Ένα ποίημα του Τάκη Βαρβιτσιώτη: Εξόριστος

207
Ένα ποίημα του Τάκη Βαρβιτσιώτη:
ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ
 
Εξόριστος μές σ’ ένα μακρινό χιονοστρόβιλο
Κρυμμένος πάντα μες στην ομίχλη
Απλώνεις το χέρι σου στα πιο ταπεινά πράγματα
 
Στον καπνό που στέφει το τζάκι
Στο κλειδί που σκουριάζει στην έρημη πόρτα
Στη μικρούλα φωτιά του χειμώνα
 
Ξυπνάς τη βροχή που κοιμάται
Μες σ’ ένα γυάλινο φέρετρο
 
Ξυπνάς τ’ αρώματα των κάμπων
Και ντύνεσαι τη μελωδία τ’ ουράνιου τόξου
 
Έτοιμος για τη συγκομιδή του κενού.
 
Τάκης Βαρβιτσιώτης(1916-2011)
Απο τη συλλογή το “Το ξύλινο άλογο”

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ προσθέστε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας