Οσο τα διπλωματικά γραφεία και οι τηλεοπτικές κάμερες προσπαθούν να «διαβάσουν» τις προθέσεις των εμπλεκομένων στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής (ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον Ιράν), στα παλαιστινιακά εδάφη η όποια συζήτηση περί εκεχειρίας ακυρώνεται καθημερινά στο πεδίο. Το υπουργείο Υγείας στη Γάζα μετράει συνολικά πάνω από 73.000 νεκρούς (εκ των οποίων σχεδόν 1.000 σκοτώθηκαν μετά την υποτιθέμενη κατάπαυση του πυρός) και 173.200 τραυματίες. Λίγα χιλιόμετρα ανατολικότερα, η ισραηλινή κυβέρνηση ρίχνει 340 εκατ. δολάρια για την ταχεία ανέγερση νέων οικισμών στη Δυτική Οχθη, σύμφωνα με ρεπορτάζ της αμερικανικής εφημερίδας «New York Times».
Στη Γάζα και τη Δυτική Οχθη περίπου 5 εκατ. Παλαιστίνιοι αντιμετωπίζουν τρία μέτωπα που λειτουργούν ταυτόχρονα:
Την ισραηλινή στρατιωτική παρουσία στη Γάζα, που έχει καταστρέψει τις υποδομές υγείας και έχει αποκόψει τους κατοίκους από βασικές ιατρικές υπηρεσίες.
Την οικονομική εξάντληση της Δυτικής Οχθης μέσα από ανακλήσεις αδειών εργασίας, κατακράτηση φορολογικών εσόδων και παράλυση του τραπεζικού συστήματος.
Τον αυταρχισμό που ασκεί η Χαμάς στους κατοίκους της Γάζας, ανεξάρτητα από την ισραηλινή πολιορκία και παράλληλα με αυτήν.
Τα τρία αυτά μέτωπα δεν εναλλάσσονται. Λειτουργούν τον ίδιο χρόνο, στους ίδιους ανθρώπους.
Ερείπια και αυταρχισμός
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι το 94% των νοσοκομειακών μονάδων στη Λωρίδα της Γάζας έχει υποστεί καταστροφές, αφήνοντας περίπου 11.000 καρκινοπαθείς χωρίς ιατρική φροντίδα. Την ίδια στιγμή χιλιάδες παιδιά χάνουν οριστικά την ακοή τους από τις εκρήξεις, με το δίκτυο
Al Jazeera να καταγράφει ότι το Ισραήλ απορρίπτει μαζικά αιτήματα ιατρικής εκκένωσης επικαλούμενο «λόγους ασφαλείας».
Η Ντεγιάρ Τζαμίλ, ερευνήτρια της οργάνωσης ανθρώπινων δικαιωμάτων Dawn, χαρακτηρίζει στο Al Jazeera «αδιανόητη σκληρότητα» την πρακτική αυτή, τονίζοντας: «Είναι παράλογο να εμποδίζεται η μετάβαση παιδιών με καρκίνο σε νοσοκομεία που απέχουν μόλις 40 λεπτά».
Παράλληλα, κάτω από τα ερείπια, τοπικοί αξιωματούχοι υγείας υπολογίζουν ότι παραμένουν θαμμένοι 10.000 έως 14.000 Παλαιστίνιοι. Ο Πατ Γκρίφιθς, εκπρόσωπος της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού στην Ιερουσαλήμ, σημειώνει στη βρετανική εφημερίδα «The Guardian» ότι η έλλειψη βαρέων μηχανημάτων καθυστερεί την ανάσυρση. Ο χρόνος που περνά αλλοιώνει τα φυσικά στοιχεία αναγνώρισης των σορών, παρατείνοντας την αγωνία των οικογενειών που χάνουν τη δυνατότητα να θάψουν τους ανθρώπους τους.
