Σάλος έγινε στα κοινωνικά δίκτυα – και όχι μόνον – με μία φωτογραφία του Π. Λαφαζάνη και συναγωνιστών του στη χθεσινή πορεία (12/03/2026), που κρατούσαν φωτογραφίες του μάρτυρα μεγάλου Αγιατολλάχ Σεγιέντ Αλί Χαμενεΐ. Το “Πρώτο Θέμα” δημοσίευσε τη φωτογραφία με ένα ουδέτερο και ακριβές σχόλιο (“Ο Λαφαζάνης διαδηλώνει κατά του πολέμου στο Ιράν με πορτρέτο του Χαμενεΐ”). Η “ομάδα αληθείας” της Ν.Δ. άρπαξε την ευκαιρία να την αναδημοσιεύσει για να εκθέσει, όπως φανταζόταν, τον Λαφαζάνη. Η Λατινοπούλου (τυχάρπαστη παραφυάδα της Ν.Δ.) έκανε ρελάνς με ειρωνικό σχόλιο. Στη συνέχεια πήραν τη σκυτάλη διάφοροι “αριστεροί” που όλως τυχαία συμφωνούσαν έως κεραίας με τη Λατινοπούλου και την ομάδα αλητείας.
Δεν άργησαν να απαντήσουν οι υποστηρικτές του επαναστατικού καθεστώτος του Ιράν, άσχετα από τυχόν διαφωνίες τους, περισσότερο ή λιγότερο σημαντικές, με το Λαφαζάνη. Μεταφέρουμε την καλύτερη ίσως απάντηση, του Δημήτρη Πατέλη, ο οποίος όταν τον πνίγει το δίκιο αποδεικνύεται άριστος χειριστής της γαλλικής γλώσσας. Του Δημήτρη Πατέλη με τον οποίο ο γράφων έχει μεν διαφωνίες – όπως άλλωστε και με το Λαφαζάνη (στο ΔΗ.Κ.Ε.Α. δεν καλλιεργούμε κλίμα ομόφωνου κοπαδιού) – από τη στιγμή όμως που τον γνώρισε έχει εντυπωσιαστεί με την εντιμότητα, την ανιδιοτέλεια και την αφοσίωσή του.
Α. Π.
Ναι ρεμάλια, με την εικόνα του Χαμενεΐ και του Άρη!
Δεν πρόκειται να αναφερθώ εδώ στις πολιτικές διαφωνίες μου με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη τις τελευταίες δεκαετίες. Ωστόσο, πείτε μου ρε ρεμάλια, έχετε δει πολλούς πολιτικούς και πρώην υπουργούς να έχουν τα κότσια να το κάνουν αυτό σήμερα!;
Του βγάζω λοιπόν το καπέλο για την διεθνιστική του συνέπεια, για το ότι πρωτοστάτησε στον αγώνα μας κατά της απαγόρευσης από τον Δήμο Αθηναίων της εκδήλωσης αλληλεγγύης στο λαό του Ιράν, για την επιτυχή διοργάνωση και διεξαγωγή της σε άλλο χώρο στη συνέχεια και για την αγωνιστική παρουσία του όπου αλλού χρειάστηκε.
Επομένως, θεωρώ άθλια τη χλεύη του συρφετού της βολεμένης ευρωατλαντικής μικροαστίλας για την σημερινή θαρραλέα εμφάνισή του στη διαδήλωση με εικόνα του μάρτυρα ηγέτη των Σιιτών και των Ιρανών Αγιατολάχ Σαγιέντ Αλί Χουσεϊνί Χαμενεΐ. Αν μπορούσα και σήμερα να είμαι στη διαδήλωση, θα κρατούσα και εγώ περήφανα την εικόνα του και θα ανέμιζα μαζί με την κόκκινη σημαία των κομμουνιστών-διεθνιστών και την ιρανική, για να διατρανώσουμε την αλληλεγγύη μας με τον αλύγιστο αδελφό λαό που ματώνει ανυποχώρητα στον αγώνα κατά του ιμπεριαλιστικού άξονα, που -μαζί με τους λαούς της Υεμένης, της Κούβας, του Ντονμπάς-Ρωσίας, της Βενεζουέλας, της Παλαιστίνης, της Λ.Δ. της Κορέας, του Λιβάνου κ.ά.- σώζει την αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας.
Γιατί ο αντιιμπεριαλισμός δεν συγκροτείται σε νικηφόρο επαναστατικό κίνημα με πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, γραφειοκρατικά βιβλιάρια κομματικής ένταξής, ούτε και με στερεοτυπικές συνταγές που αραδιάζουν αδαείς ξερόλες.
Θα κρατούσα λοιπόν την εικόνα του Χαμενεΐ, μαζί με την εικόνα των εξαϋλωμένων από την γενοκτονική μανία 168 μαθητριών του σχολείου της Μινάμπ στο νότιο Ιράν, του Τομά Ισιντόρ Νοέλ Σανκαρά, του Τσε, του Πατρίς Λουμούμπα και πολλών άλλων ηρώων, θυμάτων του ποικιλόμορφου, για αυτό και γόνιμου αντιιμπεριαλισμού όλων των λαών του πλανήτη. Θα τις κρατούσα μαζί με τις εικόνες του δικού μας μάρτυρα ήρωα αρχηγού Άρη, και των παλικαριών του: παπα-Ανυπόμονου, παπα-Χολέβα- «Παπαφλέσσα» κ.ά…
Οι κομμουνιστές ποτέ δεν χλευάζουν τους λαούς, ιδιαίτερα όταν αυτοί ορθώνουν το ανάστημά τους στους δυνάστες, με όποια ιδεολογική σκευή και αν ξεκινούν τον αγώνα ζωής ή θανάτου. Οι κομμουνιστές αφουγκράζονται το λαό και δίνουν προοπτική στην ελπίδα, στον αγώνα, στον ξεσηκωμό, όχι με αφράτα λόγια και αφηρημένες αφ’ υψηλού διδαχές περί του «πως θα έπρεπε» να είχαν κάνει τις επαναστάσεις τους ή πως θα πατήσουν το κουμπάκι των φανταστικών «καθαρών επαναστάσεων», «όταν ωριμάσουν οι συνθήκες», αλλά με το δικό τους θετικό παράδειγμα, πρωτοστατώντας την σεμνότητα και την αυταπάρνησή τους όπου καίει η φλόγα του δίκαιου αγώνα, του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, της παλλαϊκής άμυνας, της εξέγερσης, της πραγματικής επανάστασης.
Ήδη ο λαός του Ιράν, μαζί με την ηγεσία του, έχει γράψει κάποιες απ’ τις πιο λαμπρές σελίδες της ιστορίας του πιο ταξικού Παγκοσμίου, του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου!
Ποτέ δεν έγινε πράξη τόσο γρήγορα, αποτελεσματικά και συστηματικά η εξολόθρευση δεκάδων ιμπεριαλιστικών βάσεων, υποδομών και εγκαταστάσεων ιμπεριαλιστικού στρατού κατοχής σε τόσες χώρες μιας από τις πιο σημαντικές στρατηγικά περιοχές του πλανήτη!
Κάποτε θα το καταλάβουν και τα ρεμάλια που καμώνονται τους επαναστάτες, αλλά θα είναι αργά για αυτούς…
Νίκη στα όπλα του Ιράν, του Άξονα της Αντίστασης και όλων των λαών που αντιστέκονται και αντεπιτίθενται στον ιμπεριαλισμό-сiwνισμό!
