Η απόφαση του δικαστηρίου µε την οποία καταδικάζονται σε αυστηρές ποινές τέσσερα πρόσωπα για τις υποκλοπές (ανάµεσά τους ο κατασκευαστής του Predator αλλά και η σύζυγός του) έχει χαρακτηριστεί ως απονοµή δικαιοσύνης και τιµωρία. Στην πραγµατικότητα ωστόσο µια άλλη πλευρά της δικαστικής απόφασης, που δεν αφορά την καταδίκη και τις ποινές, αποδεικνύει ότι στο θέµα των υποκλοπών υπάρχει συγκάλυψη.
Αρχικά, το γεγονός ότι ούτε παραπέµφθηκαν αλλά ούτε δικάστηκαν οι ηθικοί αυτουργοί και πραγµατικοί διοργανωτές των παρακολουθήσεων αποτελεί από µόνο του απόδειξη µη απονοµής δικαιοσύνης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πολιτικός προϊστάµενος της ΕΥΠ, µέσα από την οποία καλύφθηκε και συλλειτούργησε το σύστηµα των υποκλοπών ΕΥΠ – Predator, έµεινε εκτός νοµικού ελέγχου. Το ίδιο, και όσοι υπήρξαν πολιτικοί, εγκληµατικοί συνεργοί του.
Υπάρχει όµως και άλλη µια πλευρά η οποία αποτέλεσε αιχµή της έρευνας του Documento από το 2022. Τον Νοέµβριο του 2022 η εφηµερίδα δηµοσίευσε σε συνέχειες τη λίστα µε τα πρόσωπα που ήταν υπό παρακολούθηση. Το Documento δέχτηκε επίθεση και γι’ αυτή την αποκάλυψη. Η κυβέρνηση χαρακτήριζε µύθους του Αισώπου τις αποκαλύψεις και εθνικό συκοφάντη τον Κώστα Βαξεβάνη. Η λίστα του Documento επιβεβαιώθηκε από την Α∆ΑΕ και τελικώς ξεκίνησε το ξετύλιγµα του κουβαριού. Τον Νοέµβριο ωστόσο η εφηµερίδα δηµοσίευσε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που έδειχναν ότι το Predator στην Ελλάδα το έστησε µια οµάδα πρώην Ισραηλινών πρακτόρων. Στο πρωτοσέλιδο του Documento δηµοσιεύτηκαν τα ονόµατα και οι φωτογραφίες τους, ενώ ο εκδότης της εφηµερίδας κατέθεσε επίσηµα τα στοιχεία στην εισαγγελία, υποστηρίζοντας ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν ήταν µια ιδιωτική υπόθεση, αλλά επιχείρηση κατασκοπείας. Στο επίκεντρο των παρακολουθήσεων βρέθηκαν όλα τα θεσµικά πρόσωπα του κρατικού µηχανισµού, ενώ στον µηχανισµό παρακολούθησης πρωταγωνιστές ήταν πρώην πράκτορες που ήρθαν στην Ελλάδα χωρίς να χτυπήσει συναγερµός στις αρχές ασφαλείας. Η εισαγγελία δεν έκανε καµία έρευνα στην κατεύθυνση αυτή. ∆εν αναζήτησε και δεν κάλεσε ως µάρτυρες τα πρόσωπα αυτά, ενώ δεν κάλεσε καν τα θεσµικά πρόσωπα που ήταν υπό παρακολούθηση (αρχηγούς ΓΕΕΘΑ και ΓΕΣ, υπουργούς, εισαγγελείς) για να ελέγξει αν έχουν διαρρεύσει από την παρακολούθησή τους κρατικά µυστικά. Η εισαγγελική έρευνα κινήθηκε µε τρόπο που σήµερα πλέον µπορούµε να αποκαλέσουµε συγκαλυπτικό. Κι αυτό επειδή το ίδιο το δικαστήριο που έλαβε γνώση της δικογραφίας και καταδίκασε τους τέσσερις αποφάσισε ότι πρέπει να ελεγχθεί η κατηγορία της κατασκοπείας και ο ρόλος των αλλοδαπών προσώπων που ήρθαν στην Ελλάδα, δηλαδή αυτών που είχε αποκαλύψει το Documento ως πρώην πράκτορες.
Η απόφαση του δικαστηρίου είναι αναµφίβολα ιστορική αλλά αποκαλύπτει και το ιστορικό έγκληµα της συγκάλυψης. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας συγκάλυψης, το Documento δέχτηκε πρωτοφανή επίθεση όταν αποκάλυψε τα στοιχεία, αλλά κυρίως όταν υπέδειξε την πραγµατική διάσταση του σκανδάλου. Ακόµη ένα ανησυχητικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι κανένα από τα θεσµικά πρόσωπα που βρέθηκαν υπό παρακολούθηση δεν κατέφυγε στη ∆ικαιοσύνη είτε ως µάρτυρας είτε ως κατήγορος για να βγει στην επιφάνεια η αλήθεια και να τιµωρηθούν οι υπεύθυνοι. Το Documento επιµένει επί τρία χρόνια ότι αυτό σχετίζεται µε τη λειτουργία του συστήµατος ΕΥΠ – Predator και των παρακολουθήσεων στο πλαίσιο µαζικών εκβιασµών.
ΠΗΓΗ Documento
