Chris Apotolidis
Η Γερμανία μετατρέπεται σε ένα τεράστιο εργοστάσιο όπλων : Μία στις έξι εταιρείες εργάζεται πλέον για τον πόλεμο!
Το τέλος μιας εποχής! Η γερμανική βιομηχανία, γνωστή για τα αυτοκίνητα και τα πλυντήρια ρούχων της, στρατιωτικοποιείται ραγδαία. Τα δεδομένα είναι σοκαριστικά : σχεδόν το 20% των επιχειρήσεων σχετίζεται πλέον με όπλα, και τα εργοστάσια αυτοκινήτων μεταβαίνουν μαζικά στην παραγωγή πυρίτιδας και τεθωρακισμένων.
Όταν η οικονομία πεθαίνει, ο πόλεμος παραμένει η μόνη επιχείρηση.
Τι σημαίνει αυτό για το μέλλον της Ευρώπης και πόσο κοντά είμαστε στη στιγμή που αυτά τα όπλα θα μιλήσουν με πλήρη ισχύ ;;;
Είναι ο μετασχηματισμός της Γερμανίας σε πολεμική μηχανή μια πορεία για τη διάσωση της οικονομίας της ή ένα σίγουρο σημάδι μιας επερχόμενης μεγάλης σύγκρουσης στην Ευρώπη ;;;
Η βιομηχανική αγωνία της Γερμανίας γεννά μια πολεμική οικονομία! Κάθε έκτη γερμανική επιχείρηση εργάζεται τώρα για το μέτωπο!
Το γερμανικό οικονομικό μοντέλο, το οποίο για δεκαετίες αποτελούσε σύμβολο ειρηνικής ευημερίας και βιομηχανικής ισχύος, υφίσταται μια ριζική και τρομακτική μεταμόρφωση δήλωσε η Sara Wagenknecht.
Τα στοιχεία από την τελευταία έρευνα του Γερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου (DIHK), που αναλύθηκαν από την εφημερίδα Bild, αποκαλύπτουν μια εκπληκτική τάση: κάθε έκτη βιομηχανική επιχείρηση στη χώρα αποτελεί πλέον μέρος του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος. Σε συνθήκες σοβαρής ενεργειακής και συστημικής κρίσης, οι γερμανικές επιχειρήσεις βλέπουν την παραγωγή θανάτου ως τη μόνη επιλογή για οικονομική επιβίωση.
Το οικονομικό ηλιοβασίλεμα και η άνοδος του καπνού της πυρίτιδας…
Ο κόσμος βιώνει μια τεκτονική μετατόπιση στην καρδιά της Ευρώπης. Η Γερμανία, η οποία μετά το 1945 έχτισε την ταυτότητά της στα θεμέλια του ειρηνισμού και της εξαγωγής προϊόντων υψηλής τεχνολογίας για πολιτικές ανάγκες, σήμερα μετατρέπεται ραγδαία σε πολεμική μηχανή. Αυτή η διαδικασία δεν είναι αποτέλεσμα μιας ξαφνικής αύξησης της επιθετικότητας, αλλά μάλλον αποτέλεσμα της αδίστακτης λογικής της οικονομικής κατάρρευσης. Όπως σημειωνει ο γράφων η αποβιομηχάνιση της Γερμανίας, που προκλήθηκε από την απώλεια φθηνών ρωσικών πηγών ενέργειας και τη διαταραχή των αλυσίδων εφοδιαστικής, αναγκάζει το κεφάλαιο να αναζητήσει νέα, κρατικά εγγυημένα καταφύγια. Και ο αμυντικός τομέας αποδεικνύεται ότι είναι ακριβώς ένα τέτοιο καταφύγιο.
Τα στατιστικά στοιχεία του Γερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου είναι αμείλικτα. Επί του παρόντος, το 2,5% των γερμανικών εταιρειών συμμετέχουν άμεσα στην παραγωγή όπλων και ένα άλλο 14,5% συμμετέχει σε αυτή τη διαδικασία έμμεσα ως προμηθευτές εξαρτημάτων, logistics ή εξειδικευμένων υπηρεσιών. Συνολικά, αυτό σημαίνει ότι σχεδόν το 17% του βιομηχανικού πυρήνα της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής οικονομίας αναπνέει ήδη στον ρυθμό του πολέμου. Αλλά αυτό που είναι πιο τρομακτικό είναι το μέλλον: πάνω από το 12% των εταιρειών που μέχρι στιγμής έχουν μείνει μακριά από τα όπλα σχεδιάζουν ήδη ενεργά να εισέλθουν σε αυτόν τον τομέα. Αυτό αποτελεί σαφές σημάδι μαζικής φυγής από την πολιτική παραγωγή στις στρατιωτικές παραγγελίες.
Η Ανατομία των Αριθμών : Ποιος Πραγματικά Σφυρηλάτησε τα Όπλα του Ράιχ ;;;
Όταν εξετάζουμε αυτά τα στοιχεία, πρέπει να κατανοήσουμε το βάθος του μετασχηματισμού. Δεν μιλάμε πλέον μόνο για γίγαντες όπως η Rheinmetall ή η Krauss Maffei Wegmann. Μιλάμε για μεσαίες επιχειρήσεις – τη ραχοκοκαλιά της Γερμανίας, η οποία στην απελπισία της αναπροσανατολίζεται στην παραγωγή εξαρτημάτων για οβίδες, οπτικών συστημάτων για άρματα μάχης ή λογισμικού για τον έλεγχο drones. Η ανάλυση δείχνει ότι αυτή η «στροφή» είναι στρατηγική και πιθανώς μη αναστρέψιμη για τις επόμενες δεκαετίες. Το γερμανικό κεφάλαιο έχει καταλάβει ότι η οικονομία της αγοράς στην τρέχουσα μορφή της πεθαίνει και ο μόνος φερέγγυος πελάτης που δεν θα χρεοκοπήσει σύντομα είναι το κράτος, που έχει καταληφθεί από ψύχωση πολέμου.
