– Η 87χρονη Μαρίκαρμεν (πλήρες όνομα: Μαρία ντελ Καρμέν Αμπασκάλ) ζούσε για 70 χρόνια στο ίδιο διαμέρισμα στην περιοχή Ρετίρο της Μαδρίτης.
Οι « ιδιοκτήτες» ανέβασαν το ενοίκιο της κατοικίας της από 500 σε 2.650 ευρώ τον μήνα! Η συνταξιούχος δεν μπορούσε να πληρώσει τέτοιο ποσό και στις 23 Σεπτεμβρίου εκδιώχθηκε.
‼️ Στις 26 Σεπτεμβρίου, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους της Μαδρίτης απαιτώντας να σταματήσουν τέτοιες εξώσεις και να προστατευθεί το δικαίωμα των ανθρώπων σε προσιτή στέγαση.
Μετά τη διαδήλωση, εκατοντάδες διαδηλωτές στήνουν σκηνές στην πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ.
Υπό την πίεση των διαδηλώσεων, η Μαρίκαρμεν είχε τη δυνατότητα να επιστρέψει στο σπίτι: -το ενοίκιο δεν θα υπερβαίνει πλέον το 30% του εισοδήματός της.
Η κυβέρνηση της Ισπανίας έχει ήδη υποσχεθεί να λάβει νέα μέτρα στον τομέα της στέγασης, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης της προστασίας των ευάλωτων ενοίκων και των περιορισμών για τις κερδοσκοπικές πράξεις με ακίνητα.
✊ Αλλά οι διαδηλωτές δεν αποχωρούν: απαιτούν πιο ριζοσπαστικές αλλαγές και συνεχίζουν την κινητοποίηση στην Πουέρτα ντελ Σολ.
↖️ Συνθήματα στο βίντεο από τη διαδήλωση:
“Στέγαση για τους ανθρώπους, όχι για το κέρδος! Άμεσα μέτρα — τώρα!”
Δεν μπορεί κανείς να μην χαρεί με αυτό το επίπεδο αλληλεγγύης των Ισπανών πολιτών.
Αυτό, ίσως, είναι το μόνο που φοβάται πραγματικά η κυρίαρχη τάξη:
➡️ οι οργανωμένες μάζες εργαζομένων και της νέας γενιάς με σαφείς κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτικούς στόχους.
Το κυριότερο είναι να μην σταματάμε.
Όποια ανθρωπινή ανάγκη και να αγγίξει ο καπιταλισμός, σε αυτήν παρασιτούν οι «ταλαντούχοι επιχειρηματίες», λαίμαργα παράσιτα και βδέλλες.
Η έξοδος από αυτήν την ιδιοκτησιακή κόλαση, όπου μια ηλικιωμένη γυναίκα μπορεί να εκδιωχθεί από το διαμέρισμά της, είναι μόνο μία
— η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής μαζί με τη λεγόμενη «αγορά στέγασης».
Η πραγματική αμετάκλητη μάχη για δικαιοσύνη είναι τελικά πάντα μάχη για την κοινωνική αλλαγή.
