Αν λιώσει θα ανέβει παγκοσμίως η στάθμη της θάλασσας κατά 65 εκατοστά
Μεταξύ 2018 και 2025, Βρετανοί και Αμερικανοί επιστήμονες συνεργάστηκαν για να διερευνήσουν έναν από τους πιο ασταθείς παγετώνες στην Ανταρκτική, τον παγετώνα Thwaites, περίπου στο ίδιο μέγεθος με τη Φλόριντα ή τη Βρετανία.
Η αλλαγή στον παγετώνα Thwaites στη Δυτική Ανταρκτική, που μερικές φορές αναφέρεται ως «Παγετώνας της Ημέρας της Κρίσης», κατά τις επόμενες δεκαετίες και αιώνες θα έχει βαθιές επιπτώσεις στην παγκόσμια άνοδο της στάθμης της θάλασσας και στις παράκτιες κοινότητες σε όλο τον κόσμο.
Τα τελευταία επτά χρόνια, η έρευνά μας για τον παγετώνα έχει αποκαλύψει ένα πολύπλοκο και ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Η υποχώρηση του παγετώνα Thwaites έχει επιταχυνθεί σημαντικά τα τελευταία 40 χρόνια. Αν και είναι απίθανο να συμβεί πλήρης κατάρρευση τις επόμενες δεκαετίες, τα ευρήματά μας δείχνουν ότι πρόκειται να υποχωρήσει περαιτέρω και ταχύτερα κατά τη διάρκεια του 21ου και 22ου αιώνα, και η γενική κατάρρευση του παγοκαλύμματος της Δυτικής Ανταρκτικής σε αυτό το χρονικό πλαίσιο δεν μπορεί να αποκλειστεί. Απαιτείται επειγόντως περαιτέρω έρευνα για να βελτιωθεί αυτό το χρονοδιάγραμμα.
Ο άμεσος και βιώσιμος μετριασμός της κλιματικής αλλαγής (απαλλαγή από τον άνθρακα) προσφέρει την καλύτερη ελπίδα για την καθυστέρηση αυτής της απώλειας πάγου και την αποφυγή της έναρξης παρόμοιας ασταθούς υποχώρησης σε θαλάσσιους τομείς της Ανατολικής Ανταρκτικής.
Τι είναι ο παγετώνας Thwaites;
1. Ο Thwaites είναι ο πλατύτερος παγετώνας στη Γη, με πλάτος ~120 χλμ. (~80 μίλια). Ο ταχύτερα ρέων προσγειωμένος πάγος του βρίσκεται στο κέντρο του μεταξύ 50 και 100 χλμ. (31 και 62 μίλια) ανατολικά του όρους Murphy στη βόρεια ακτή της Δυτικής Ανταρκτικής. (Πηγή: Χάρτης Υψομέτρου της Ανταρκτικής (REMA), Howat et al., 2019, The Cryosphere)
2. Η λεκάνη του παγετώνα Thwaites έχει έκταση 74.000 mi² ή 192.000 km2 ( Πηγή: Rignot 2019, PNAS) Είναι μεγαλύτερη από την Αγγλία, την Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία μαζί (η Αγγλία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία έχουν συνολική έκταση 164.000 km2 ) . Και περίπου το μέγεθος του νησιού της Βρετανίας (η Μεγάλη Βρετανία έχει έκταση 209.000 km2 ) . Είναι μεγαλύτερη από την πολιτεία της Φλόριντα των ΗΠΑ (η Φλόριντα καλύπτει έκταση 170.000 km2 ) .
3. Ο παγετώνας Thwaites έχει βάθος μεταξύ 800 και 1200 μέτρων στη γραμμή πρόσφυσης (Πηγή: Bedmap2, Fretwell et al., 2013 The Cryosphere; Jordan et al., 2020 The Cryosphere )
4. Ο παγετώνας Thwaites αποτελεί μέρος του Δυτικού Ανταρκτικού Πάγου (WAIS). Η έκταση του WAIS είναι περίπου 3.435.000 km2 .
5. Ο παγετώνας Thwaites βρίσκεται περίπου σε ίση απόσταση μεταξύ του ερευνητικού σταθμού Rothera του Ηνωμένου Βασιλείου και του ερευνητικού σταθμού McMurdo των ΗΠΑ. Η περιοχή Thwaites της Δυτικής Ανταρκτικής βρίσκεται νότια των δυτικών ΗΠΑ, 7.000 μίλια μακριά. (Πηγή: Google Earth· Rothera έως τη μέση γραμμή γείωσης του παγετώνα Thwaites = 1588 χλμ· McMurdo έως τη μέση γραμμή γείωσης του παγετώνα Thwaites = 2050 χλμ)
6. Εάν ο παγετώνας Thwaites καταρρεύσει εντελώς, η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας θα αυξηθεί κατά 65 cm (25 in) (Πηγή: Bedmachine, https://www.nature.com/articles/s41561-019-0510-8#Sec7 , δίνει συνολικό όγκο 483.000 km3 · όγκο πάνω από την επίπλευση 258.000 km3 , και ισοδύναμο επίπεδο θάλασσας, 65 cm.)
7. Η απώλεια πάγου στον παγετώνα Thwaites συμβάλλει επί του παρόντος σε περίπου 4% της συνολικής παγκόσμιας ανόδου της στάθμης της θάλασσας (υποθέτοντας ετήσια άνοδο της στάθμης της θάλασσας 3,5 mm) και έχει τη δυνατότητα να συμβάλει σημαντικά περισσότερο. (Πηγή: Bedmachine https://www.nature.com/articles/s41561-019-0510-8#Sec7 )
8. Εάν ο παγετώνας Thwaites συνεχίσει να επιταχύνει, να υποχωρεί και να διευρύνεται με ρυθμούς που συνάδουν με τις πρόσφατες αλλαγές , θα μπορούσε να συμβάλει στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά αρκετά εκατοστά μέχρι το τέλος του αιώνα. Η κατάρρευση του παγετώνα θα απαιτήσει μερικούς αιώνες. (Υπολογισμός: μέτωπο πλάτους 100 χλμ., πάχος ~1000 μέτρα, 5 χλμ./έτος, 50 χρόνια = ~7 cm)
9. Ετησίως, το Thwaites χάνει περίπου 50 δισεκατομμύρια τόνους πάγου περισσότερο από ό,τι δέχεται σε χιονόπτωση. (Πηγή και υπολογισμός: https://data1.geo.tu-dresden.de/ais_gmb/ Κατά την 14ετή περίοδο 2002-2016, η λεκάνη AIS21, η οποία είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από την TG, έχει χάσει 748 Gt, που ισοδυναμεί με 2,07 mm της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας σε σύγκριση με τον τρέχοντα ρυθμό ανόδου της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας στα 3,2 mm-1=4,6%. 50 δισεκατομμύρια τόνοι προϋποθέτουν 4% ετήσιας ανόδου της στάθμης της θάλασσας κατά 3,5 mm.)
10. Από το 2000, ο παγετώνας έχει υποστεί καθαρή απώλεια άνω των 1000 δισεκατομμυρίων τόνων πάγου. (Πηγή και υπολογισμός:) https://data1.geo.tu-dresden.de/ais_gmb/ Κατά την περίοδο 2002–2016 (14 χρόνια), η λεκάνη AIS21, η οποία είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από την TG, έχει χάσει συνολικά 748 Gt. Υποθέτοντας ότι τα τελευταία 4 χρόνια χάθηκε πάγος με τον ίδιο ρυθμό, προκύπτει ένα σύνολο 1068 Gt.)
11. Η ποσότητα της απώλειας πάγου έχει διπλασιαστεί τα τελευταία 30 χρόνια από τον Thwaites και τους γειτονικούς του παγετώνες.
12. Οι παρατηρήσεις δείχνουν αναμφισβήτητα ότι το σύστημα πάγου-ωκεανού του παγετώνα Thwaites υφίσταται τις μεγαλύτερες αλλαγές από οποιοδήποτε άλλο σύστημα πάγου-ωκεανού στην Ανταρκτική. (Πηγές: Mouginot et al., 2014, Geophysical Res. Letters; Paolo et al., 2015 Science; Scambos et al. 2017, Global & Planetary Change .)
