Η Κούβα, ανεπίσημα, κυκλοφόρησε στα κοινωνικά δίκτυα ένα βίντεο στα πρότυπα των προπαγανδιστικών κινουμένων σχεδίων που πλέον ελέω τεχνητής νοημοσύνης έχουν γίνει καθημερινότητα, με την κυριολεκτική έννοια της προπαγάνδας, όπου αναλύει τις κινήσεις των ΗΠΑ ενάντια στην Αβάνα και που αποσκοπούν.
Το γεγονός πως κάποιος βλέπει μια μαριονέτα σε ένα μικρό βίντεο, το καθιστά εξαιρετικά εύκολο να γίνει viral και αυτός είναι ένας από τους λόγους να ενταχθεί μια πολιτική ανάλυση σε κινούμενο σχέδιο.
Ο δημιουργός του βίντεο εξηγεί ως Μάρκο Ρούμπιο ή «Κύριος Ξανθό Σκουλήκι» τα πέντε βήματα προς την ανατροπή μιας κυβέρνησης: Κόβεις τα καύσιμα και εξαθλιώνεις έναν λαό, το δεύτερο είναι να μην αναλάβεις την ευθύνη της πράξης σου, πως δηλαδή εσύ είσαι που ευθύνεσαι για την εξαθλίωση των πολιτών και μετά, ως τρίτο βήμα στέλνεις δωρεάν τρόφιμα, φάρμακα και ίντερνετ υπό το πρόσχημα ανθρωπιστικής βοήθειας.
Ο «Ξανθός Οίκος» από την Φλόριντα, τόπος των ακροδεξιών Κουβανών και ο «κύριος Ξανθό Σκουλήκι».
Στην συνέχεια δημιουργείς μια αφορμή, ένα πρόσχημα για στρατιωτική επέμβαση, αληθινή ή όχι και στην συνέχεια «παρκάρεις» ένα αεροπλανοφόρο έξω από την Κούβα ως επίδειξη δύναμης και πρόκλησης φόβου σε αυτούς που στηρίζουν την κυβέρνηση και ταυτόχρονα ως τρόπο να ξεσηκώσεις αυτούς που κατηγορούν την κυβέρνηση για τα δεινά που προκάλεσες. Ένα καρτούν ανέλυσε σε δύο λεπτά την αμερικανική εξωτερική πολιτική στην Κούβα.
Πολύ αποτελεσματικό στην εποχή των κοινωνικών δικτύων.
Η μετάφραση του καρτούν πολιτικής ανάλυσης των Κουβανών
«Γεια σε όλους, είστε έτοιμοι να μάθετε σήμερα; Σήμερα θα μάθουμε πώς να κάνουμε μια χώρα να ζητήσει να τύχει εισβολής. Είναι πιο εύκολο από ό,τι φαίνεται. Πάμε! Το πρώτο βήμα είναι να κόψουμε τα καύσιμα. Λέτε σε όλες τις χώρες ότι αν πουλήσουν πετρέλαιο στην Κούβα, θα τα πάνε πολύ, πολύ άσχημα. Πώς το λέμε αυτό; Κυρώσεις για τη δημοκρατία. Και τι γίνεται όταν δεν υπάρχει ρεύμα; Ο κόσμος θυμώνει. Και αυτό είναι που θέλουμε.
Το δεύτερο βήμα είναι πολύ σημαντικό: μην εμφανίζεσαι. Κόβεις τα καύσιμα και μένεις σιωπηλός. Αφήνεις τον κόσμο να υποφέρει μόνος του. Είκοσι πέντε ώρες χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς φάρμακα, και θα νομίζουν ότι φταίει η κουβανική κυβέρνηση, κάτι που είναι λίγο και το δικό μας σχέδιο.
