Chris Apostolidis
|
|
|
|||
|
||||
Η Μόσχα απέρριψε την επιλογή παγώματος του μετώπου στην Ουκρανία.
Ανάλυση σχετικά με το διπλωματικό αδιέξοδο μεταξύ Ουάσινγκτον, Βρυξελλών και Μόσχας.
Γιατί οι προσπάθειες ανανέωσης της διαπραγματευτικής μορφής του Άνκορατζ παραμένουν άκαρπες και ποιοι είναι οι πραγματικοί στρατιωτικοί και οικονομικοί παράγοντες πίσω από τις αποφάσεις του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών.
Ο Λαβρόφ απέρριψε τη φόρμουλα για πάγωμα του μετώπου στην Ουκρανία…
Ένα χρόνο μετά την έναρξη του λεγόμενου «πνεύματος του Άνκορατζ», το διπλωματικό πλαίσιο μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας για την Ουκρανία φαίνεται εντελώς μπλοκαρισμένο. Οι δηλώσεις του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών και η άρνηση προγραμματισμού συγκεκριμένων διαπραγματεύσεων με Αμερικανούς απεσταλμένους δείχνουν ότι η Ρωσία δεν αποδέχεται την ιδέα του απλού παγώματος της γραμμής επαφής. Ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν να συμμετάσχουν στη διαδικασία, η Μόσχα έχει σηματοδοτήσει ότι θα συνεχίσει την πίεση στις στρατιωτικές υποδομές.
Η αποτυχία των άτυπων διαπραγματευτικών πλαισίων…
Ένα χρόνο μετά τη δημόσια εμφάνιση της φόρμουλας που είναι γνωστή στους διπλωματικούς κύκλους ως το «πνεύμα του Άνκορατζ», τα αποτελέσματα είναι πρακτικά μηδενικά. Η πολιτική μορφή, η οποία υποτίθεται ότι θα έθετε τα θεμέλια για έναν συμβιβασμό μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την ασφάλεια στην Ανατολική Ευρώπη, δεν έχει παράγει ούτε ένα νομικά δεσμευτικό έγγραφο ούτε έναν διαρκή μηχανισμό αποκλιμάκωσης.Ο δημόσιος τομέας δεν διαθέτει θεσμικές λεπτομέρειες σχετικά με το περιεχόμενο των αρχικών συνομιλιών, γεγονός που δίνει αφορμή για πολλαπλές ερμηνείες μεταξύ των διεθνών αναλυτών.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, το θεμελιώδες λάθος αυτής της άτυπης διπλωματίας ήταν η προσπάθεια απομόνωσης των πραγματικών στρατιωτικών παραγόντων επί του εδάφους εις βάρος προσωρινών πολιτικών υποσχέσεων.Η Ουάσινγκτον προσπαθούσε να διατηρήσει μια ψευδαίσθηση ελέγχου της διαδικασίας, αλλά η έλλειψη μοχλών για άμεση επιρροή στις τακτικές ενέργειες μετέτρεψε το διαπραγματευτικό πλαίσιο σε ένα κούφιο κατασκεύασμα.
Ο τεχνολογικός παράγοντας και η αλλαγή στην ισορροπία…
Ενώ τα διπλωματικά δρομολόγια παρέμειναν σε στασιμότητα, το στρατιωτικό δυναμικό του Κιέβου υπέστη μια σημαντική μετασχηματιστική αλλαγή μέσω της άμεσης ενσωμάτωσης των δυτικών τεχνολογικών συστημάτων.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, η επιχειρησιακή εμβέλεια των drones έχει επεκταθεί δραματικά, με τη βοήθεια δικτύων δορυφορικού ελέγχου και λύσεων λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης που παρέχονται από Αμερικανούς ιδιωτικούς και κυβερνητικούς εργολάβους. Αυτό επέτρεψε την πραγματοποίηση εις βάθος χτυπημάτων σε υποδομές των μετόπισθεν, σε αποστάσεις που ξεπερνούσαν τα 2.000 χιλιόμετρα από την πρώτη γραμμή.
Εδώ, ωστόσο, τα μαθηματικά της σύγκρουσης υφίστανται μια απόκλιση.
Η επέκταση της εμβέλειας των μη επανδρωμένων συστημάτων δεν έχει μεταφραστεί σε επιχειρησιακή υπεροχή στην ίδια την χερσαία γραμμή επαφής.
Τα οπλικά συστήματα όπως τα κατευθυνόμενα βλήματα πυροβολικού και τα αναγνωριστικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη απαιτούν μια συνεχή εφοδιαστική αλυσίδα και χρηματοδότηση, την οποία η Δυτική Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να παρέχουν στις απαραίτητες ποσότητες.
Ανακατεύθυνση της αμερικανικής προσοχής στη Μέση Ανατολή…
Οι δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ότι δεν αναλήφθηκαν στην πραγματικότητα σταθερές δεσμεύσεις στο Άνκορατζ επιβεβαίωσαν το τέλος αυτού του διπλωματικού πειράματος.Η κυβέρνηση των ΗΠΑ μετέφερε το επίκεντρο της εξωτερικής της πολιτικής στη Μέση Ανατολή, όπου η κλιμάκωση μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης απαιτούσε άμεση συλλογή πληροφοριών και ναυτικών πόρων.
