Τα μέσα ενημέρωσης της Άγκυρας και της Κωνσταντινούπολης σε αυτό το διάστημα κράτησαν δίκαιη στάση βασισμένη στην καλή γειτονία.
Παράλληλα, οι Τούρκοι αναλυτές έχουν το βλέμμα τους και στον πολιτικό και οικονομικό ανταγωνισμό μεταξύ Ιράν και Τουρκίας.
Υποστηρίζουν ότι τα γεγονότα στα Στενά του Hormuz και στη Θάλασσα του Ομάν μπορούν να δημιουργήσουν μεγάλες δυνατότητες για δισεκατομμύρια κέρδη για την Τουρκία.
Ο Necmeddin Bater, ένας από τους γνωστούς αναλυτές της Τουρκίας, σε άρθρο με τίτλο «Η ευλογία του Hormuz» εξετάζει το πώς η Άγκυρα μπορεί να επωφεληθεί εν μέσω εντάσεων και πολέμου.
Στη συνέχεια συνδέει το ζήτημα του Hormuz με τα εσωτερικά θέματα της Τουρκίας και πιστεύει ότι για πολλούς λόγους όλα εξελίσσονται προς όφελος του κυβερνώντος κόμματος.
Αν και το άρθρο αυτό είναι γραμμένο με μεροληπτικό τόνο υπέρ του κυβερνώντος κόμματος, η ανάγνωσή του είναι σημαντική, καθώς δείχνει την πραγματιστική προσέγγιση σημαντικού μέρους των αναλυτών που βρίσκονται κοντά στο AKP σχετικά με τον πόλεμο, τις περιφερειακές συνθήκες και τη ρευστότητα των στόχων της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Παράλληλα δείχνει πώς το AKP εκμεταλλεύεται κάθε κατάσταση για πολιτικό όφελος και πώς ακόμη και έναν πόλεμο σε γειτονική χώρα τον ερμηνεύει με βάση τα κομματικά του συμφέροντα.
Hormuz, μια ευλογία για το Ιράν
Ειδικότερα, σύμφωνα με τον Necmeddin Bater, η απόφαση του Trump για παρουσία στη Θάλασσα του Ομάν και, όπως είπε ο ίδιος, «ναυτικός αποκλεισμός», προκάλεσε παγκόσμια ένταση και αύξηση των τιμών του πετρελαίου.
Ωστόσο, το σημαντικό είναι ότι με τον αποκλεισμό της διέλευσης του 20% του πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, η Τουρκία μετατράπηκε σε ενεργειακό κέντρο του κόσμου, καθώς βραχυπρόθεσμα δεν υπήρχε άλλη επιλογή πέρα από τη χρήση αγωγών.
Το 62% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου και το 30% της παραγωγής του βρίσκεται στη Μέση Ανατολή και η Τουρκία, ως φυσική γέφυρα προς την Ευρώπη, έχει γίνει απαραίτητη εναλλακτική λύση.
Η Τουρκία βρίσκεται επίσης στο κέντρο των ενεργειακών αγωγών.
Οι αγωγοί που διέρχονται από τα σύνορά της είναι σημαντικοί τόσο οικονομικά όσο και στρατηγικά.
Πλέον είναι σαφές ότι η Τουρκία, με συνολικά 7 ενεργειακούς αγωγούς, αποτελεί ενεργειακό κόμβο παγκόσμιας σημασίας.
Μια νέα ματιά στις ενεργειακές διαδρομές
Ο αγωγός πετρελαίου Ιράκ–Τουρκίας μεταφέρει καθημερινά 1,5 εκατομμύριο βαρέλια αργού πετρελαίου από το Κιρκούκ και άλλα πεδία στο τερματικό του Τζεϊχάν.
Ο αγωγός φυσικού αερίου Ρωσίας–Τουρκίας, μήκους 935 χλμ., μέσω της Μαύρης Θάλασσας (TurkStream και Blue Stream), μεταφέρει ετησίως 31,5 δισ. κυβικά μέτρα αερίου.
Ο αγωγός φυσικού αερίου Ιράν–Τουρκίας μεταφέρει 10 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως.
Ο αγωγός Μπακού–Τιφλίδα–Τζεϊχάν μεταφέρει πετρέλαιο από την Κασπία στις παγκόσμιες αγορές.
Ο αγωγός Μπακού–Τιφλίδα–Ερζερούμ μεταφέρει φυσικό αέριο από το κοίτασμα Shah Deniz.
Το TANAP (Trans-Anatolian Pipeline) είναι ένα μεγάλο έργο που μεταφέρει φυσικό αέριο στην Ευρώπη.
Καθώς η Ευρώπη καλύπτει περίπου το 40% των ενεργειακών της αναγκών από εξωτερικές πηγές, ο ρόλος της Τουρκίας στην ενεργειακή ασφάλεια ενισχύεται.
Αυτό αυξάνει και την πολιτική και οικονομική της επιρροή διεθνώς.
Ενώ το υψηλό ενεργειακό κόστος αυξάνει τον πληθωρισμό στην Ευρώπη, για την Τουρκία δημιουργεί πλεονέκτημα κόστους, ενισχύοντας τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα και μετατρέποντάς την σε παραγωγικό κέντρο.
Λόγω της κατάστασης στο Hormuz, η Τουρκία αναμένεται να είναι η χώρα που θα ωφεληθεί περισσότερο από τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή: αύξηση εσόδων, βελτίωση ισοζυγίου, μείωση πληθωρισμού και επιτάχυνση ανάπτυξης.
Πόλεμος ή οικονομία;
Το 74% των πολιτών πιστεύει ότι ο πόλεμος θα επηρεάσει αρνητικά την οικονομία.
Παρ’ όλα αυτά, το βασικό πρόβλημα παραμένει ο πληθωρισμός και το κόστος ζωής (28%), ενώ η ανησυχία για τον πόλεμο είναι στο 8%.
Αυτό δείχνει ότι οι πολίτες δίνουν προτεραιότητα στην επιβίωσή τους.
Παρά την ανθεκτικότητα της οικονομίας, τα προβλήματα των χαμηλών εισοδημάτων συνεχίζονται και το AKP πρέπει να βρει λύσεις.
Τρεις λόγοι αύξησης της δημοτικότητας του AKP
Οι έρευνες δείχνουν αύξηση της δημοτικότητας του κόμματος λόγω: της προόδου στο θέμα «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», της αύξησης της ανάγκης για εθνική ενότητα (73%) και της στήριξης στον Erdogan (54%)
Την ίδια στιγμή, η αντιπολίτευση (CHP), υπό την ηγεσία του Ozgur Ozel, φαίνεται αποκομμένη από τα προβλήματα των πολιτών και επικεντρώνεται σε εκλογές ή στην απελευθέρωση του Ekrem Imamoglu.
Σε περιόδους εξωτερικής απειλής, ο τουρκικός λαός επιθυμεί ενότητα. Το 73% των πολιτών, ανεξαρτήτως κόμματος, θέλει συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων σε εθνικά ζητήματα.
Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Ozgur Ozel, καλείται να επανεξετάσει την πολιτική του με βάση αυτά τα δεδομένα.
