Σε μια αποκάλυψη που προκαλεί τριγμούς στο πολιτικό σκηνικό και εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ προχώρησε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Χρήστος Μπουκώρος. Ο κ. Μπουκώρος, μιλώντας στην εκπομπή «Live News» του Νίκου Ευαγγελάτου υποστήριξε ότι η υπηρεσία έχει τη δυνατότητα να επιλέγει ποιους θα θέτει υπό παρακολούθηση και, κυρίως, ποιους θα περιλαμβάνει στα επίσημα διαβιβαστικά έγγραφα που αποστέλλονται στις δικαστικές αρχές. Η αναφορά του για την ύπαρξη «σκιάς» στην έρευνα εστιάζει στην πιθανότητα απόκρυψης στοιχείων που θα μπορούσαν να αλλάξουν την πορεία της υπόθεσης.
Το παρασκήνιο
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η αποκάλυψη του βουλευτή σχετικά με τον αριθμό των πολιτικών προσώπων που εμπλέκονται στην υπόθεση. Σύμφωνα με τον κ. Μπουκώρο, το αρχικό διαβιβαστικό προς τις εισαγγελικές αρχές την περίοδο 2021-2022 περιείχε τα ονόματα μόνο δύο βουλευτών: του ίδιου και του κ. Σενετάκη.
Ωστόσο, όπως κατήγγειλε, εκ των υστέρων διαπιστώθηκε ότι τα ονόματα των βουλευτών που σχετίζονται με την έρευνα ανέρχονται πλέον σε είκοσι. Η εξέλιξη αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα για το αν υπήρξε αρχική προσπάθεια περιορισμού της έρευνας σε συγκεκριμένα μόνο πρόσωπα.
Η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας
Η διεύρυνση της λίστας των εμπλεκομένων δεν υπήρξε μια αυθόρμητη κίνηση της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων, αλλά αποτέλεσμα έντονης δικαστικής πίεσης. Ο κ. Μπουκώρος αποκάλυψε ότι χρειάστηκαν τέσσερις συνολικά παρεμβάσεις από τις ελληνικές εισαγγελικές αρχές και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία προκειμένου η υπηρεσία να αποστείλει το πλήρες υλικό και τα επιπλέον ονόματα.
Αυτό το γεγονός ενισχύει την επιχειρηματολογία του βουλευτή περί «επιλεκτικής» διαβίβασης, καθώς τα στοιχεία φαίνεται πως δίνονταν με το «σταγονόμετρο» και μόνο κατόπιν επίμονων εντολών από τις ανώτατες δικαστικές αρχές.
Διαβάστε επίσης
Το ζήτημα των «βισμάτων»
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Χρήστος Μπουκώρος έθεσε ένα αμείλικτο ερώτημα που αφορά τη διαφάνεια των διαδικασιών εντός της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Διερωτήθηκε πώς είναι δυνατόν μια υπηρεσία που κατέχει το σύνολο του αποδεικτικού υλικού να επιλέγει να στείλει μόνο ένα μέρος του, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να λειτούργησε μεροληπτικά υπέρ ορισμένων προσώπων.
«Ποιος μου λέει εμένα ότι δεν έβαζε και τα βίσματα όπως ήθελε;» δήλωσε χαρακτηριστικά, υπονοώντας ότι η έρευνα ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκε ως μέσο πίεσης ή προστασίας συγκεκριμένων πολιτικών συμφερόντων.