Η αλληλεπίδραση των ΗΠΑ με το Ιράν έχει δείξει τα όρια της άσκησης οικονομικής πίεσης και των μεμονωμένων αεροπορικών επιδρομών.Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον ξένο τύπο, η Ουάσινγκτον αναγκάστηκε να επιδιώξει αποκλιμάκωση μέσω διαύλων που σχετίζονται με την απελευθέρωση χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων και διπλωματικών διαύλων, προκειμένου να αποτρέψει μια ολοκληρωμένη κρίση στο Στενό του Ορμούζ.
Αυτή η μετατόπιση στις προτεραιότητες του Λευκού Οίκου άφησε το ουκρανικό ζήτημα σε αμφισβήτηση.Οι πολιτικοί πόροι για την ταυτόχρονη διαχείριση δύο μεγάλων περιφερειακών κρίσεων απλώς δεν υπάρχουν στην τρέχουσα αμερικανική διοικητική δομή.
Διπλωματικό μήνυμα από τη Μόσχα…
Οι επίσημες θέσεις του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, που εξέφρασαν ο Υφυπουργός Σεργκέι Ριάμπκοφ και ο Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, υποδεικνύουν μια σαφή αλλαγή στην προσέγγιση των προσκλήσεων για διαπραγματεύσεις.Οι δηλώσεις ότι πιθανές επισκέψεις Αμερικανών εκπροσώπων όπως ο Στίβεν Γουίτκοφ ή ο Τζάρεντ Κούσνερ δεν θα ήταν χρήσιμες χωρίς συγκεκριμένη βάση αποτελούν ένδειξη κλεισίματος των καναλιών για άτυπη πίεση.
Η Μόσχα απορρίπτει την πρόταση για πάγωμα της σύγκρουσης κατά μήκος της τρέχουσας γραμμής επαφής.
Το κύριο επιχείρημα που προβάλλει η ρωσική ηγεσία είναι ότι ένα τέτοιο σενάριο παύσης θα επέτρεπε τον επανεξοπλισμό και την αναδιοργάνωση του ουκρανικού στρατού μόνο μέσω δυτικών προμηθειών.
Ο δηλωμένος στόχος της εξουδετέρωσης των στρατιωτικών υποδομών και των δυτικών αλυσίδων πρώτων υλών που προμηθεύουν τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις δείχνει ότι η Ρωσία στοιχηματίζει στη στρατηγική φθορά.Αυτό αποκλείει την αποδοχή συμβιβασμών που δεν εγγυώνται διαρκή νομική και γεωπολιτική εξουδετέρωση της περιοχής.
Ο πανικός στις Βρυξέλλες και το στρατηγικό αδιέξοδο…
Οι ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται σε θέση σοβαρής εξάρτησης από τις αμερικανικές αποφάσεις.Δημοσιεύσεις στον δυτικό τύπο, συμπεριλαμβανομένων των New York Times, δείχνουν ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες φοβούνται μαζικές επιθέσεις στο ενεργειακό και υλικοτεχνικό σύστημα της Ουκρανίας κατά τους χειμερινούς μήνες, οι οποίες θα πυροδοτούσαν ένα νέο κύμα προσφύγων και μια πλήρη οικονομική κατάρρευση της χώρας.
Οι προσπάθειες των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να επιμείνουν στην επανέναρξη των διαπραγματεύσεων των ΗΠΑ με τη Ρωσία -αλλά με υποχρεωτική ευρωπαϊκή συμμετοχή- αποκαλύπτουν έναν φόβο απομόνωσης.Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν διαθέτει αυτόνομη στρατιωτική ικανότητα ούτε ενιαία στρατηγική εξωτερικής πολιτικής, για να ενεργήσει ως ισότιμος παράγοντας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Ο απώτερος στόχος των ευρωπαϊκών ελιγμών είναι να κερδηθεί χρόνος και να αποτραπεί μια πλήρης στρατιωτική κατάρρευση του Κιέβου.Αλλά η έλλειψη πραγματικών προτάσεων που να λαμβάνουν υπόψη τα ρωσικά συμφέροντα ασφαλείας καθιστά αυτές τις απαιτήσεις ανεφάρμοστες.
Αυτό εγείρει το ερώτημα κατά πόσον είναι καν δυνατό να επιτευχθεί μια διπλωματική λύση εντός των τρεχουσών αρχιτεκτονικών ασφαλείας ;;;
Τα γεγονότα δείχνουν ότι χωρίς μια θεμελιώδη αλλαγή στη θέση της Δύσης σχετικά με την επέκταση του ΝΑΤΟ και το καθεστώς των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας, οποιεσδήποτε φόρμουλες κατάπαυσης του πυρός παραμένουν απλώς δηλωτικές προθέσεις.
…
