνα με την οπτική αποτύπωση (infographic) που δημοσιοποίησε πρόσφατα το Γραφείο του ΟΗΕ για τον Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, από τον Ιανουάριο του 2025 έως τις 30 Απριλίου 2026, έχουν σκοτωθεί 284 Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται 66 παιδιά. Από αυτούς, 255 σκοτώθηκαν από ισραηλινές δυνάμεις, 21 από Ισραηλινούς εποίκους και 8 από ισραηλινές δυνάμεις ή εποίκους. Την ίδια περίοδο, οι Παλαιστίνιοι τραυματίες φτάνουν τους 5.010, εκ των οποίων, 831 είναι παιδιά.
Μόνο τον Απρίλιο του 2026 καταγράφηκαν 11 νεκροί Παλαιστίνιοι, 236 τραυματίες, 211 επιθέσεις εποίκων που προκάλεσαν θύματα ή υλικές ζημιές και 374 εκτοπισμένοι. Τα αντίστοιχα στοιχεία για Ισραηλινούς μέσα στη Δυτική Όχθη τον ίδιο μήνα είναι μηδενικοί θάνατοι και 3 τραυματισμοί. Η σύγκριση δεν αφήνει περιθώρια για τη συνηθισμένη εξίσωση θύτη και θύματος. Στη Δυτική Όχθη δεν υπάρχουν δύο ίσες πλευρές που «συγκρούονται». Υπάρχει ένας κατεχόμενος πληθυσμός απέναντι σε έναν στρατό κατοχής και σε ένα δίκτυο εποίκων που λειτουργεί με ανοχή, κάλυψη ή άμεση συνέργεια του ισραηλινού κράτους.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία για τα όπλα και τις μεθόδους που προκαλούν παλαιστινιακές απώλειες. Στους θανάτους, το 79% αποδίδεται σε πραγματικά πυρά, ενώ καταγράφονται και θάνατοι από αεροπορικά πλήγματα, συμπεριλαμβανομένων drones. Στους τραυματισμούς, η εικόνα δείχνει την καθημερινότητα της καταστολής: σωματικές επιθέσεις, εισπνοή δακρυγόνων, πραγματικά πυρά, πλαστικές σφαίρες, πέτρες και θραύσματα. Δεν πρόκειται για «μεμονωμένα περιστατικά». Πρόκειται για ένα ολόκληρο ρεπερτόριο κρατικής και παρακρατικής βίας.
Ο χάρτης των επιθέσεων εποίκων είναι εξίσου αποκαλυπτικός. Από τον Ιανουάριο του 2025 έως τον Απρίλιο του 2026 καταγράφηκαν 2.594 επιθέσεις Ισραηλινών εποίκων κατά Παλαιστινίων που οδήγησαν σε θύματα ή υλικές ζημιές. Οι περισσότερες σημειώνονται στη Νάμπλους, τη Ραμάλα, τη Χεβρώνα, την Ιεριχώ και άλλες περιοχές όπου η εποικιστική παρουσία τέμνει, περικυκλώνει και στραγγαλίζει παλαιστινιακές κοινότητες.
Το δεύτερο μέρος των στοιχείων αφορά τις κατεδαφίσεις και τον εκτοπισμό. Από τον Ιανουάριο του 2025 έως τον Απρίλιο του 2026, 2.120 παλαιστινιακές δομές κατεδαφίστηκαν σε όλες τις κατηγορίες που καταγράφει ο ΟΗΕ. Από αυτές, οι 551 ήταν κατοικημένες οικιστικές δομές, ενώ υπήρχαν και αγροτικές εγκαταστάσεις, υποδομές βιοπορισμού, ύδρευσης, αποχέτευσης και άλλες βασικές υποδομές. Η επίσημη αιτιολογία για τη συντριπτική πλειονότητα είναι η «έλλειψη οικοδομικής άδειας»: 1.979 δομές, δηλαδή 93%.
Όμως αυτή η ορολογία μεταφράζει απλώς σε γραφειοκρατική γλώσσα, την γλώσσα της κατοχής. Όταν ένα καθεστώς ελέγχει την αδειοδότηση, αρνείται συστηματικά τις άδειες και μετά κατεδαφίζει επειδή «δεν υπάρχει άδεια», δεν εφαρμόζει ουδέτερους κανόνες πολεοδομίας. Παράγει εκτοπισμό.
Ο συνολικός αριθμός των εκτοπισμένων Παλαιστινίων για την περίοδο Ιανουαρίου 2025 – Απριλίου 2026 φτάνει τους 39.806. Η μεγάλη πλειονότητα συνδέεται με επιχειρήσεις ισραηλινών ή παλαιστινιακών δυνάμεων σε Τζενίν και Τουλκαρέμ, με τον ΟΗΕ να παραπέμπει σε στοιχεία της UNRWA για μαζικούς εκτοπισμούς από προσφυγικούς καταυλισμούς. Άλλοι 2.641 άνθρωποι εκτοπίστηκαν λόγω «έλλειψης άδειας» ή εξαιτίας τιμωρητικών ή άλλων κατεδαφίσεων, ενώ 3.651 εκτοπίστηκαν λόγω βίας εποίκων και περιορισμών πρόσβασης σε γη, υπηρεσίες, σπίτια, μετακίνηση ή βιοπορισμό. Δηλαδή λόγω συνθηκών που κάνουν την παραμονή τους στον τόπο τους αδύνατη ή εξαιρετικά επισφαλή.
Αυτά τα γραφήματα δεν δείχνουν μια «κρίση ασφαλείας». Δείχνουν μια πολιτική. Μια πολιτική που αφαιρεί ζωή, γη, σπίτι, μετακίνηση, νερό, βιοπορισμό και μέλλον. Για τις θηριωδίες στη Γάζα αξιοποιείται επικοινωνιακά ο «πόλεμος ενάντια στη Χαμάς». Στη Δυτική Όχθη, όπου η Χαμάς δεν έχει καμία κρίσιμη επιρροή στις καταστάσεις, ποια ακριβώς είναι η δικαιολογία;
ΠΗΓΗ Documento
