Το φως θα νικήσει το σκοτάδι- ένας ξένος γράφει για την Κούβα του σήμερα…
Δεν είναι απλώς μια δήλωση, είναι μια πραγματικότητα. Η δήλωση έγινε και πάλι σε υψηλούς τόνους από τον επικεφαλής της κουβανέζικης αντιπροσωπείας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, υπουργό Εξωτερικών της Κούβας Μπρούνο Ροντρίγκεζ μπροστά στην χυδαία αλαζονική στάση του Μαικ Γουώλτζ, μόνιμου εκπροσώπου των Ηνωμένων Πολιτειών στον ΟΗΕ.
Η πραγματικότητα γράφεται κάθε μέρα στους δρόμους, στα σπίτια, στα πανεπιστήμια και στα νοσοκομεία της Κούβας, όπου οι γενναίοι Κουβανοί πολίτες παλεύουν με πείσμα, με αλληλεγγύη και με πίστη το δίκιο τους, ενάντια σε έναν απάνθρωπο αποκλεισμό που διαρκεί χρόνια.
Χθες, 28η Οκτωβρίου, το θέμα του αποκλεισμού της Κούβας τέθηκε για 34η φορά σε συζήτηση και ψηφοφορία στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Τα σταθερά όχι είναι δύο: Ένα των Ηνωμένων Πολιτειών και ένα του δορυφόρου τους, του Ισραήλ.
Ξημερώματα για την Ελλάδα- ανέβηκε στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης, ο Μάικ Γουώλτζ και άρχισε να εκφωνεί μία ομιλία που και πέτρα να ήσουνα θα άρχιζες να πετάς προς το μέρος του. Καμαρώστε διπλωμάτη υψηλού επιπέδου:
-Δεν υπάρχει αποκλεισμός της Κούβας. Αποκλεισμός είναι όταν έχεις γύρω-γύρω πλοία πολεμικά .
-Ο Φιντέλ Κάστρο (που ακόμα στοιχειώνει τα όνειρα τους) δήμευσε περιουσίες ανθρώπων που έστειλε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και ήταν κυρίως gay και αμερικανο- Κουβανοί.
Εκεί ακριβώς άρχισαν να χτυπάνε τα χέρια τους στα έδρανα οι εκπρόσωποι της Κούβας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Απτόητος συνέχιζε ο κύριος Γουώλτζ και τότε ο Ροντρίγκεζ ζήτησε το λόγο επί της διαδικασίας. Ο προεδρεύων έκανε τον κουφό και τότε ο Ροντρίγκεζ και πίσω του όλη η αντιπροσωπεία της Κούβας, προχώρησαν μπροστά φωνάζοντας “επί της διαδικασίας”.
Όσο ο Γουώλτζ συνέχισε να μιλάει ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας στάθηκε μπροστά του φωνάζοντας επανειλημμένα “Mentiroso, mentiroso!” δηλαδή “ψεύτη! ψεύτη! ”
Ο τραμπούκος του Τραμπ πως απάντησe νομίζετε;
“Πίσω! Κανε πίσω! Εδώ δεν είναι Αβάνα! Εδώ είναι Αμερική!”
Καταρχάς οι ΗΠΑ δεν είναι “Η Αμερική”. Είναι τμήμα μόνο της αμερικανικής Ηπείρου και μάλιστα της Βόρειας Αμερικής και μάλιστα όχι το μεγαλύτερο της. Κατά δεύτερον, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών δεν είναι αμερικανικό έδαφος, είναι έδαφος των Ηνωμένων Εθνών και όπως πολύ έξυπνα σημείωσε κάποιος σχολιαστής, “καιρός είναι να μεταφέρουμε την έδρα του στον Καναδά.”!
Ούτως ή άλλως οι Ηνωμένες Πολιτείες τον έχουνε γραμμένο τον ΟΗΕ και δεν πληρώνουν εδώ και χρόνια αυτά που τους αναλογούν- δεν τον χρηματοδοτούν δηλαδή.
