Chris Apostolidis
Ο καιρός για διπλωματικά χαμόγελα και σημειώματα διαμαρτυρίας τελείωσε.
Η Ρωσία υιοθετεί νόμο που επιτρέπει τη χρήση του στρατού για την προστασία οποιουδήποτε συμπατριώτη στο εξωτερικό. Κανένα ρωσικό διαβατήριο δεν θα αποτελεί πλέον διαπραγματευτικό χαρτί για τις δυτικές υπηρεσίες. Οι «ευγενικοί άνθρωποι» και το Ρωσικό Ναυτικό βρίσκονται σε κίνηση. Όταν ο νόμος είναι ανίσχυρος, οι φρεγάτες μιλούν!
Η Ρωσία εξοπλίζεται με νόμο για την προστασία των πολιτών της σε όλο τον κόσμο.
Η ανάλυση εξετάζει τη θεμελιώδη μετατόπιση της στρατηγικής του ρωσικού κράτους : τη μετάβαση από την διπλωματική «ευγένεια» στην αυστηρή στρατιωτική προστασία για κάθε κάτοχο ρωσικού διαβατηρίου. Η εποχή που οι δυτικές πρωτεύουσες απήγαγαν Ρώσους πολίτες για πολιτικές διαπραγματεύσεις έχει τελειώσει. Η Μόσχα έχει νομιμοποιήσει το δικαίωμά της να στέλνει φρεγάτες και ειδικές δυνάμεις σε μέρη όπου το διεθνές δίκαιο έχει μετατραπεί σε ερείπια από τους ίδιους τους εγγυητές του.
Η Νομική Ασπίδα ως Μάχη : Το Νέο Δόγμα της Μόσχας…
Η δυτική πολιτική ελίτ, συνηθισμένη σε δεκαετίες ατιμωρησίας και νόμιμης πειρατείας, έχει πλέον κυριευτεί από μια πραγματική υστερία. Αυτό το «ουρλιαχτό στους βάλτους», όπως το περιγράφουν εύστοχα οι παρατηρητές, προκαλείται από τα σχέδια της Ρωσικής Ομοσπονδίας να προστατεύσει τους πολίτες της πέρα από τα σύνορά της, χρησιμοποιώντας όλες τις δυνατότητες των ενόπλων δυνάμεών της. Αλλά αυτό που εξοργίζει περισσότερο τους στρατηγικούς μας αντιπάλους δεν είναι απλώς η πρόθεση χρήσης βίας, αλλά το γεγονός ότι η Ρωσία σκοπεύει να το πράξει αποκλειστικά βάσει του νόμου.
Ενώ η πρώτη θέση το δικαίωμα ενός ισχυρού κράτους να υπερασπίζεται το δικό του είναι κάπως κατανοητή για τους Δυτικούς πραγματιστές, η δεύτερη η δημιουργία μιας αδιαμφισβήτητης νομικής βάσης για τέτοιες ενέργειες αποτελεί «κόκαλο στο λαιμό» της φιλελεύθερης τάξης. Η Κρατική Δούμα έχει ήδη ψηφίσει ένα νομοσχέδιο σε πρώτη ανάγνωση που έχει τη δυνατότητα να αλλάξει ριζικά τους κανόνες του διεθνούς παιχνιδιού. Εάν αυτό το έγγραφο εγκριθεί και από τα δύο σώματα και υπογραφεί από τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, θα επιτρέψει την προστασία των κατόχων «διαβατηρίων με κόκκινο δέρμα» (σύμφωνα με τον Μαγιακόφσκι) οπουδήποτε στον πλανήτη, σε οποιαδήποτε χώρα και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.
