Σχεδόν μία δεκαετία μετά την προηγούμενη πολιορκία της, η Ταΐζ, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Υεμένης, βρίσκεται ξανά περικυκλωμένη από τους Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι). Πρόκειται για το τελευταίο αστικό προπύργιο που στέκεται ανάμεσά τους και του Άντεν, όπου εδρεύει η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση. Η κατάσταση είναι τόσο κρίσιμη ώστε γυναίκες της Ταΐζ, που αρχικά έψηναν μπισκότα για στρατιώτες, συγκεντρώνουν πλέον χρήματα για αγορά όπλων και πυρομαχικών. Η πρωτοβουλία τους αποτυπώνει την αγωνία μιας πόλης που φοβάται ότι θα πέσει στα χέρια των Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι)
Οι πρωτοβουλίες αυτές προέκυψαν αυθόρμητα μετά την επανέναρξη των συγκρούσεων στις αρχές Σεπτεμβρίου, στις δυτικές αγροτικές περιοχές της επαρχίας Ταΐζ, μεταξύ των δυνάμεων της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης, που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία, και της ένοπλης οργάνωσης που υποστηρίζεται από το Ιράν.
Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα αναφέρει ότι δεν μπορεί να προσεγγίσει περισσότερους από 600.000 ανθρώπους μέσα και γύρω από την πόλη. Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης καταγράφει περισσότερους από 200.000 εκτοπισμένους από τότε που ξεκίνησε, τον Σεπτέμβριο, η επίθεση των Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι) στις ακτές της Υεμένης στην Ερυθρά Θάλασσα.
Εδώ και χρόνια, η πόλη βρίσκεται στο άκρο μιας στενής προεξοχής εδάφους υπό κυβερνητικό έλεγχο, η οποία εκτείνεται βόρεια μέσα σε περιοχές που ελέγχουν οι Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι)
Οι Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι) κατείχαν περιοχές βόρεια, ανατολικά και δυτικά της Ταΐζ, ενώ οι κυβερνητικές δυνάμεις έλεγχαν την πόλη και τα άμεσα περίχωρά της, συμπεριλαμβανομένου του Τζέμπελ Σαμπάρ, του ψηλού βουνού που υψώνεται νότια της πόλης.
Καθώς οι συγκρούσεις στην Υεμένη επανάρχισαν τις τελευταίες εβδομάδες, οι Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι) άρχισαν να προελαύνουν με στόχο να αποκόψουν την Ταΐζ, καταλαμβάνοντας εδάφη νότια του Τζέμπελ Σαμπάρ, κατά μήκος του δρόμου προς το Άντεν. Ο δρόμος αυτός διασχίζει περίπου 200 χιλιόμετρα δύσβατων λόφων, όπου οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εξελίσσονται αργά και με δυσκολία.
Τμήματα του δρόμου βρίσκονται πλέον υπό τον έλεγχο των Χούθι, μεταξύ άλλων στις περιοχές αλ-Τούρμπα και Μουντιριγιάτ αλ-Μισράχ. Ως αποτέλεσμα, η Ταΐζ παραμένει περικυκλωμένη από τις αρχές Οκτωβρίου, ενώ οι Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι)βομβαρδίζουν κατά διαστήματα κυβερνητικές θέσεις μέσα και γύρω από την πόλη.
Το τελευταίο εμπόδιο πριν το Άντεν
Η Ταΐζ έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία καθώς βρίσκεται σε κομβικό σημείο μεταξύ των ακτών της Ερυθράς Θάλασσας και των νότιων ορεινών περιοχών που προστατεύουν την πόλη Άντεν, τη σημερινή διοικητική πρωτεύουσα της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης, την οποία οι Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι)έπληξαν πρόσφατα με πυραύλους.
Ο έλεγχος των γύρω βουνών από τους Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι) θα καθιστούσε πολύ δυσκολότερη τη συνέχιση της αντεπίθεσης της κυβέρνησης στην περιοχή του στενού Μπαμπ αλ-Μαντέμπ.
Η αντεπίθεση αυτή, γνωστή ως επιχείρηση «Αυγή της Υεμένης», ανακοινώθηκε στις 5 Οκτωβρίου από τον πρόεδρο Ρασάντ αλ-Αλίμι, ο οποίος κατάγεται από την επαρχία Ταΐζ και προεδρεύει του υποστηριζόμενου από τη Σαουδική Αραβία Προεδρικού Συμβουλίου Ηγεσίας, του οργάνου που ηγείται της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης.
Διακηρυγμένος στόχος της αντεπίθεσης είναι η ανάκτηση ολόκληρης της χώρας από τους Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι), συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Σαναά. Μέχρι στιγμής, φαίνεται ότι η επιχείρηση έχει βαλτώσει.