Ο Μπρούνο Ροντρίγκεζ με κοχόνες αλλά και χιούμορ απάντησε στον Γουώλτζ στην ομιλία του:
“Ο πρέσβης των ΗΠΑ, ξεχνάει πως βρίσκεται στα Ηνωμένα Έθνη και δεν βρίσκεται στο Εθνικό Συμβούλιο ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών σε μία συγκέντρωση πράσινων μπερέ ή σ΄ένα Signal group όπου επανειλημμένα τα έχει κάνει μούσκεμα” (αναφέρεται στο σχετικό σκάνδαλο διαρροής άκρως απόρρητων συνομιλιών, από ένα κύκλο στελεχών της κυβέρνησης Τραμπ, που επικοινωνούσαν με το σύστημα signal)
Ας περάσουμε τώρα από την γενική συνέλευση του ΟΗΕ και την αξιοπρεπέστατη στάση των εκπροσώπων της Κούβας, στο έδαφος της Κούβας και στην αξιοπρεπέστατη ακόμα περισσότερο στάση των πολιτών της. Ας πάμε νοερά στην Κούβα μέσα από τα μάτια και την σκέψη ενός ανθρώπου, ενός Ελληνα καθηγητή πανεπιστημίου, που δiδάσκει εκεί, στο φημισμένο πανεπιστήμιο Μάρτα Αμπρέου της Σάντα Κλάρα και που αντί να σηκωθεί να φύγει μόλις το συμβόλαιό του έληξε, παρέτεινε την παραμονή του και μάλιστα εθελοντικά. Ο Τάκης Πολίτης, με μία ποιητική συγκινητική ανάρτηση περιγράφει την σημερινή πραγματικότητα της Κούβας μέσα από τα μάτια ενός ξένου, που όπως λέει ποτέ δεν ένιωσε ξένος γιατί ποτέ δεν τον άφησαν να νιώσει ξένος οι “ερμάνος κουμπάνος”.
Γράφει λοιπόν ο Τάκης Πολίτης:
“Ζω σε μια χώρα όπου ο ξένος δεν νοιώθει ξένος, όπου ο ξένος αντιμετωπίζεται πάντα με το ίδιο χαμόγελο και την ίδια γλυκιά κουβέντα, “hermano”, “mi amor”, “mijo”, που ανταλλάσσουν οι Κουβανοί μεταξύ τους.
Ζω σε μια χώρα όπου οι άνθρωποι μοιράζονται απλόχερα το λίγο που έχουν, χωρίς να τους νοιάζει αν μετά θα μείνουν χωρίς τίποτα.
Ζω σε μια χώρα όπου αν κάποιος έχει λίγο ρύζι, μερικά φασόλια και ένα αυγό, με προσκαλεί να φάμε μαζί.
Ζω σε μια χώρα όπου ένα πιάτο φαγητό προσφέρεται σε οποιονδήποτε, ανεξάρτητα αν είναι ξένος ή ντόπιος, αν είναι επαναστάτης ή όχι, αν είναι πεινασμένος ή χορτάτος.
Ζω σε μια χώρα όπου οι άνθρωποι μοιράζονται ένα φλιτζάνι καφέ, ακόμα κι αν έχει μείνει μόνο η τελευταία γουλιά.
Ζω σε μια χώρα όπου ο γείτονας δεν είναι απλώς αυτός που μένει στο διπλανό σπίτι, αλλά είναι κάποιος που πολύ σύντομα τον νοιώθεις σαν την δική σου οικογένεια. Ζω σε μια χώρα όπου όταν αρρωσταίνω, πάντα κάποιος εμφανίζεται και με ρωτά τι χρειάζομαι και πώς μπορεί να με βοηθήσει.
Ζω σε μια χώρα όπου κάποιος μπορεί να αντιμετωπίζει χίλια προβλήματα και παρόλα αυτά θα καθίσει να συζητήσουμε το δικό μου πρόβλημα για να βρούμε μια λύση.
Ζω σε μια χώρα όπου συνήθως δεν περισσεύει τίποτα… αλλά μοιράζεται ό,τι υπάρχει.
Ζω σε μια χώρα όπου οι άνθρωποι έχουν άδεια πορτοφόλια, αλλά γεμάτη καρδιά.
Ζω σε μια χώρα όπου το ηλεκτρικό ρεύμα, τα φάρμακα, τα τρόφιμα λείπουν, αλλά η αξιοπρέπεια περισσεύει.
Ζω σε μια χώρα που οι γιατροί της οικειοθελώς έφτασαν στις πιο σκοτεινές γωνιές του κόσμου για να αντιμετωπίσουν πανδημίες και να φροντίσουν συνανθρώπους μας.
Ζω σε μια χώρα που αποτελεί φωτεινό παράδειγμα αλληλεγγύης και ανιδιοτέλειας.
Αυτή είναι η Κούβα!
Στην ιστορία της ανθρωπότητας το φως πάντα νίκησε το σκοτάδι. Το φως από τον φάρο del Castillo del Morro στην Αβάνα φωτίζει πολύ μακριά, φωτίζει την καρδιά κάθε ανθρώπου, σε όποιο σημείο της γης και αν βρίσκεται, που πιστεύει στην ελευθερία, στη δικαιοσύνη, στην ειρήνη και στην αδελφοσύνη των λαών.
¡Cuba no es una amenaza! (Η Κουβα δεν είναι απειλή!)
¡El bloqueo sí! ( Ο αποκλεισμός είναι!)
ΠΗΓΗ TVXS
