Γράφει ο
ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ποιος είναι αυτός μέσα στην κυβέρνηση που σκέφτηκε το άρθρο 23, να παίρνουν δηλαδή τα κοράκια πρώτες κατοικίες μετά από τρεις απλήρωτες δόσεις, χωρίς ο οφειλέτης να μπορεί να καταφύγει στη Δικαιοσύνη και να εκθέσει τη θέση του, χωρίς να μπορεί να ανακόψει τη διαδικασία εκποίησης, χωρίς καν να έχει προειδοποιηθεί για όλα αυτά;
Ποιο κτήνος σκέφτηκε κάτι τέτοιο;
Λέγεται Πιερρακάκης;
Λέγεται Μητσοτάκης;
Λέγεται Παπασταύρου;
Διότι το κτήνος έχει όνομα!
Αυτός που το έκανε αυτό, δεν είναι νεοφιλελεύθερος μόνον, είναι κτήνος! Μπορεί ο νεοφιλελευθερισμός να οδηγεί στην αποκτήνωση, αλλά δεν γίνονται, ούτε είναι όλοι οι νεοφιλελεύθεροι κτήνη. Ούτε όλα τα κτήνη είναι νεοφιλελεύθερα.
Το κτήνος που σκέφτηκε κάτι τέτοιο έχει όνομα.
Και πρέπει να το μάθουμε!
Δεν μπορεί αυτό το κτήνος να κρύβεται πίσω από την «ανωνυμία» του Υπουργικού Συμβουλίου! Εκτός κι αν όλα τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου είναι κτήνη!
Και μάλιστα, το εν λόγω κτήνος που σκέφτηκε αυτήν την απάνθρωπη και φασιστική διάταξη είχε το θράσος να την πάει στη Βουλή.
Τι στο διάολο;
Τόση αλαζονεία;
Τέτοια άγνοια κινδύνου;
Τόση αναλγησία;
Τόση χοντροπετσιά;
Κι αυτός ο τύπος θα την γλιτώσει, χωρίς να μάθει κανείς το όνομά του;
Χωρίς τα άλλα κόμματα που καταδικάζουν αυτήν την πολιτική, να δείξουν με το δάχτυλο αυτόν τον πολιτικό;
Ποιο είναι αυτό το κτήνος;
Για άλλα κτήνη, όπως ο Καραμανλής των Τεμπών, μάθαμε – πλην όμως πολλά κτήνη κρύβονται μέσα στο πλήθος των ζώων (κι αφήστε τις πολιτικές ορθότητες με τα «ζωά»-ξέρετε τι εννοούμε), λέμε για τα κτήνη που κρύβονται ανάμεσα σε αρουραίους, ύαινες, κροταλίες, κατσαρίδες, σκορπιούς, ρινόκερους, κροκόδειλους και άλλα τέτοια είδη, είναι αυτοί, εκτός κι αν τέτοια είδη που συναπαρτίζουν ένα Υπουργικό Συμβούλιο…