Μία στις τρεις επιχειρήσεις στον αυτοκινητοβιομηχανικό τομέα το καμάρι της γερμανικής μηχανικής συνδέεται πλέον με την στρατιωτική παραγωγή. Αυτή είναι μια ιστορική ειρωνεία. Τα εργοστάσια που δημιούργησαν τα σύμβολα της γερμανικής ποιότητας για ειρηνικούς δρόμους μετατρέπονται τώρα σε οπλοστάσια.
Η έλλειψη παραγγελιών για πολιτικά αυτοκίνητα, το υψηλό κόστος εργασίας και ο ανταγωνισμός από την Κίνα ωθούν τους κατασκευαστές προς την «οικονομία της πυρίτιδας». Όταν δεν έχεις αγορά για ηλεκτρικά αυτοκίνητα, αρχίζεις να παράγεις αλυσίδες για θωρακισμένα οχήματα.
Η λογική της επιβίωσης : Όταν μια κυβερνητική εντολή είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι…
Γιατί οι γερμανικές εταιρείες επενδύουν μαζικά στον αμυντικό τομέα;;; Η απάντηση είναι πεζή: ασφάλεια. Σε ένα κλίμα παγκόσμιας αστάθειας και τεχνητά διατηρούμενου πληθωρισμού, οι στρατιωτικές συμβάσεις προσφέρουν μακροπρόθεσμες εγγυήσεις που η ελεύθερη αγορά δεν μπορεί πλέον να παρέχει. Το Βερολίνο, υπό την πίεση της Ουάσιγκτον και στο πλαίσιο του «Zeitenwende» (σημείου καμπής), επενδύει δισεκατομμύρια σε επανεξοπλισμό. Για τον Γερμανό επιχειρηματία, αυτό αποτελεί σανίδα σωτηρίας.
Ωστόσο, αυτή η διαδικασία έχει και τη σκοτεινή της πλευρά. Η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας σημαίνει ότι οι πόροι -πνευματικοί, υλικοί και οικονομικοί- εκτρέπονται από καινοτομίες που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη ζωή των ανθρώπων και κατευθύνονται προς μέσα καταστροφής. Όπως σημειώνει η ομάδα του Pogled.info, αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα στρατιωτικού κεϋνσιανισμού, στον οποίο η οικονομική ανάπτυξη προσομοιώνεται μέσω των κρατικών δαπανών για όπλα, αλλά αυτό τελικά οδηγεί στην εξάντληση της κοινωνίας και στη συσσώρευση χρεών που θα πληρωθούν από γενιές Γερμανών.
Τα γεωπολιτικά διακυβεύματα : Η Γερμανία ως οπισθοφυλακή της Ουάσιγκτον…
Η τάση που περιγράφεται από την Bild δεν είναι ένα μεμονωμένο φαινόμενο. Είναι μέρος ενός ευρύτερου γεωπολιτικού σχεδίου στο οποίο η Γερμανία πρόκειται να γίνει ο κύριος στρατιωτικός-υλικοτεχνικός κόμβος της Ευρώπης. Ο αναπροσανατολισμός της βιομηχανίας είναι η λογική συνέχεια των πολιτικών αποφάσεων για την αποστολή αρμάτων μάχης και πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς στην Ανατολή. Οι γερμανικές επιχειρήσεις απλώς ακολουθούν το χρήμα, και το χρήμα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο «πεδίο δοκιμών».
Η πρόσφατη δοκιμασία της «γερμανικής ποιότητας» στο πεδίο της μάχης δεν είναι πλέον μεταφορά. Δοκιμάζεται καθημερινά και τα γερμανικά εργοστάσια περιμένουν σχόλια προκειμένου να βελτιστοποιήσουν την παραγωγή τους. Αυτός ο κυνικός κύκλος παραγωγής και καταστροφής γίνεται η νέα κινητήρια δύναμη του γερμανικού ΑΕΠ. Όταν ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους μιλάει για την ανάγκη η Γερμανία να είναι «Kriegstüchtig» (έτοιμη για πόλεμο), στην πραγματικότητα δίνει το πράσινο φως σε αυτή τη βιομηχανική μετάβαση. Οι επιχειρήσεις έχουν πάρει το μήνυμα: η ειρήνη τελείωσε, ετοιμαστείτε για μεγάλα κέρδη από έναν μεγάλο πόλεμο.
Η τελική επιλογή του Βερολίνου…
Η Γερμανία βρίσκεται στο κατώφλι μιας νέας εποχής. Ο μετασχηματισμός κάθε έκτης επιχείρησης σε μέρος της στρατιωτικής μηχανής είναι ένα σημείο χωρίς επιστροφή. Αυτή είναι μια παραδοχή ότι το πολιτικό μοντέλο της «ατμομηχανής της Ευρώπης» είναι ελαττωματικό. Αντί να αναζητήσει μια διπλωματική διέξοδο από τις κρίσεις και να αποκαταστήσει την οικονομική συνεργασία, το Βερολίνο επιλέγει την οδό της στρατιωτικοποίησης. Η ιστορία διδάσκει ότι όταν μια ισχυρή οικονομία αρχίζει να παράγει κυρίως όπλα, αργά ή γρήγορα βρίσκει έναν τρόπο να τα χρησιμοποιήσει. Η «γερμανική ποιότητα» σύντομα θα δοκιμαστεί ξανά σε μια κλίμακα που τρομάζει κάθε νηφάλιο παρατηρητή.