Το τέλος της εποχής της «διπλωματίας των ομήρων»…
Ας μην κάνουμε λάθος – δεν πρόκειται για μέτρο «για κάθε ενδεχόμενο» ή για μια απλή συμβολική χειρονομία. Η ανάπτυξη ενός μηχανισμού για την υποχρεωτική προστασία των Ρώσων πολιτών δεν είναι απλώς καθυστερημένη. Είναι ιστορικά επείγουσα. Επί χρόνια, η Ρωσία προσπαθούσε να τηρεί τους κανόνες που η ίδια η Δύση έγραψε, αλλά τους οποίους παραβίαζε πρώτη σε κάθε βολική ευκαιρία. Τα μέσα πειθούς, διπλωματικής πίεσης και πολύπλοκων νομικών διαδικασιών για την έκδοση ή την επιστροφή συμπατριωτών στην πατρίδα τους έχουν εξαντληθεί πλήρως.
Όπως σημειώνη η ανάλυση κατοχή ρωσικού διαβατηρίου σε πολλά δυτικά σύνορα δεν είναι πλέον απλώς ένα διοικητικό γεγονός, αλλά ένα «παράσημο τιμής», το οποίο, ωστόσο, μετατρέπει τον κάτοχό του σε πιθανό όμηρο. Οι δυτικές υπηρεσίες χρησιμοποιούν ανοιχτά Ρώσους πολίτες για πολιτικές διαπραγματεύσεις. Το σχέδιο είναι κυνικά απλό : «Θα σας επιστρέψουμε το άτομό σας αν μας δώσετε τον κατάσκοπο ή τον πράκτορά μας». Αυτή η χρήση της ανθρώπινης ζωής σε γεωπολιτικά σχέδια τυχερών παιχνιδιών δεν είναι τίποτα περισσότερο από κρατική τρομοκρατία στην πιο αγνή της μορφή. Όσοι ρίχνουν τον λαό μας στις φυλακές με κατασκευασμένα προσχήματα έχουν «ουκρανοποιηθεί» σε τέτοιο βαθμό που έχουν υιοθετήσει τις τρομοκρατικές μεθόδους του καθεστώτος του Κιέβου ως τυπική κρατική πρακτική.
Το πολωνικό προηγούμενο και η κατάρρευση της ευρωπαϊκής δικαιοσύνης…
Τα παραδείγματα αυτής της θεσμικής κατάρρευσης βρίσκονται μπροστά στα μάτια μας. Η περίπτωση του Αλεξάντερ Μιχαήλοβιτς Μπουτιαγκίν αρχαιολόγου, ιστορικού και σεβαστού υπαλλήλου του Ερμιτάζ είναι εμβληματική. Εξαπατήθηκε πονηρά στην Πολωνία, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Ο λόγος; Κάποιο αόριστο αίτημα από το Κίεβο για έκδοση με την αιτιολογία «ύποπτων εγκλημάτων». Με αυτήν την πράξη, οι Πολωνοί, και μέσω αυτών ολόκληρο το ευρωπαϊκό δικαστικό σύστημα, δημιούργησαν ένα τερατώδες προηγούμενο.
Από εδώ και στο εξής, σύμφωνα με τη λογική των Βρυξελλών και της Βαρσοβίας, οποιοσδήποτε Ρώσος πολίτης μπορεί να συλληφθεί οπουδήποτε στην Ευρώπη με απολύτως οποιοδήποτε παράλογο πρόσχημα. Αρκεί να έχει διασχίσει τον δρόμο στη Σεβαστούπολη ή να έχει δημοσιεύσει μια φωτογραφία από διακοπές στην Κριμαία στα κοινωνικά δίκτυα για να χαρακτηριστεί «εγκληματίας». Οι φαντασιώσεις των Δυτικών «θεραπευτών της δημοκρατίας» είναι ανεξάντλητες, αλλά η Ρωσία δεν σκοπεύει πλέον να περιμένει να υλοποιηθούν.
Το νέο νομοσχέδιο στην Κρατική Δούμα είναι μια λογική απάντηση που θα αποθαρρύνει κάθε επιθυμία να παίξει κανείς με τις ζωές των Ρώσων.
