Γιατί η πολιτική των Δημοκρατικών ενισχύει τους φόβους ότι ο Τραμπ θα «απασφαλίσει» μετά τις εκλογές
Γράφει ο
Νίκος Μιχαλόπουλος
Τις καταστροφικές πολιτικές της δεξιόστροφης ηγεσίας του Δημοκρατικού κόμματος εκμεταλλεύθηκα ο Τραμπ και τις δυο φορές για να εκλεγεί Πρόεδρος και όλα δείχνουν ότι θα τις εκμεταλλευθεί και τώρα, παραμένοντας στη θέση του.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Independent στις 3 Νοεμβρίου, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αναφερθεί στον Άμπντουλ Ελ-Σαγέντ, τον Δημοκρατικό υποψήφιο από το Μίτσιγκαν περισσότερες από 40 φορές, τόσο σε προεκλογικές συγκεντρώσεις όσο και σε αναρτήσεις του στο Truth Social, σύμφωνα με στοιχεία του Roll Call.
Η προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ έδειχνε να έχει προσωποποιήσει τα δεινά που θα φέρει η ενδεχόμενη νίκη των Δημοκρατικών στο πρόσωπο του αριστερού υποψήφιου.
Γίνε μέλος του militaire.gr κάνοντας κλικ ΕΔΩ – Μάθε τι κερδίζεις
Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ
Στις 29 Οκτωβρίου, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, η πρώην πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Νάνσι Πελόζι επιτέθηκε στον Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που του επιτέθηκε και ο Ντόναλντ Τραμπ.
Το στέλεχος της ηγεσίας των Δημοκρατικών, επέκρινε τον Ελ-Σαγέντ για την στάση του απέναντι στο κράτος του Ισραήλ απαντώντας σε σχετική ερώτηση:
«Όχι, είναι κάτι περισσότερο από ανησυχητικό. Είναι λάθος. Είναι λάθος και δεν αντικατοπτρίζει τους Δημοκρατικούς στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτός ο νέος άνθρωπος στο Μίσιγκαν, θα δούμε αν εκλεγεί στο Κογκρέσο».
Σύμφωνα με το New Republic που σχολίασε την επίθεση της Πελόζι, ο Ελ-Σαγέντ «έχει δηλώσει ότι αντιτίθεται στο δικαίωμα οποιουδήποτε κράτους να οργανώνεται με βάση μια εθνοτική ή θρησκευτική ομάδα και έχει ξεκαθαρίσει ότι η διαφωνία του αφορά την ισραηλινή κυβέρνηση και όχι τους Εβραίους».
«Ένας σύμμαχος που παίρνει τα χρήματά σου για να σε παρασύρει σε πολέμους στους οποίους δεν θα έπρεπε να συμμετέχεις, δεν είναι σύμμαχος», δήλωσε επίσης ο Δημοκρατικός υποψήφιος σε συνέντευξή του στο ABC News.
Αμέσως μετά, την 1η Νοεμβρίου, είχαμε την στήριξη της Δημοκρατικής φιλο-ισραηλινής βουλευτού Χέιλι Στηβενς, στον Ρεπουμπλικανο αντίπαλο του Ελ-Σάγεντ, Μάικ Ρότζερς.
Η Χέιλι Στήβενς εως τις 31 Οκτωβρίου, εξακολουθούσε να διαβεβαιώνει τα στελέχη των Δημοκρατικών ότι θα στήριζε το Ελ-Σαγεντ, ενώ είχε δηλώσει ότι ο Μάικ Ρότζερς είναι «απωθητικός» και «δεν έχει καμία θέση να εκπροσωπεί τους κατοίκους του Μίτσιγκαν».
Εκείνη την ημέρα, ήταν η σειρά της Πελόζι να κουνήσει το δάκτυλο στην Στίβενς μιλώντας για «προδοσία» δυο ημέρες πριν της εκλογές, χωρίς όμως να αναφέρει στο μήνυμα της, ούτε μια φορά αυτόν που «προδόθηκε», τον Ελ – Σάγεντ.
Στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών, ο Ελ -Σάγεντ έχοντας μαζέψει από δωρεές μόλις 2 εκ δολάρια, κέρδισε την Χέιλι Στήβενς η οποία είχε λάβει από ισραηλινό λόμπι 62 εκ δολάρια.
«Και πάλι, στην περίπτωση της Στίβενς, βλέπουμε τους Δημοκρατικούς να θέτουν τη συνεχιζόμενη υποστήριξη προς το Ισραήλ πάνω από την επιτυχία του ίδιου τους του κόμματος και τα συμφέροντα των ίδιων τους των ψηφοφόρων.
Είναι άραγε να απορεί κανείς που η Στίβενς ηττήθηκε;», ανέφερε το New Republic.
Ο Ομπάμα και τα ανέκδοτα
Στις 26 Οκτωβρίου 2026 ο βουλευτής Τζέιμι Ράσκιν, επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής των Αντιπροσώπων δημοσίευσε μια έκθεση στην οποία αναφέρονται πέντε γυναίκες να κατηγορούν ευθέως τον Τραμπ για βιασμό ή σεξουαλική επίθεση στο πλαίσιο της έρευνας για την υπόθεση Έπσταϊν, φέρνοντας νέα στοιχεία στο φως.
Η έκθεση ήταν συντριπτική, καθώς πρόκειται για μια νέα συλλογή αποδεικτικών στοιχείων 50 σελίδων, σύμφωνα με την οποία το υπουργείο Δικαιοσύνης και ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχουν πει ψέματα σχετικά με την έκταση της εμπλοκής του με τον Τζέφρι Έπσταϊν.
Η έκθεση συγκεντρώνει τις κατηγορίες πέντε γυναικών, οι οποίες υποστηρίζουν ότι ο Τραμπ τις βίασε ή τους επιτέθηκε σεξουαλικά, ενώ ο Έπσταϊν βρισκόταν τριγύρω. Υπάρχει επίσης μαρτυρία που δεν είχε ακουστεί προηγουμένως από μια γυναίκα που υποστηρίζει ότι ο Τραμπ τη βίασε.
Παρόλα αυτά ούτε η ηγεσία των Δημοκρατικών, ούτε τα φιλικά της ΜΜΕ έδειξαν να ασχολούνται.
Όπως δεν έδειξαν να ασχολούνται με το αίτημα για καθαίρεση του Τραμπ, το οποίο θέτει η αριστερή πτέρυγα αλλά κυρίως το θέτει η βάση του κόμματος.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Μπαρακ Ομπάμα μεταξύ 24 και 29 Οκτωβρίου, έδωσε 5 προεκλογικές ομιλίες σε Οχάιο, Μίτσιγκαν και Τζόρτζια.
Σε καμία ομιλία δεν αναφέρθηκε στην έκθεση για τις κατηγορίες στον Τραμπ, σε καμία ομιλία του δεν ακούστηκε η λέξη «καθαίρεση» για τον Τραμπ.
Αντίθετα ο Ομπάμα στις 24 Οκτωβρίου υποστήριξε ότι η κυβέρνηση Τραμπ αφιερώνει υπερβολική προσοχή στις ανακαινίσεις του Λευκού Οίκου λέγοντας ως ανέκδοτο ότι ο Τραμπ «εχει κάνει τον Λευκό Οίκο να μοιάζει σαν να άνοιξε ο Σαντάμ Χουσεΐν ένα [κιτς] εστιατόριο Cheesecake Factory!»
Στις 26 Οκτωβρίου, ο Προέδρος έκανε δηλώσεις και όλοι περίμεναν από τον Τραμπ να υπερασπιστεί τον εαυτό του απέναντι στις κατηγορίες περί βιασμού πέντε γυναικών.
Ο Τραμπ όμως έχοντας πάρει την πάσα του Ομπάμα, απάντησε στο ίδιο επίπεδο, υπερασπιζόμενος τόσο τις ανακαινίσεις του όσο και το Cheesecake Factory.
Χαρακτήρισε το Cheesecake Factory επιτυχημένη εταιρεία και κατηγόρησε τον Ομπάμα ότι δεν εκτιμά τις επιτυχημένες επιχειρήσεις.
Επι δυο ημέρες, 28 και 29 Οκτωβρίου η αντιπαράθεση Ομπάμα – Τραμπ για το ανέκδοτο πήρε διαστάσεις στα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. Συντηρητικοί σχολιαστές κατηγόρησαν τον Ομπάμα ότι περιφρονεί τις επιλογές των απλών Αμερικανών και το όλο θέμα αναδείχθηκε (βλακωδώς) ως «CheesecakeGate».
Ο Ομπάμα επανήλθε σε αυτή τη φαιδρότητα, λέγοντας ότι είναι πατέρας δύο κοριτσιών και ρωτώντας αν θα μπορούσε να έχει επιβιώσει από την παιδική τους ηλικία χωρίς να επισκεφθεί το Cheesecake Factory.
Και αυτή ήταν όλη η προεκλογική αντιπαράθεση Ομπάμα – Τραμπ.
Εκείνες τις ημέρες, στις 28 Οκτωβρίου, η συγγραφέας Άνα-Μαρί Κοξ δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο: «Υπάρχει μια νέα έκθεση που διατυπώνει καταγγελία για έναν ακόμη βιασμό από τον Τραμπ και κανείς δεν μιλά γι’ αυτό».
Εκεί αναφέρει ότι «οι New York Times και η Washington Post, καθώς και όλα τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα ειδήσεων, έχουν καλύψει το CheesecakeGate πολύ πιο διεξοδικά από αυτή την έκθεση που συνέταξαν οι Δημοκρατικοί της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Μια αναζήτηση στην υπηρεσία παρακολούθησης των μέσων ενημέρωσης Snapstream έδειξε ότι τα τρία μεγάλα καλωδιακά ειδησεογραφικά δίκτυα, συνολικά, αναφέρθηκαν στην καταγγελία περί βιασμού κατά του Τραμπ μόλις δύο φορές, ενώ η λέξη «cheesecake» έχει αναφερθεί 368 φορές κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.
Δεν θυμάμαι πώς ήταν ένας φυσιολογικός κόσμος και ίσως ούτε εσείς.
Είναι δυνατόν, σε εκείνους τους παλιούς καιρούς, μια έκθεση του Κογκρέσου που θα κατηγορούσε τον πρόεδρο ότι συμμετείχε σε ένα κύκλωμα σεξουαλικής διακίνησης ανθρώπων με θύματα ανηλίκους, υπό την καθοδήγηση ενός παιδόφιλου, να μην αποτελούσε είδηση;
Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι Δημοκρατικοί έχουν εξοργιστεί με το θέμα και οι Ρεπουμπλικανοί τηρούν σιωπή, αλλά δεν θα έπρεπε αυτές οι καταγγελίες να αποτελούν είδηση;»
«Δεν είναι καλή ιδέα να κινηθούμε προς την κατεύθυνση της παραπομπής για καθαίρεση»
Η προεκλογική δήλωση όμως που έδειξε την κατεύθυνση που θα πάρουν τα πράγματα την επόμενη ημέρα των εκλογών της 3ης Οκτωβρίου, ήταν αυτή που έκανε η Καμάλα Χάρις στις 27 του μήνα, ενώ όλος ο κόσμος ασχολούνταν με το ανέκδοτο του Ομπαμα.
Πέντε ημέρες πριν τις εκλογές, η πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ και διεκδικητής του Λευκού Οίκου στις τελευταίες εκλογές, δήλωσε ότι αποκλείει την καθαίρεση του Ντόναλντ Τραμπ, ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία, επικαλούμενη «περιορισμένους πόρους» στο κόμμα (!) και το γεγονός ότι «δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες ψήφοι».
«Πιστεύω ότι δεν είναι καλή ιδέα να κινηθούμε προς την κατεύθυνση της παραπομπής για καθαίρεση, για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, απλώς και μόνο επειδή διαθέτουμε περιορισμένους πόρους», δήλωσε η Καμάλα Χάρις
Η δήλωση σήκωσε μεγάλη συζήτηση στην αριστερή πτέρυγα του κόμματος αλλά και στη βάση, η οποία ψήφισε Δημοκρατικούς κυρίως για να μαζευτεί και ακόμη καλύτερα, για να φύγει ο Ντόναλντ Τραμπ.
Τι προβλέπεται να κάνουν οι Δημοκρατικοί
Τις δηλώσεις της Καμάλα Χάρις σίγουρα τις άκουσε και ο Πρόεδρος Τραμπ και έχουν ιδιαίτερη σημασία τώρα που οι Δημοκρατικοί θα αναλάβουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το επόμενο Κογκρέσο, αυτό που θα συγκληθεί στις αρχές Ιανουαρίου θα είναι ριζικά διαφορετικό από εκείνο των δύο πρώτων ετών της δεύτερης προεδρικής θητείας του Τραμπ, κατά τη διάρκεια των οποίων οι Ρεπουμπλικανοί διατηρούσαν την πλειοψηφία και στα δύο σώματα, ενώ θα έχει και αυξημένους αριστερούς κοινοβουλευτικούς στα έδρανα των Δημοκρατικών.
Επίσης οι Δημοκρατικοί θα αναλάβουν πλέον τις προεδρίες όλων των κοινοβουλευτικών επιτροπών, οι οποίες έχουν την εξουσία να ξεκινούν έρευνες και να καλούν μάρτυρες με κλήτευση.
Όμως είναι δεδομένη η άρνηση της ηγεσίας των Δημοκρατικών να ακούσουν την βάση και να επιχειρήσουν να παραπέμψουν τον Τραμπ για τρίτη φορά σε διαδικασία καθαίρεσης λόγω της σύγκρουσης με το Ιραν (και όχι μόνο), ή έστω να το επικαλεστούν δημόσια ως μοχλό πίεσης στον Πρόεδρο.
Έτσι, οι νέες κοινοβουλευτικές επιτροπές το πιθανότερο να ασχοληθούν με θέματα όπως κάποιος έλεγχος στα επιχειρηματικά των Τραμπ ή, το πιθανότερο, στον τρόπο με τον οποίο ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ χειρίστηκε τον πόλεμο με το Ιράν.
Πριν ακόμη όμως πάμε στο νέο Κογκρέσο, στις 11 Δεκεμβρίου, λήγει η ισχύς του προσωρινού νόμου χρηματοδότησης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ.
Οι Δημοκρατικοί θα μπορούσαν τότε να αξιοποιήσουν την εξουσία του Κογκρέσου επί των δημόσιων δαπανών, αρνούμενοι να εγκρίνουν πρόσθετη χρηματοδότηση και επιβάλλοντας έτσι έναν κρίσιμο δημοσιονομικό περιορισμό στις στρατιωτικές αποφάσεις του Τραμπ.
Το ζητούμενο είναι αν θα το κάνουν.
Υπάρχει εξαιρετική σχέση της ηγεσίας των Δημοκρατικών με το στρατιωτικοπολιτικο σύμπλεγμα στις ΗΠΑ. Η κυβέρνηση Ομπάμα είχε πραγματοποιήσει επιθέσεις σε 7 χώρες. Όταν σταμάτησαν οι επιθέσεις στο Ιράν, ο πρώτος που ζήτησε να ξαναξεκινήσουν το συντομότερο ήταν ο Δημοκρατικός Ουέσλι Κλαρκ, ο Ανώτατος Διοικητής των Νατοϊκών βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας το 1999 επι Κλίντον.
Όπως έγραψε χαρακτηριστικά τον Απρίλιο και ο βραβευμένος σκηνοθέτης Μαικλ Μουρ για το Δημοκρατικό κόμμα:
«Το λεγόμενο «αντιπολιτευόμενο κόμμα» στις ΗΠΑ, το κόμμα που ξεκίνησε και συνεχίζει να διευκολύνει τη γενοκτονία στη Γάζα και του οποίου ο ηγέτης στη Γερουσία Τσακ Σούμερ πείραζε τον Τραμπ πέρσι να είναι πιο επιθετικός με το Ιράν, στέκεται τώρα και παρακολουθεί αυτόν τον τρόμο.
Όχι απλώς επειδή είναι δειλοί, αλλά επειδή η ηγεσία των Δημοκρατικών στην πραγματικότητα υποστηρίζει αυτόν τον πόλεμο».
Ο φόβος ενός «απασφαλισμένου» Τράμπ
Με τον Τραμπ να μην νιώθει το φόβο της καθαίρεσης για τον ίδιο, (με πιθανότερο θύμα τον Χέσγκεθ) και μετά την συντριπτική ήττα που δέχθηκε, σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του Προέδρου, μπορούμε να περιμένουμε πολλά στο δεύτερο μισό της θητείας του.
Ο Τραμπ αμέσως μετά την ήττα στις εκλογές, μιλώντας στην αμερικάνικη τηλεόραση έριξε το φταίξιμο παντού, εκτός από τον εαυτό του. Δήλωσε με νόημα ότι οι υποψήφιοι του Ρεπουμπλικανικού κόμματος έχασαν για δεν ήταν «αρκετά MAGA».
Αυτή είναι μια δήλωση που πιθανόν να προκρίνει μια «αρκετά MAGA» και αρκετά πιο σκληρή στάση από τον Τραμπ το προσεχές διάστημα
Ο Πρόεδρος Τραμπ και το MAGA κίνημα δείχνουν να προετοιμάζονται.
Συντηρητικές οργανώσεις, όπως το Heritage Foundation, άσκησαν πιέσεις πριν τις εκλογές στον Λευκό Οίκο να προετοιμάσει απονομές χάριτος ή «να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για τα απαραίτητα δικαστικά έξοδα, προκειμένου να υπερασπιστεί κατώτερους κυβερνητικούς υπαλλήλους απέναντι σε ποινικές και κοινοβουλευτικές έρευνες ή ενδεχόμενες αγωγές», σύμφωνα με την Washington Sun.
Ο ίδιος ο Τραμπ επιβεβαίωσε στις 24 Οκτωβρίου ότι σκέφτεται να χορηγήσει «μαζικές απονομές χάριτος» σε συνεργάτες του. «Οι προεδρικές απονομές χάριτος, λένε, είναι το ισχυρότερο όπλο που διαθέτει ένας πρόεδρος», δήλωσε.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν αντιμετωπίζει πλέον το ενδεχόμενο να διεκδικήσει ο ίδιος την επανεκλογή του. Και το Σύνταγμα των ΗΠΑ το απαγορεύει αλλά πλέον μετά τα αποτελέσματα, δεν βλέπει τον λόγο να κυνηγήσει τέτοιο ενδεχόμενο, δεν έχει τίποτα άλλο να περιμένει, πέρα από τα δυο επόμενα χρόνια.
Τέλος υπάρχει η εμμονή του Τραμπ με την δυναμική υστεροφημία του, κάτι που έχει γίνει πασίδηλο από τις δηλώσεις του, από τα μνημεία που θέλει να χτίσει, τα νομίσματα, τις επιγραφές με το όνομα του σε δημόσια κτήρια, το βραβείο Νόμπελ και πόσα ακόμη.
Αυτή η παραπάνω συνθήκη ενδέχεται να κάνει τον Τραμπ να αισθανθεί ότι είναι πλέον απελευθερωμένος να ενεργεί με ατιμωρησία.
Έχει ενδιαφέρον η τοποθέτηση του Τζέιμς Μπόις, Βρετανού ακαδημαϊκού και αναλυτή της αμερικανικής πολιτικής και εξωτερικής πολιτικής, την επόμενη ημέρα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ:
«Πράγματι, δεδομένων των αποδυναμωμένων συνθηκών στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο, μπορεί κανείς εύκολα να φανταστεί τον Ντόναλντ Τραμπ να κλιμακώνει τις πολιτικές του στη Μέση Ανατολή, καθώς επιδιώκει να εδραιώσει μια αδιαμφισβήτητη προεδρική υστεροφημία».
ΠΗΓΗ MILITAIRE
