Στους λίγους πλέον «ευαίσθητους» προκαλεί λύπηση η κατάντια του Μητσοτάκη με τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, τις συνεχείς αποκαλύψεις για τις ευθύνες του ίδιου, όπως για τις παρακολουθήσεις στη δίκη που διεξάγεται, καθώς και για τα κωμικοτραγικά που συμβαίνουν στην εξεταστική για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, για την εκτεταμένη διαφθορά παρά την αγωνιώδη προσπάθειά του να καμώνεται τον ανήξερο. Και τώρα τον εξευτέλισαν ακόμη και οι αγρότες, που απαξίωσαν να συναντηθούν μαζί του, παρόλο που στις εκλογές τον ψήφισαν με ποσοστό πολύ μεγαλύτερο του 41%, θεωρώντας τον αναξιόπιστο. Αυτό που του χρεώνουν Σαμαράς, Καραμανλής, Παυλόπουλος και ο, μη δικαιούμενος δια να ομιλεί, Βενιζέλος.
Ευτυχώς τα γεραπετρίτεια «ήρεμα νερά» έχουν αρχίσει να αγριεύουν. Δεν θέλουν τον Δένδια και τα εξοπλιστικά, δεν θέλουν το αμερικανόπνευστο σχέδιο Ισραήλ-Ελλάδα-Κύπρος. Παρόλα αυτά ο Φιντάν μας καλεί σε «ειρηνικό διάλογο» για το Αιγαίο, δηλ. να το μοιραστούμε. Θα τολμήσει άραγε ο Μητσοτάκης να μην υπερνικήσει τον ενδοτισμό του ;
Η μητσοτάκεια φιλοδοξία να μετακομίσει στην Ε.Ε. ως αξιωματούχος έχει ναυαγήσει, λόγω των διώξεων της εισαγγελίας της Ε.Ε. για σειρά υποθέσεων διαφθοράς (Τέμπη σύμβαση 717, ΟΠΕΚΕΠΕ, κ.λπ) , παρά το ότι είναι αξιόπιστος και δεδομένος σύμμαχος της Φον ντερ Λάιεν και έχει δώσει στο Ζελένσκι όποια όπλα ζήτησε αποδυναμώνοντας την άμυνα της χώρας μας. Η απαξίωσή του από τον Τραμπ παρά την απέλπιδα προσπάθειά του για συνάντηση δείχνει την διεθνή απομόνωση του.
Τι του απομένει; Η αποδρομή είτε πριν, είτε μετά τις εκλογές, που δημοσκοπικά η ΝΔ δε θα έχει αυτοδυναμία. Αλλωστε η ανάδειξη Πιερρακάκη ως προέδρου του Eurogroup που οφείλεται στη στήριξη της Γερμανίας για να βάλουν χέρι στα «παγωμένα» ρωσικά κεφάλαια, εγχείρημα που απέτυχε, τον καθιστά μαζί με τον ειδικό στο ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας Χατζηδάκη σε επιθυμητούς δελφίνους !
Μητσοτάκης: « Υπάρχει ζωή και μετά από την πολιτική, δεν τη βλέπω ως καριέρα». Οσα δε φτάνει…
Τσίπρας αρχηγός πότε;
Καταλαβαίνουμε τον «πόνο» του. Οι του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς από ικέτες δε δέχτηκαν να μεταβληθούν σε λακέδες της κακέκτυπης τσίπρειας «αυτοοργάνωσης της βάσης», που αντιγράφει το ΠΑΣΟΚ του 1974 του Α. Παπανδρέου. Η φάρσα ελλοχεύει στο εγχείρημά του μια και ο ίδιος προορίζεται ως ο αρχηγός των «μαζών». Φαντασιώνεται άραγε χιλιάδες μέλη, που έχουν λησμονήσει το βίο και την πολιτεία του; Η «Ιθάκη» του είναι το πλυντήριο των ανομημάτων του, όπου φταίνε όλοι οι άλλοι. Σε λίγο μπορεί να του φταίει (όπως και της Ζωής) η Καρυστιανού, που οι πολιτικές της φιλοδοξίες(!!) αποτιμώνται δημοσκοπικά, εάν κάνει κόμμα σε 25% τουλάχιστον, δηλ. υψηλότερο της ΝΔ του Μητσοτάκη!!
Τέλος δεν αρκεί να σε υποστηρίζουν επιχειρηματίες και πρεσβείες. Αυτοί ζητούν και υπολογίσιμα εκλογικά ποσοστά και «δημοκρατικό καπιταλισμό», δηλ. Ε.Ε., ευρώ και κέρδη, καθώς και το δικαίωμα να παρεμβαίνουν μέσω του «νέου πατριωτισμού» για «Πρέσπες» του Αιγαίου.
Τραμπ πόλεμος και ειρήνη
Η δεύτερη θητεία του Τραμπ, εκτός της δεδομένης θέσης του (μια ανάσα για την ανθρωπότητα) κατά της παγκοσμιοποίησης, χαρακτηρίζεται από μια αντιφατική κυρίως εξωτερική πολιτική. Επιδιώκει την ειρήνη στον πόλεμο Ρωσίας Ουκρανίας, παίρνοντας σαφώς το μέρος της Ρωσίας θεωρώντας ότι θα την αποσπάσει από την Κίνα με την οποία όμως έχει αναπτύξει πολιτικές, στρατιωτικές και εμπορικές σχέσεις μετά από τις δυτικές κυρώσεις, Αντιδρούν στον Τραμπ Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία που μας φοβερίζει για επικείμενο πόλεμο…του Πούτιν. Η Γερμανία που επανεξοπλίζεται προκαλώντας στους λαούς της Ευρώπης εφιαλτικούς συνειρμούς. Θυμίζουμε ότι επί Μπάιντεν όλοι αυτοί εν μια νυκτί συντάχθηκαν κατά της Ρωσίας εις βάρος των συμφερόντων τους, ιδίως η Γερμανία.
Κάνει ναυτικό αποκλεισμό στη Βενεζουέλα βυθίζοντας πλοιάρια και κατάσχοντας πετρελαιοφόρα επιδιώκοντας, προφανώς να επαναφέρει τις αμερικανικές εταιρείες στις εθνικοποιημένες πετρελαιοπηγές της. Εχει βομβαρδίσει τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, τους Χούθι στην Υεμένη και πρόσφατα βομβάρδισε τη Νιγηρία για να προστατεύσει, όπως είπε, τους χριστιανούς από τους τρομοκράτες. Μόνο που οι τρομοκράτες στρέφονται και κατά των μουσουλμάνων. Μ’ αυτά θα του δώσουν νόμπελ ;
Το ΑΣΚΕ εύχεται η Νέα Χρονιά να είναι αφετηρία για κάθαρση και για να μπουν οι βάσεις για μια ανεξάρτητη και δημοκρατική Ελλάδα με κοινωνική δικαιοσύνη.
Για την ΕΕ
Νίκος Λεοντόπουλος
Σήφης Στενός