13. Οι ταχύτητες στην επιφάνεια του πάγου υπερβαίνουν τα 2 χλμ. ετησίως (1,2 μίλια ετησίως) κοντά στη γραμμή γείωσης. (Πηγές: Mouginot et al., 2019, Geophys. Res. Lett., Gardner et al., 2018, The Cryosphere (χρησιμοποιώντας Landsat))
14. Η NASA ανακάλυψε μια υποβρύχια κοιλότητα κάτω από τον παγετώνα, με έκταση δύο τρίτων του μεγέθους του Μανχάταν, τον Ιανουάριο του 2019. Η κοιλότητα σχηματίστηκε κυρίως τα προηγούμενα τρία χρόνια και έχει ύψος σχεδόν χίλια πόδια, πιθανώς επιταχύνοντας την αποσύνθεση του παγετώνα. (Πηγή: MIllilo et al., 2019, Science)
15. Η θέρμανση της ατμόσφαιρας και του ωκεανού και η αλληλεπίδρασή τους με τον παγετώνα οδηγούν στην αλλαγή. (Πηγή: Scambos et al. 2017, Global & Planetary Change and references there, Hillenbrand et al., 2017, Nature )
16. Η πρώτη αναγνώριση του παγετώνα Thwaites έγινε τον Ιανουάριο του 1947 μέσω της χαρτογράφησης της παγωμένης γλώσσας του από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια των αεροπορικών φωτογραφικών ερευνών της Επιχείρησης High Jump. Η πρώτη παρατήρηση της ακτογραμμής σε αυτήν την περιοχή της Ανταρκτικής έγινε το 1940, στο πλαίσιο της τρίτης αποστολής Byrd. Ο ίδιος ο παγετώνας χαρτογραφήθηκε πιο διεξοδικά το 1959-66. (Πηγή: Geographic Names of the Antarctic, US Board on Geographic Names, 1980.)
17. Ο παγετώνας Thwaites πήρε το όνομά του από τον Fredrik T. Thwaites (1883–1961), γεωλόγο παγετώνων, γεωμορφολόγο και ομότιμο καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison. Ο καθηγητής Thwaites δεν επισκέφθηκε ποτέ τον παγετώνα.
18. Το ITGC αποτελείται από οκτώ επιστημονικά έργα, έξι από τα οποία είναι προσανατολισμένα στην επιτόπια έρευνα και δύο επικεντρώνονται στη μοντελοποίηση των διεργασιών των παγετώνων και στην πρόσφατη και μελλοντική εξέλιξή τους. (Πηγή: https://thwaitesglacier.org/ )
19. Το ITGC είναι το μεγαλύτερο κοινό πρόγραμμα επιστήμης πεδίου ΗΠΑ-Ηνωμένου Βασιλείου που έχει αναληφθεί μέχρι σήμερα στην Ανταρκτική , όσον αφορά τον αριθμό των ξεχωριστών αναπτύξεων επιστημόνων σε τοποθεσίες πεδίου και θαλάσσιες περιοχές.
- Πάνω από 100 επιστήμονες και προσωπικό υποστήριξης συμμετέχουν στο ITGC κατά την ερευνητική περίοδο 2019-2020.
- Η πενταετής συνεργασία κοστίζει περίπου 50 εκατομμύρια δολάρια.
20. Το WAIS είναι μεγάλο! 14 φορές το μέγεθος της Μεγάλης Βρετανίας, περίπου το μέγεθος της Ινδίας, σχεδόν διπλάσια η έκταση της Αλάσκας ή περισσότερο από 100 φορές η έκταση του Βελγίου.
21. Εάν το WAIS κατέρρεε και έλιωνε ολόκληρο, η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας θα ανέβαινε κατά 3,3 μέτρα . Ωστόσο, αυτή η διαδικασία θα απαιτούσε αιώνες έως χιλιετίες. (Πηγή: Bamber et al., 10.1126/science.1169335 )
Με πληροφορίες από thwaitesglacier.org