Οι κυβερνητικές δυνάμεις, με την υποστήριξη αεροπορικών επιδρομών του συνασπισμού υπό τη Σαουδική Αραβία, προσπαθούν να απωθήσουν τους Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι) από τα εδάφη που κατέλαβαν πρόσφατα και να ανοίξουν ξανά τον δρόμο. Έχουν ανακαταλάβει εδάφη γύρω από το Μπαμπ αλ-Μαντέμπ και την Ντουμπάμπ. Ωστόσο, στα μέσα Οκτωβρίου εξακολουθούσαν να χάνουν εδάφη γύρω από την Ταΐζ, αντί να ανακαταλαμβάνουν περιοχές, ενώ η Μόχα, η στρατηγικής σημασίας παράκτια πόλη που κατέλαβαν οι Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι) τον Σεπτέμβριο, παραμένει υπό τον έλεγχό τους.
Μια ενδεχόμενη κατάληψη της Ταΐζ θα αποτελούσε επίσης μια ηχηρή συμβολική ήττα για την κυβέρνηση και τον στρατιωτικό συνασπισμό των υεμενίτικων δυνάμεων που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία και πολεμούν εναντίον των Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι).
Το πλεονέκτημα των Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι)
Σύμφωνα με τον αναλυτή Ελφαντίλ Ιμπραήμ, οι Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι)ελέγχουν μια ενιαία, συνεχόμενη εδαφική περιοχή και μπορούν να μετακινούν δυνάμεις και πολεμικό υλικό μεταξύ των μετώπων με σχετική ευκολία.
Οι αντίπαλοί τους αποτελούνται από πολυάριθμες παρατάξεις που πολεμούν υπό την ομπρέλα της κυβέρνησης, καθεμία από τις οποίες υπακούει σε διαφορετικούς διοικητές με διαφορετικά πολιτικά σχέδια. Όταν το δυτικό παράκτιο μέτωπο κατέρρευσε τον Σεπτέμβριο, ο Τάρεκ Σάλεχ, επικεφαλής των Δυνάμεων Εθνικής Αντίστασης που έλεγχαν τις ακτές, αποσύρθηκε στο Άντεν, όπου οι νότιες μονάδες αρχικά αρνήθηκαν την είσοδο των ανδρών του.
Περιορισμένες οι επιλογές της Σαουδικής Αραβίας
Στο μεταξύ, ο Ιμπραήμ καταλήγει ότι το βασίλειο διαθέτει ελάχιστες βιώσιμες επιλογές για να εντείνει την πίεση στους Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι), οι οποίοι καθορίζουν τον ρυθμό της κλιμάκωσης.
Η Τουρκία και το Πακιστάν έχουν ενεργοποιήσει την Κοινή Αμυντική Συμφωνία της Μέκκας, αλλά και οι δύο χώρες περιγράφουν τον ρόλο τους ως αμυντικό. Ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι ζήτησε το Σάββατο από το κοινοβούλιο εξουσιοδότηση για την παροχή στρατιωτικής υποστήριξης στο βασίλειο, αλλά τόνισε ότι «μιλάμε μόνο για άμυνα».
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ παρατήρησε πρόσφατα ότι οι Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι) «συμπεριφέρονται πολύ άσχημα» και άφησε να εννοηθεί ότι ενδέχεται να ζητήσει από την Τουρκία να εμπλακεί περισσότερο. Ωστόσο, με τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου να πλησιάζουν, έναν πόλεμο εναντίον του Ιράν που διαρκεί ήδη οκτώ μήνες χωρίς διευθέτηση και τις τιμές του πετρελαίου να ανεβαίνουν, μια ακόμη αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία στην Υεμένη είναι το τελευταίο πράγμα που επιθυμεί ο Λευκός Οίκος.
Το Ριάντ δεν έχει ακόμη παρουσιάσει μια ολοκληρωμένη στρατηγική πέρα από τις τιμωρητικές αεροπορικές επιδρομές εναντίον των Ανσάρ Αλλάχ (Χούθι) και την υποστήριξη της αντεπίθεσης των Υεμενιτών συμμάχων του, η οποία δεν εξελίσσεται καλά, όπως καθιστά σαφές η πολιορκία της Ταΐζ.
Αν τα υπερσύγχρονα όπλα της Σαουδικής Αραβίας και η αμερικανική υποστήριξη δεν αρκούν για να ανατρέψουν την κατάσταση, δύσκολα θα το καταφέρουν τα μπισκότα που ψήνουν οι γυναίκες της Ταΐζ. Η αξία τους, όμως, δεν βρίσκεται στη στρατιωτική τους αποτελεσματικότητα, αλλά στον συμβολισμό τους: την αντίσταση των κατοίκων μιας πόλης που αρνείται να παραδοθεί.
Πηγές: Reuters, Responsible Statecraft, Aljazeera
