Γράφει ο
ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Σήμερα είμαστε αναγκασμένοι να γράψουμε και να επαναλάβουμε κοινοτοπίες.
Ουδέποτε η τρομοκρατία ωφέλησε το εργατικό ή κι ευρύτερα το λαϊκό κίνημα. Αντιθέτως, όπως έλεγαν ο Μαρξ ή ο Μπακούνιν, τα τρομοκρατικά χτυπήματα διευκόλυναν πάντα τις αστικές τάξεις ανά χώρα να νομιμοποιούν και να εντείνουν την καταστολή και τον αυταρχισμό – ενίοτε να καταλύουν και τις αστικές δημοκρατίες.
Σε όλες τις εποχές και σε όλες τις χώρες η τρομοκρατία ήταν πάντα μία υπόθεση κράτους και παρακράτους.
Η τρομοκρατία εκδηλωνόταν πάντα σε στιγμές ή ολόκληρες ιστορικές περιόδους με τρόπους που έβλαπταν ταξικούς ή ακόμα-ακόμα ακύρωναν ταξικούς αγώνες και κινητοποιήσεις του λαϊκού κινήματος. Τα παραδείγματα είναι άπειρα. (Μαρφίν, Γρηγορόπουλος, Τεμπονέρας κ.ά.).
Τέλος, η τρομοκρατία ουδέποτε είχε σχέση με την ένοπλη επαναστατική βία, την καταφυγή στην οποία αποφάσιζαν και αποφασίζουν ανοιχτά οι μάζες – κι όχι στα κρυφά κάποιοι ιλουμινάτι της εκάστοτε μορφής.
Κι όμως, ένα μικρό κομμάτι της ελαφρόμυαλης «Αριστεράς», εκείνης που εν τέλει προσκύνησε τα Μνημόνια και την αστική τάξη, φλέρταρε με την «γλίτσα της τρομοκρατίας», ή συμψήφιζε δολοφονίες (φερ’ ειπείν του Μπακογιάννη με τον Τεμπονέρα), δίνοντας στη Δεξιά τα επιχειρήματα που χρειαζόταν για να χρησιμοποιεί το κράτος και το παρακράτος ευκολότερα απ’ όσο θα μπορούσε.
Τρομοκρατικές ενέργειες (όπως οι δολοφονίες στην Μαρφίν) ουδέποτε κατέληξαν σε συλλήψεις, διότι είτε για παρακρατικούς επρόκειτο, είτε για χρήσιμους ηλίθιους.
Ακόμα και η «17 Νοέμβρη» πιάστηκε όταν, εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων, έληξε η “θητεία της” – πάντα, κατά την προσωπική μου εκτίμηση…
Υ.Γ.: Είναι εύλογη η ανησυχία για τα αστικά δικαιώματα όσων κατηγορούνται για τρομοκρατία (των «συνήθων υπόπτων», και συνήθως κατηγορούμενων αδίκως) κι άλλο πράγμα είναι το φλερτ με την τρομοκρατία (μία κρατική πάντα υπόθεση)…
Υ.Γ.: Ετοιμάζεται πογκρόμ εναντίον «συνήθων υπόπτων», πολύ χρήσιμο στη Ν.Δ.
Οι δηλώσεις Κυρανάκη είναι η αρχή…
