Ο Εθνικός Ύμνος των Ηλιθίων είναι η Πονηρία

92

Γράφει ο

ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Χάρης Θεοχάρης χαρακτήρισε ούτε λίγο ούτε πολύ «κακομοίρηδες» όσους δεν ψηφίζουν τη Ν.Δ.

Κάπως έτσι μας έχει χαρακτηρίσει και ο Άδωνις Γεωργιάδης. «Μίζερους» και «συμμορίες της μιζέριας».

Ο ίδιος ο Άδωνις Γεωργιάδης, έχει διακηρύξει επίσης ότι η Ελλάδα ζει την περίοδο της «μεγαλύτερης ευημερίας των τελευταίων δεκαετιών».

Προφανώς, δένουμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, αντί να δένουμε με τους ζουρλομανδίες τα λόγια των γελοίων.

Ο άλλος (δεν θυμάμαι το όνομά του – και γιατί άλλωστε;) – βουλευτής της Ν.Δ. μας προτείνει: αν δεν έχουμε λεφτά για καύσιμα, να παίρνουμε τα λεωφορεία. Ενώ ο Τσιάρας (του ΟΠΕΚΕΠΕ) μας λέει ότι βλέπει πολλά αυτοκίνητα στους δρόμους και πλήθη εκδρομέων στις εθνικές οδούς τα Σαββατοκύριακα.

Κάποτε, η οικονομική δικτατορία των αστικών τάξεων χρειαζόταν έξυπνους πολιτικούς, καπάτσους και δημαγωγούς για να επιβάλει την εξουσία της.

Τώρα αρκείται στους ηλίθιους.

Αυτή η διαπίστωση όμως άγει σε ένα προφανές συμπέρασμα: και ο λαός στους ηλίθιους αρκείται!

Για πολλούς λόγους (απογοήτευση, αποξένωση, απαιδευσία, φόβος, απελπισία – δεν είναι της παρούσης) – όμως, για τέτοιους κι άλλους λόγους ο λαός, ή μάλλον οι λαοί αρκούνται στους ηλίθιους.

Είτε τους εκλέγουν (Μερτς, Μακρόν, Τραμπ, Στάρμερ) είτε δεν τους εκλέγουν (Ούρσουλα, Κάγια, Ρούτε κ.ά.).

Ο Μερτς για παράδειγμα θέλει να κάνει «τη Γερμανία τη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη της Ευρώπης ξανά».

Χωρίς να καταλαβαίνει τι σημαίνει η λέξη «ξανά», όπως επεσήμανε ο Λαβρόφ.

Είναι εδώ και καιρό φανερό, ότι η Οικονομική Δικτατορία του Μεγάλου Πλούτου χρειάζεται την Πολιτική Δικτατορία των Ηλιθίων.

Η Δικτατορία των Ηλιθίων γίνεται κατορθωτή μέσω μιας Εκπαίδευσης που αποβλακώνει τον λαό μέσω της προπαγάνδας που αποβλακώνει τον λαό και μέσω της διαφήμισης που αποβλακώνει τον λαό.

Τώρα επέρχεται και η Τεχνητή Νοημοσύνη…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ προσθέστε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας