Γράφει ο
ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Πάνε και οι φωτιές!
Πρώτον: οι φωτιές δεν φεύγουν. Αφήνουν πίσω τους αποκαΐδια, στάχτη και μπουρμπερη.
Δεύτερον: θα έρθουν κι άλλες.
Τρίτον: θα έρθουν κι άλλες του χρόνου.
Επί πολλά χρόνια η χώρα καίγεται και επί πολλά χρόνια αμέσως μετά λέμε τα ίδια.
Η εκάστοτε κυβέρνηση περιμένει να κατακάτσουν οι καπνοί κι ο κουρνιαχτός, διαχειρίζεται το θέμα επικοινωνιακά και πάει παρακάτω, προς την επόμενη καταστροφή.
Για την οποία γνωρίζει και είναι (απροετοίμαστη) προετοιμασμένη.
Στην πραγματικότητα (και) για το θέμα των πυρκαγιών η κυβέρνηση συνωμοτεί κατά του λαού. Κι όταν το κράτος (η κυβέρνηση) συνωμοτεί, κατηγορεί για συνωμοσιολόγους τους άλλους.
Για την κυβέρνηση το κόστος για την κατάσβεση των πυρκαγιών, ακόμα και οι αποζημιώσεις που δίνει, είναι μικρότερο από το κόστος της δημιουργίας ενός επαρκούς μηχανισμού πρόληψης και της συντήρησής του.
Ό,τι καεί λοιπόν κάηκε κι ό,τι θα καεί ας καεί. Αν εκτροχιαστεί και κανένα τρένο, εκτροχιάστηκε.
Αν ακριβύνει το κρέας, ακριβύνε- τι να κάνουμε τώρα; Η αντιμετώπιση τέτοιων προβλημάτων κοστίζει.
Το 34% των δαπανών υγείας βγαίνει από την τσέπη σας; Τι να κάνουμε τώρα; Σοσιαλισμό θέλετε;
Κι έτσι κυλάει η ζωή. Σε μια χώρα που δεν έχει υπόδειγμα για τον εαυτό της, που δεν έχει πρόταγμα (τι είναι και τι θέλει) και που διαδίδει το χειρότερο παράδειγμα προς μίμησιν, την κυβέρνησή της.
Τι λέει τώρα ο Μητσοτάκης για τις φωτιές; Ό,τι είπε και πέρσι. Ό,τι θα πει και του χρόνου, αν κάνει τρίτη θητεία.
Στο μεταξύ έχει καεί το 40% των δασών της Αττικής, αλλά δεν έχει καεί το 60%! Μια σάπια κατάσταση που συντηρείται με επικοινωνία, προπαγάνδα και δολιότητα για να σαπίσει ακόμα περισσότερο.
«Πόσο θα κρατήσουν οι φωτιές; Τι άλλο θα κάψουν ακόμα; Μετά θα επανέλθουμε στα ίδια» (Από το Χρονικό της χώρας στις αρχές του 21ου Αιώνα).