Το τρίτο βήμα είναι το αγαπημένο μου. Όταν έχουν φτάσει στα όρια της απελπισίας, εμφανίζεσαι εσύ με τη βοήθεια. Δωρεάν Wi-Fi, φαγητό, φάρμακα, Starlink για δύο χρόνια. Εσύ ήσουν αυτός που έκοψε το καύσιμο από τα νοσοκομεία; Αυτό δεν έχει σημασία τώρα. Τώρα είσαι ο καλός της ταινίας. Βλέπετε πόσο εύκολο είναι;
Το τέταρτο βήμα: χρειάζεσαι ένα περιστατικό, κάτι που να δικαιολογεί αυτό που ήθελες να κάνεις ούτως ή άλλως. Μπορεί να είναι ένα drone, ένα υποτιθέμενο σχέδιο επίθεσης. Δεν χρειάζεται να είναι πολύ πιστευτό, απλά πρέπει να συμβεί ακριβώς όταν το χρειάζεσαι περισσότερο. Στο Ιράκ ήταν τα όπλα μαζικής καταστροφής. Μετά είπαν ότι δεν υπήρχε τίποτα, αλλά ήμασταν ήδη μέσα. Έτσι λειτουργεί.
Και το πέμπτο βήμα, το αεροπλανοφόρο, φτάνεις εκατό μέτρα από την ακτή, μεγάλο, επιβλητικό, με πολλά κανόνια και λες: «Ήρθαμε να σας ελευθερώσουμε». Ότι κανείς δεν ζήτησε να ελευθερωθεί δεν έχει σημασία, γι’ αυτό υπήρχαν τα βήματα ένα έως τέσσερα.
Οπότε ξέρετε. Βήμα ένα: κόψτε το καύσιμο. Βήμα δύο: περιμένετε να υποφέρουν. Βήμα τρία: προσφέρετε δωρεάν WiFi. Βήμα τέσσερα: επινοήστε το πρόσχημα. Βήμα πέντε: φτάστε με το πλοίο. Και αν κάποιος σας ρωτήσει τι κάνετε, του λέτε ότι είναι για τη δημοκρατία. Τα λέμε την επόμενη φορά, φίλοι. Και να θυμάστε: πρέπει πάντα να υπερασπίζεστε την ελευθερία, ακόμα κι αν πρέπει πρώτα να την καταργήσετε».
Για τους γνώστες
Το «Mr. Blond Worm» στην αγγλική ταμπέλα στο κουβανικό βίντεο, είναι λογοπαίγνιο με το «Gusano Rabio», δηλαδή λυσσασμένο σκουλίκι, όπως ονομάζεται ο χαρακτήρας που έφτιαξαν για τον Μάρκο Ρούμπιο. Ο όρος «gusano» χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον Φιντέλ Κάστρο το 1961 για τους Κουβανούς που εγκατέλειπαν το νησί με προορισμό το Μαϊάμι. Σκουλήκια δηλαδή.
Ιστορικά, η λέξη «gusano» χρησιμοποιείται υποτιμητικά από τους κουβανούς αξιωματούχους και τους υποστηρικτές της Αβάνας, για να περιγράψει τους εξόριστους, τους αντιφρονούντες και τους Κουβανούς που αντιτίθενται στην Επανάσταση του 1959.
Το «λυσσασμένο σκουλίκι» ή «Gusano Rabio» είναι ένα κλείσιμο του ματιού στην πολιτική ορολογία.
Παρότι ο Μάρκο Ρούμπιο διατείνεται πως είναι… πολιτικός εξόριστος ή έστω παιδί πολιτικών εξόριστων, για να εξασφαλίσει ψήφους των αυτοεξόριστων Κουβανών, η οικογένειά του έφυγε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μπατίστα στις 27 Μαΐου του 1956. Όλες οι επίσημες βιογραφίες του Μάρκο Ρούμπιο, ανέφεραν πως η οικογένειά του έφυγε το 1959 και τα μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ ξεσκέπασαν την «αστοχία». Ο Κάστρο πήρε την εξουσία την Πρωτοχρονιά του 1959.
Η μητέρα του Οριέλα Ρούμπιο, επέστρεψε στην Κούβα το 1961 με τα μεγαλύτερα αδέρφια του Μάρκο με σκοπό να μετοικήσουν πάλι εκεί, όμως εν τέλει μετά από έναν μήνα επέστρεψαν στις ΗΠΑ. Εκεί αναφέρεται πλέον ο Μάρκο Ρούμπιο ως «πολιτικός εξόριστος» όταν έγινε γνωστή η ανακρίβεια πως η οικογένεια «έφυγε για να σωθεί από το καθεστώς Κάστρο», ενώ έφυγαν επί της δικτατορίας Μπατίστα.
ΠΗΓΗ in.gr
