Καταδίκη ναι, αλλά και ξερίζωμα του φασισμού

πανδημίας

Πρώτη προϋπόθεση σήμερα για να συνεχίσουμε ως ευνομούμενη Πολιτεία και στοιχειωδώς ευαίσθητη και συνεκτική κοινωνία είναι να καταδικαστεί η Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση. Ακριβώς όπως έδρασε δηλαδή τα χρόνια της αποκρουστικής αναλαμπής της, αν όχι και νωρίτερα βέβαια, έστω και στο κοινωνικό περιθώριο τότε.

Να καταδικαστεί λοιπόν και να πάει όπου της αρμόζει. Χωρίς νομικίστικους ελιγμούς, που κυκλοφορούν τελευταία, ιδίως μετά την προκλητική εισαγγελική πρόταση. Κι αν θέλουν να πάνε στο ευρωπαϊκό δικαστήριο – διότι ακούγεται κι αυτό – ας πάνε.

Όμως! Όμως η καταδίκη είναι προϋπόθεση μεν, αλλά όχι αρκετή για να λυθεί το πραγματικό πρόβλημα. Κι αυτό δεν είναι άλλο από τα αβγά του φιδιού που φωλιάζουν στην κοινωνία και γεννάνε φαινόμενα τύπου Χρυσής Αυγής. Τα γκάλοπ για παράδειγμα δίνουν στο κόμμα Κασιδιάρη ένα μικρό μεν, αλλά αδικαιολόγητο ποσοστό, με βάση την εμπειρία από τη δράση του αγράμματου και μισαλλόδοξου νταή. Οι θιασώτες των θεωριών περί «ανώτερης φυλής», οι φασίστες, οι ρατσιστές και οι μισάνθρωποι διαφόρων ειδών, κινούνται μέσα στην κοινωνία και ενίοτε χαϊδεύονται, καθότι φέρουν… «ψηφαλάκια» από διάφορες πολιτικές περσόνες και κόμματα, μίας δήθεν κανονικότητας.

Συχνά πυκνά βγαίνει στο ξέφωτο και φοβερίζει βέβαια. Άλλοτε με πρόσχημα το προσφυγικό/μεταναστευτικό, συχνά με όχημα τον παραλογισμό του εθνικισμού και ενίοτε πατώντας σε πραγματικά κοινωνικά προβλήματα.

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής δεν είναι το τέλος ενός μεγάλου κοινωνικού και πολιτικού αγώνα– ιδίως εάν δεν υπάρξει η καταδίκη που πρέπει στη ναζιστική συμμορία. Το θέμα είναι να μην ξαναβρεί έδαφος και εκφραστές η φασιστική και ναζιστική ιδεολογία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ προσθέστε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας