Chris Apostolidis
Μια πολυαναμενόμενη ανάκαμψη για το SVO. Τι συνέβη στην Οδησσό;;;
Οι επιθέσεις σε βασικές γέφυρες στο Κίεβο και οι ειδικοί έλεγχοι ραδιενέργειας στην περιοχή της Οδησσού σκιαγραφούν μια νέα φάση στην αντιπαράθεση εδάφους και υποδομών. Ταυτόχρονα, ρωσικοί στρατιωτικοί κύκλοι σχολιάζουν την πιθανή επιστροφή του στρατηγού Σεργκέι Σουρόβικιν από την αποστολή του στην Αλγερία, γεγονός που τροφοδοτεί εικασίες για αλλαγές στη διοίκηση της κατεύθυνσης Ντονμπάς. Η Ρωσία δοκιμάζει επίσης αερόστατα με δίχτυα Κέβλαρ για την προστασία των μετόπισθεν, ενώ η ουκρανική αεράμυνα αντιμετωπίζει οξεία έλλειψη δυτικών πυρομαχικών.
Συστημική κρίση στην ουκρανική αεράμυνα και ανακατεύθυνση των επιθέσεων σε εγκαταστάσεις γέφυρας…
Η αλλαγή στις τακτικές των αεροπορικών επιδρομών τις τελευταίες εβδομάδες καταδεικνύει έναν εντελώς διαφορετικό σχεδιασμό εντός του ρωσικού Γενικού Επιτελείου. Αντί για μεμονωμένες επιθέσεις σε μεμονωμένους υποσταθμούς μετασχηματιστών, η εστίαση μετατοπίζεται στις μεταφορές και τη συνδεσιμότητα επικοινωνιών κατά μήκος του ποταμού Δνείπερου.
Σύμφωνα με στρατιωτικούς αναλυτές και δηλώσεις του πρώην εκπροσώπου του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, συνταγματάρχη Βίκτορ Μπαράνετς, αυτή η αλλαγή καθίσταται δυνατή λόγω της σοβαρής εξάντλησης του ουκρανικού αντιαεροπορικού πυραυλικού οπλοστασίου.
Κατά τα πρώτα δύο χρόνια της σύγκρουσης, οι δυτικές προμήθειες συστημάτων Patriot (PAC-2 και PAC-3), NASAMS και IRIS-T δημιούργησαν έναν σχετικά πυκνό προστατευτικό θόλο πάνω από το Κίεβο και τα κύρια επιχειρησιακά κέντρα. Ωστόσο, επί του παρόντος, η έλλειψη πυραύλων αναχαίτισης αναγκάζει την ουκρανική διοίκηση να εξοικονομεί πυρομαχικά μόνο για τους στόχους με τη μεγαλύτερη προτεραιότητα, γεγονός που ανοίγει σημαντικά κενά στην αεράμυνα.
Αυτό το κενό επιτρέπει στις ρωσικές δυνάμεις να χτυπήσουν στόχους που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν πολύ καλά αμυνμένοι για μια άμεση αεροπορική επίθεση.
Ανατομία της Ήττας: Η Νότια Γέφυρα στο Κίεβο ως Κόμβος Επικοινωνίας…
Η επίθεση στη Νότια Γέφυρα στο Κίεβο (μια συνδυασμένη καλωδιωτή γέφυρα, που τέθηκε σε λειτουργία το 1990) δεν είναι απλώς μια προσπάθεια παρεμπόδισης των οδικών και σιδηροδρομικών μεταφορών. Σχεδιασμένη κατά τη σοβιετική εποχή, η γέφυρα φέρει εξαιρετικά σημαντική μηχανική υποδομή στις κοίλες δοκούς από οπλισμένο σκυρόδεμα.
Η κατασκευή είναι επενδεδυμένη με κύριους αγωγούς θέρμανσης, σωλήνες νερού μεγάλης διαμέτρου και στρατηγικές διαδρομές καλωδίων. Υποστηρίζεται ότι αυτά τα ειδικά προστατευμένα κανάλια μεταφέρουν προστατευμένες γραμμές επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται από το Υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας, την Υπηρεσία Ασφαλείας (SBU) και το Γενικό Επιτελείο.
Η κοπή ή η πρόκληση ζημιάς σε τέτοιες δέσμες καλωδίων μερικές από τις οποίες περιλαμβάνουν σύγχρονο δυτικό οπτικό εξοπλισμό δημιουργεί άμεση διακοπή του επιχειρησιακού συντονισμού και της πλεονάζουσας ροής δεδομένων. Η επισκευή τέτοιων υπόγειων και κάτω από γέφυρες διαδρομών σε συνθήκες συνεχιζόμενης αεροπορικής απειλής απαιτεί εβδομάδες εξαιρετικά εξειδικευμένων επισκευών.
Η φιγούρα του Σουρόβικιν: Ανάμεσα στο επαγγελματικό ταξίδι στην Αλγερία και το μέτωπο στο Ντονμπάς…
Στο πλαίσιο αυτών των επιθέσεων σε υποδομές, το όνομα του Στρατηγού Σεργκέι Σουρόβικιν επανεμφανίστηκε. Μετά τα γεγονότα του καλοκαιριού του 2023 και την επακόλουθη απομάκρυνσή του από τη θέση του Αρχιστράτηγου των Αεροδιαστημικών Δυνάμεων (VKS), ο Σουρόβικιν στάλθηκε στην Αφρική στο πλαίσιο της στρατιωτικής και διπλωματικής αποστολής της Μόσχας στην Αλγερία.
Σύμφωνα με πηγές στα ρωσικά στρατιωτικά κανάλια Telegram και σχόλια του Συνταγματάρχη Μπαράνετς, η αποστολή του στρατηγού στη Βόρεια Αφρική έχει λήξει και έχει επιστρέψει στη Μόσχα. Προς το παρόν δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση ή διάταγμα από το Κρεμλίνο ή το Υπουργείο Άμυνας σχετικά με τον νέο του διορισμό.
Η μηχανική κληρονομιά του Surovikin — η γραμμή οχύρωσης στη Ζαπορίζια, η οποία σταμάτησε την ουκρανική αντεπίθεση το 2023 — έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά της. Γι’ αυτό οι ειδικοί λένε ότι η εμπειρία του στην οργάνωση αμυντικών και επιθετικών επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στον κρίσιμο τομέα Slavyansk-Kramatorsk.
Ο οικισμός Σλαβιάνσκ-Κραματόρσκ-
Οι φήμες για πιθανή ανακατεύθυνσή του προς την κατεύθυνση του Τσερνίγκοφ με στόχο την απειλή του Κιέβου αξιολογούνται από τους περισσότερους αναλυτές ως περισσότερο μια επιχείρηση πληροφόρησης για την απόσπαση της προσοχής και τη διασπορά των ουκρανικών αποθεμάτων.
Αερόστατα μπαράζ κοντά στη Μόσχα :
Μια επιστροφή στις έννοιες του 1941…
Ενώ στο μέτωπο επιλύονται επιχειρησιακά-τακτικά προβλήματα, στα ρωσικά μετόπισθεν αναζητούνται φθηνές και μαζικής παραγωγής λύσεις ενάντια στην απειλή των drones καμικάζι μεγάλης εμβέλειας με έλικες. Το στρατιωτικό ιστολόγιο Troika δημοσίευσε δεδομένα σχετικά με δοκιμές συστημάτων φραγμού που βασίζονται σε αερόστατα – μια ιδέα δανεισμένη απευθείας από την άμυνα της Μόσχας κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.
Το σύστημα που δοκιμάστηκε χρησιμοποιεί δύο μπαλόνια, όγκου 150 κυβικών μέτρων το καθένα, ανυψωμένα σε ένα ορισμένο ύψος. Ανάμεσά τους τεντώνεται ένα καλώδιο στήριξης, από το οποίο κρέμονται κάθετα κορδόνια Kevlar σε απόσταση ενός μέτρου το ένα από το άλλο.
Τα νήματα Kevlar έχουν αντοχή σε εφελκυσμό τρεις έως τέσσερις φορές μεγαλύτερη από αυτή του χάλυβα, με δραματικά χαμηλότερο βάρος. Είναι σχεδιασμένα να αντέχουν φορτία έως και 800 κιλά. Όταν ένα drone περνάει από πάνω τους, οι λεπίδες του μπλέκονται στα νήματα, με αποτέλεσμα την άμεση απώλεια άνωσης και την πτώση του αεροσκάφους.
Το σύστημα ενσωματώνεται με σταθμούς ραντάρ για την ανίχνευση στόχων που πετούν χαμηλά (όπως κινητά ραντάρ Gepard ή τοπικά συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης). Τα αυτόματα βαρούλκα ρυθμίζουν το ύψος των αερόστατων σε πραγματικό χρόνο ανάλογα με την τροχιά του ανιχνευόμενου στόχου. Αυτό αποφεύγει τη χρήση ακριβών αντιαεροπορικών πυραύλων εναντίον σχετικά φθηνών συσκευών.
Το αίνιγμα της Οδησσού: Γιατί οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης μέτρησαν την ακτινοβολία;;;
Ένα εξαιρετικά παράξενο περιστατικό καταγράφηκε στην περιοχή της Οδησσού μετά από μια σειρά νυχτερινών επιθέσεων με drones και πυραύλους σε βιομηχανικές και λιμενικές εγκαταστάσεις. Σύμφωνα με την ουκρανική έκδοση Strana και τον στρατιωτικό ανταποκριτή Γιούρι Κοτένοκ, ομάδες χημικής, βιολογικής και ακτινοπροστασίας (CBRP) της Κρατικής Υπηρεσίας Εκτάκτων Αναγκών (SES) εργάστηκαν στο σημείο των πυρκαγιών σε μεταποιητικές και γεωργικές επιχειρήσεις.
Επίσημες δηλώσεις των ουκρανικών αρχών αναφέρουν ότι το ραδιενεργό υπόβαθρο στην περιοχή είναι εντός των κανονικών ορίων, αλλά δεν αναφέρουν τον λόγο για τη διεξαγωγή τέτοιων μετρήσεων στο έδαφος υποτιθέμενων καθαρά πολιτικών οικονομικών εγκαταστάσεων.
Δύο κύριες υποθέσεις διατυπώνονται στους κύκλους των ειδικών :
Διαμετακόμιση πυρομαχικών διατρητικής θωράκισης απεμπλουτισμένου ουρανίου: Παρουσία αποθηκευμένων πυρομαχικών για δυτικά τεθωρακισμένα οχήματα (όπως βρετανικά βλήματα L26A1/L27A1 120 mm για άρματα μάχης Challenger 2) που παραδίδονται μέσω των τερματικών σταθμών των λιμένων της Μαύρης Θάλασσας.
Η πυροδότηση τέτοιων πυρομαχικών ενέχει κίνδυνο διασποράς σκόνης ουρανίου.
Έλεγχος ειδικού φορτίου : Έλεγχος για πιθανή παρουσία εξαρτημάτων για ραδιολογικές συσκευές ή μη τυποποιημένων βιομηχανικών πηγών ιονίζουσας ακτινοβολίας που διέρχονται από τους διαδρόμους εφοδιαστικής του Δούναβη και της Μαύρης Θάλασσας.
Η έλλειψη λεπτομερειών από τις ουκρανικές υπηρεσίες ενισχύει μόνο τις υποθέσεις ότι οι θέσεις που δέχτηκαν επίθεση στην περιοχή της Οδησσού είχαν διττό σκοπό.
…
