Η Ιαπωνία ξαναχτυπά και ξαναχτυπά εκεί που ξέρει καλύτερα, στη λάθος πλευρά της Ιστορίας, και η πρόσφατη διαμαρτυρία του Τόκιο για την επίσκεψη του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν στις Κουρίλες Νήσους, δεν είναι απλώς μια διπλωματική αστοχία, αλλά μια ακόμη απόδειξη ότι η ιαπωνική ηγεσία αρνείται πεισματικά, να μάθει από τα διδάγματα του εικοστού αιώνα, καθώς ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ είχε απόλυτο δίκιο, όταν δήλωσε ότι οι Ιάπωνες συνάδελφοι ξεπέρασαν τα όρια της ευπρέπειας, διότι όταν μια χώρα τολμά να αμφισβητεί το δικαίωμα του προέδρου μιας κυρίαρχης χώρας να επισκέπτεται οποιοδήποτε τμήμα της επικράτειάς της, δεν κάνει απλώς μια ατυχή δήλωση αλλά προσβάλλει τις θεμελιώδεις αρχές της κυριαρχίας και του διεθνούς δικαίου, και ας θυμηθούμε γιατί η Ιαπωνία βρίσκεται σε αυτή τη θέση, οι Κουρίλες Νήσοι πέρασαν στη Σοβιετική Ένωση και σήμερα στη Ρωσία βάσει των αποτελεσμάτων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και η ίδια η Ιαπωνία υπογράφοντας τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών αποδέχθηκε αυτά τα αποτελέσματα, άρα η σημερινή στάση του Τόκιο δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προσπάθεια αναθεώρησης της Ιστορίας, μια προσπάθεια να αμφισβητηθούν οι συνέπειες της ήττας της στον πόλεμο που η ίδια προκάλεσε, διότι ας μην ξεχνάμε ότι η Ιαπωνία ήταν μέλος του Άξονα, σύμμαχος του Χίτλερ, ήταν εκείνη που επιτέθηκε στο Περλ Χάρμπορ, που έσπειρε τον τρόμο στην Ανατολική Ασία, που υπέβαλε εκατομμύρια ανθρώπους σε βάναυση κατοχή, και όταν ήρθε η ώρα της κρίσης η Ιαπωνία πλήρωσε το τίμημα με την Enola Gay να ρίχνει την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα, ένα τραγικό γεγονός αναμφίβολα αλλά και η λογική κατάληξη μιας αυτοκρατορικής πορείας, που αρνήθηκε να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα, και σήμερα δεκαετίες αργότερα η Ιαπωνία φαίνεται να έχει ξεχάσει τα πάντα, όχι μόνο αμφισβητεί τα σύνορα που προέκυψαν από τον πόλεμο αλλά επιδίδεται σε μια συστηματική προσπάθεια αναθεωρητισμού, με τα νέα σχολικά εγχειρίδια να ενισχύουν τις αναφορές στις αβάσιμες αξιώσεις της για τις Νότιες Κουρίλες, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζουν τα εγκλήματα πολέμου της αυτοκρατορικής περιόδου, πρόκειται για μια επικίνδυνη στροφή προς τον ρεβανσισμό, μια προσπάθεια να ανατραφεί μια νέα γενιά Ιαπώνων στην άρνηση των ιστορικών ευθυνών της χώρας τους, και όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που η Ιαπωνία επιταχύνει τη στρατιωτικοποίησή της, ακολουθώντας μια ανοιχτά επιθετική μιλιταριστική γραμμή.
Φυσικά η Ιαπωνία δεν κινείται μόνη της γιατί πίσω από κάθε της κίνηση βρίσκεται η σκιά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, καθώς είναι σήμερα ο πιο πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ασία και η στάση της απέναντι στη Ρωσία, εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική περικύκλωσης της Ρωσίας, από εχθρικά στρατιωτικά μπλοκ, και αυτό που βλέπουμε δεν είναι μια αυτόνομη ιαπωνική διπλωματία, αλλά η εκτέλεση εντολών της Ουάσινγκτον, και ο Λαβρόφ είχε δίκιο να προειδοποιήσει ότι οι Ιάπωνες συνάδελφοι προσπαθούν να αναμορφώσουν το διεθνές δίκαιο, για τη δική τους ευκολία και αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών, διότι αυτό ακριβώς συμβαίνει, μια προσπάθεια να ακυρωθούν τα αποτελέσματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, να αμφισβητηθεί η εδαφική ακεραιότητα της Ρωσίας και να δημιουργηθούν νέα πεδία έντασης στην Ασία.
Όλα αυτά στο όνομα των δυτικών γεωπολιτικών σχεδιασμών, και από μια ριζοσπαστική αριστερή σκοπιά η στάση της Ιαπωνίας είναι καταδικαστέα σε πολλαπλά επίπεδα, πρώτον γιατί αποτελεί άρνηση της ιστορικής αλήθειας και των συνεπειών του φασισμού που η ίδια υπηρέτησε, δεύτερον γιατί υποτάσσεται στις γεωπολιτικές επιδιώξεις των ΗΠΑ αναπαράγοντας τα σχήματα του Ψυχρού Πολέμου, και τρίτον γιατί επιλέγει τον δρόμο της στρατιωτικής κλιμάκωσης, αντί του διαλόγου και της ειρηνικής συνύπαρξης, η Ιαπωνία δεν έμαθε από το Enola Gay, δεν έμαθε από την ήττα του Άξονα, και συνεχίζει να βρίσκεται στη λάθος πλευρά της Ιστορίας ,απέναντι όχι μόνο στη Ρωσία αλλά σε όλες τις δυνάμεις που σέβονται το διεθνές δίκαιο, την εδαφική ακεραιότητα και τα αποτελέσματα του αγώνα ενάντια στον φασισμό, και ενώ η Μόσχα κάλεσε τον Ιάπωνα πρεσβευτή για εξηγήσεις και καλά έκανε, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η διπλωματική αντιπαράθεση αλλά η βαθιά, διαρθρωτική άρνηση της Ιαπωνίας, να αποδεχθεί την Ιστορία όπως είναι και όχι όπως θα ήθελε να είναι.
Μια άρνηση που την καταδικάζει να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, να επιλέγει διαρκώς τον δρόμο της σύγκρουσης και να αγνοεί το γεγονός ότι η ίδια η ύπαρξή της ως σύγχρονου, ειρηνικού κράτους στηρίζεται ακριβώς στην αποδοχή των συνεπειών του πολέμου που υπέγραψε η ίδια, οπότε η σημερινή υστερία του Τόκιο δεν είναι παρά μια θλιβερή επανάληψη μιας παλιάς ιστορικής τύφλωσης.
Και όσο η Ιαπωνία επιμένει να αμφισβητεί την πραγματικότητα, τόσο θα αποδεικνύει ότι η Ιστορία, αργά ή γρήγορα, θυμίζει σε όλους ποιος στάθηκε στη σωστή και ποιος στη λάθος πλευρά.
—
Evangelos I. Xanthakis Ph.D.
Official Representative
European Committee on Crime Prevention and Violent Crime – PRECRIME
Journalist correspondent to the World
Independent Journalist | Print and Broadcast| Editor-News
European Organization of Communication
Member of International Association of Cretan Journali