Η εξωτερική πολιορκία αποτελεί μόνο τη μισή εικόνα της καταστροφής, καθώς οι κάτοικοι της Γάζας δέχονται τα χτυπήματα της ίδιας της κυβέρνησή τους. Σύμφωνα με την έκθεση της εξεταστικής επιτροπής του ΟΗΕ υπό την προεδρία του Σρινιβάσαν Μουραλιντάρ, η Χαμάς εφαρμόζει ωμή εσωτερική καταστολή. Τα στοιχεία που επικαλείται η γαλλική εφημερίδα «Le Monde» κάνουν λόγο για 249 περιπτώσεις κακοποίησης και εκτελέσεων Παλαιστινίων μέσα σε δύο χρόνια, με τον απολογισμό να φτάνει τους 108 νεκρούς. Η επιτροπή καταγράφει σκηνικά σωματικών τιμωριών σε δημόσιους χώρους, κατηγορώντας άτομα για συνεργασία με το Ισραήλ ή για κλοπή της ελάχιστης διαθέσιμης ανθρωπιστικής βοήθειας, με τον Μουραλιντάρ να προειδοποιεί ότι η αγριότητα αυτών των δημόσιων τιμωριών προκαλεί βαθύτατο τραύμα σε έναν ήδη βαριά τραυματισμένο πληθυσμό.
Οικονομική αποψίλωση
Η ίδια μεθοδευμένη αποδόμηση συναντάται στη Δυτική Οχθη, όπου 3,4 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι δοκιμάζονται από τη φτώχεια. Το ερευνητικό ινστιτούτο International Crisis Group τοποθετεί την ανεργία στο 30%, αποτυπώνοντας τις συνέπειες από την ανάκληση σχεδόν 200.000 αδειών εργασίας από τις ισραηλινές αρχές. Η έκθεση του ινστιτούτου ξεκαθαρίζει ότι οι οικονομικές βάσεις για τη διατήρηση της κοινωνίας χάνονται, καθώς 400 εκατ. δολάρια λείπουν κάθε μήνα από την τοπική αγορά, ποσό που αντιστοιχεί σχεδόν στο ένα τέταρτο της συνολικής οικονομικής της παραγωγής.
Η αφαίρεση αυτών των πόρων γονατίζει τους θεσμούς και αφήνει τους πολίτες μετέωρους. Ο Εστεφάν Σαλαμέχ, υπουργός Οικονομικών της Παλαιστινιακής Αρχής, του μεγαλύτερου εργοδότη και διοικητικού φορέα της Δυτικής Οχθης, τονίζει στο δίκτυο ABC News ότι η κυβέρνησή του λειτουργεί μόλις με το 10% των εσόδων της. Το Ισραήλ παρακρατά τα φορολογικά έσοδα που εισπράττει για λογαριασμό των Παλαιστινίων, αναγκάζοντας το κράτος να υποδιπλασιάσει τους μισθούς 150.000 δημοσίων υπαλλήλων. Ακόμη και το τραπεζικό σύστημα παραλύει, κρατώντας στα θησαυροφυλάκια 15 δισ. σέκελ (4,4 δισ. ευρώ) σε χαρτονομίσματα, τα οποία δεν επιτρέπεται να μετατραπούν σε ηλεκτρονικό χρήμα λόγω ισραηλινών περιορισμών.
Ακόμη και η Ιστορία μετατρέπεται σε μέσο εδαφικής διεκδίκησης. Η Τάλια Εζράχι, μέλος της ισραηλινής οργάνωσης προστασίας της κληρονομιάς Emek Shaveh, εξηγεί στο ίδιο δίκτυο πώς οι απαλλοτριώσεις αρχαιολογικών χώρων όπως η Σεβάστεια νομιμοποιούν τον έλεγχο των εδαφών. Η συγκεκριμένη τακτική στερεί τους φυσικούς πόρους και την τουριστική εργασία από τις τοπικές κοινότητες, σβήνοντας τη φυσική παρουσία των ανθρώπων από τον τόπο τους.
Η προσήλωση της διεθνούς διπλωματίας στις εξελίξεις του Ιράν προσφέρει τον χρόνο ώστε αυτή η φθορά να συνεχιστεί στο παρασκήνιο. Ο Μοχανάντ Μουσταφά, ειδικός στην ισραηλινή πολιτική, υπογράμμισε στο Al Jazeera πώς η εδαφική επέκταση μετατρέπει συστηματικά κατοικημένες περιοχές σε έρημες ζώνες ελέγχου, συρρικνώνοντας τον χώρο διαβίωσης. Το πολιτικό ζήτημα της αυτοδιάθεσης περνά αναγκαστικά σε δεύτερη μοίρα μπροστά στην ανάγκη για επιβίωση. Ο παλαιστινιακός πληθυσμός στερείται ταυτόχρονα το έδαφος, τους πόρους και την εσωτερική ελευθερία, χάνοντας την ικανότητα να δομήσει μια αυθύπαρκτη κοινότητα.
