Από τη Ρωμαϊκή Αγορά, ο Γάλλος πρόεδρος, σε μια κατάσταση που θυμίζει «πολιτικό αμόκ», επιχείρησε να παρουσιάσει μια Ευρώπη–φρούριο, την ώρα που η ίδια η ήπειρος βουλιάζει στην οικονομική ανυπαρξία και την ενεργειακή ένδεια, έχοντας γυρίσει την πλάτη στον μοναδικό αξιόπιστο εταίρο της: τη Ρωσία του Vladimir Putin.
Ο Emmanuel Macron δήλωσε πως ο Ρώσος πρόεδρος είναι «απέναντι» στους Ευρωπαίους.
Με μια ψυχροπολεμική ρητορική, κάλεσε την ΕΕ να «ξυπνήσει», την ίδια ώρα που οι δικές του εγκληματικές πολιτικές έχουν οδηγήσει τη Γαλλία και την Ευρώπη σε αυτοκαταστροφική ρήξη με τη Μόσχα.
Είναι πλέον σαφές: Η ελίτ των Παρισίων και των Βρυξελλών όχι μόνο ζει στον κόσμο της, όχι μόνο δεν θέλει την ειρήνη, αλλά μας προετοιμάζει για… αίμα, ευρωπαϊκό αίμα.
Ο Macron ονειρεύεται «στρατηγικές αυτονομίες» και «αμυντικές συμφωνίες», υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι η Ευρώπη πρέπει να εξοπλιστεί μέχρι οδόντων για μια μετωπική σύγκρουση που θα σημάνει το τέλος του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Η Κίνα «σκοτώνει», οι ΗΠΑ «δεν είναι αξιόπιστες» και η Ρωσία είναι ο «μπαμπούλας»
Ο Macron παραδέχθηκε πως οι ΗΠΑ υπό τον Trump δεν είναι προβλέψιμος σύμμαχος ενώ ισχυρίστηκε πως η Κίνα «σκοτώνει» την ευρωπαϊκή παραγωγή.
Ωστόσο, η λύση που προτείνει είναι ο απόλυτος παραλογισμός:
Αντί να στραφεί στην ευρασιατική συνεργασία και να εκμεταλλευτεί τους πόρους και τη σταθερότητα που προσφέρει η Ρωσία, επιλέγει την απομόνωση και την επιθετικότητα.
Η παραδοχή ότι η Κίνα «διέλυσε 250.000 θέσεις εργασίας στη Γερμανία» είναι η ομολογία της αποτυχίας του δυτικού μοντέλου.
Και όμως, αντί για αυτοκριτική, ακούμε για «ρύθμιση του διαδικτύου» και «προστασία από deepfakes», σε μια προσπάθεια να φιμωθεί κάθε αντίθετη φωνή που αναδεικνύει την ανωτερότητα της ρωσικής στρατηγικής και την κατάρρευση της Δύσης.
Στη συνέχεια, ο Γάλλος πρόεδρος αναμάσησε το γνωστό σύνθημα “Ελλάς-Γαλλία συμμαχία”, παρουσιάζοντάς το ως μια ακλόνητη δέσμευση.
Ωστόσο, πίσω από την προτροπή του προς την Αθήνα να κάνει “ό,τι χρειάζεται” σε περίπτωση απειλής, πολλοί διακρίνουν περισσότερο μια στρατηγική πώλησης εξοπλισμών και εξυπηρέτησης γαλλικών συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο, παρά μια ρομαντική αλληλεγγύη. Το ερώτημα παραμένει: Είναι η Γαλλία ένας ανιδιοτελής προστάτης ή ένας καιροσκόπος σύμμαχος που προσφέρει “ομπρέλα” με το αζημίωτο;»
Μητσοτάκης: Ο πρόθυμος ακόλουθος
Φυσικά, ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν υστέρησε και μάλιστα έσπευσε να σιγοντάρει το πολεμικό παραλήρημα του Macron.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας για «υπαρξιακής σημασίας χρόνια», παραδέχθηκε ουσιαστικά το αδιέξοδο.
Αντί να επιδιώξει τη διπλωματία και την αποκατάσταση των σχέσεων με την παραδοσιακά φίλη Ρωσία, ο Μητσοτάκης ζητά «περισσότερα και εξυπνότερα έξοδα για την άμυνα».
Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο των εξοπλιστικών προγραμμάτων που οραματίζονται οι δύο ηγέτες;
Ο Ευρωπαίος πολίτης, που ήδη γονατίζει από τον πληθωρισμό και την ακρίβεια, την ώρα που οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας επιστρέφουν ως μπούμερανγκ και διαλύουν την ευρωπαϊκή βιομηχανία.
