ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Παραγγελία αξίας 22 δισεκατομμυρίων δολαρίων για πυραύλους Τόμαχοκ για τον Αμερικανικό στρατό έδωσε ο Πρόεδρος Τραμπ.
Ένα μικρό δείγμα του γεγονότος ότι οι πόλεμοι θα τραβήξουν εις μάκρος και βάθος. Όλοι οι πόλεμοι, πραγματικοί και κωμικοί.
Η κατάληψη της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ είναι μια κωμική εκδοχή των πολέμων. Ώσπου να γίνει πραγματική.
Όταν όμως το κωμικό και το πραγματικό μπερδεύονται, οι μεταβλητές της γεωπολιτικής τρελαίνονται.
Η τυχόν ανακήρυξη των Στενών του Ορμούζ σε Αμερικανικό έδαφος, είναι η κωμική εκδοχή της παράλογης (διότι δεν έλαβε υπ’ όψιν της τα πραγματικά δεδομένα) στρατηγικής των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν.
Εκτός κι αν ο πόλεμος κατά του Ιράν είναι αποτέλεσμα μιας πολύπλοκης στρατηγικής που δεν φαίνεται. Που είναι κάτω από την κορυφή του παγόβουνου (την διάλυση του Ιράν) και σκοπό έχει τη διάλυση των Αγορών. Οι οποίες εξαρτώνται όλο και πιο πολύ από τη γοητεία της Κίνας – και πάντως απογαλακτίζονται από την ολοκληρωτική αμερικάνικη κηδεμονία και έλεγχο.
Η φαινομενικά κωμική «επιχείρηση Βενεζουέλα» πέτυχε, ενώ στο κενό κινούνται ακόμα οι απειλές κατά του Καναδά και του Μεξικού. Στο κενό; σίγουρα; κι ως πότε;
Η Κούβα υφίσταται το ισχυρότερο εμπάργκο από ποτέ, ενώ το σύνολο της Μέσης Ανατολής (που περιλαμβάνει ογκώδη οικονομικά μεγέθη) ανασχηματίζεται. Αν οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την παρακμή τους, μήπως στα στρατηγικά δεδομένα εισάγουν μουρλές μεταβλητές;
Για παράδειγμα: η «ιδέα των ΗΠΑ» (μετά την πτώση της ΕΣΣΔ) να διαμελίσουν την Ρωσία φαίνεται κωμική και ακατόρθωτη. Οδήγησε όμως στον Ουκρανικό Πόλεμο που με την σειρά του συντηρεί την ανάγκη της ηγεμονίας των ΗΠΑ στην Δυτική Ευρώπη.
Όσο κι αν οι ΗΠΑ «απειλούν», με μια αποχώρηση την οποίαν δεν πραγματοποιούν ποτέ.
Μήπως λοιπόν τα «τρελά και τα κωμικά» του Τραμπ είναι μια άλλη εκδοχή της ανάγκης των ΗΠΑ να βρίσκονται διαρκώς σε πόλεμο – τον μόνον τρόπο που έχουν για να ηγεμονεύουν;