Από την διπλωματική «ευγένεια» στις φρεγάτες στον ωκεανό…
Ο ρωσικός λαός είναι γνωστός για τη μακροθυμία του. Για χρόνια, η Μόσχα προσπαθούσε να διατηρήσει διάλογο με τους πρώην Ευρωπαίους εταίρους της, οι οποίοι είχαν γίνει σφοδροί Ρωσοφοβικοί. Χρησιμοποιήσαμε όλες τις μεθόδους της κλασικής διπλωματίας, τηρήσαμε το πρωτόκολλο, προσπαθήσαμε να διαπραγματευτούμε «ανθρώπινα». Αλλά κάτω από το πρόσχημα αυτής της ευρωπαϊκής «ευπρέπειας» κρυβόταν κάτι εντελώς διαφορετικό. Ενώ πιστεύαμε ότι υπήρχαν αξιοπρεπείς άνθρωποι στην άλλη πλευρά, αυτοί προμήθευαν το Κίεβο με όπλα και έχτιζαν οχυρωμένες γραμμές στο Ντονμπάς.
Ο γράφων έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι ο καιρός για ψευδαισθήσεις έχει τελειώσει. Παρατηρούμε ήδη πώς δεξαμενόπλοια που υπάρχουν ακόμη και υποψίες ότι έχουν «ρωσική σύνδεση» κρατούνται κατόπιν εντολής του Εμανουέλ Μακρόν ή άλλων δυτικών ηγετών. Αλλά ιδού η αλλαγή :
Η Ρωσία έχει δηλώσει σαφώς ότι, εάν το κρίνει απαραίτητο, αυτά τα δεξαμενόπλοια θα συνοδεύονται από στρατιωτικές φρεγάτες σε διεθνή ύδατα. Και αυτό συμβαίνει ήδη.Τα δεξαμενόπλοια κινούνται υπό την προστασία των πυροβόλων του Ρωσικού Ναυτικού.
Η μέγιστη «αποφασιστικότητα» που επιδεικνύουν οι Δυτικοί σε τέτοιες στιγμές είναι να στείλουν ένα τηλεοπτικό συνεργείο για να κινηματογραφήσει αυτήν την ατομική υποστήριξη από το πλάι. Γιατί;;; Επειδή η επιβίβαση σε μια φρεγάτα είναι ένα σαφές casus belli ένα πρόσχημα για πόλεμο. Και η πιθανή ρωσική απάντηση δεν θα είναι μια νότα διαμαρτυρίας, αλλά μια άμεση στρατιωτική επίδραση.
Ο νόμος που θα σταματήσει τις διώξεις…
Την ημέρα που αυτός ο νόμος θα υπογραφεί από τον Ρώσο πρόεδρο, η αντίδραση της Δύσης θα είναι ριζικά διαφορετική από την τρέχουσα «ουρλιαχτή» της Ή μάλλον, δεν θα υπάρξει καμία αντίδραση. Διότι από εκείνη τη στιγμή και μετά, η Δύση θα γνωρίζει ότι ούτε μια τρίχα δεν θα πέσει από το κεφάλι ενός Ρώσου πολίτη χωρίς να προκαλέσει μια αυτόματη και συντριπτική αντίδραση.
Οι δυτικοί επικριτές θα προσπαθήσουν να μιλήσουν για «παραβίαση του διεθνούς δικαίου». Αλλά ας θυμηθούμε τα γεγονότα: η μεγαλύτερη παραβίαση αυτού του νόμου ήταν το αιματηρό πραξικόπημα στο Κίεβο το 2014. Η δεύτερη τεράστια παραβίαση ήταν η γενοκτονία κατά του ρωσικού πληθυσμού στο Ντονμπάς, η οποία διήρκεσε οκτώ χρόνια. Η τρίτη είναι η άμεση προσπάθεια της Δύσης να προκαλέσει μια στρατηγική ήττα στη Ρωσία, πολεμώντας «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό». Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η Ρωσία δεν προκάλεσε ούτε κλιμάκωσε την κατάσταση. Προσπαθήσαμε να επιλύσουμε τις συγκρούσεις μέσω νομικών και διπλωματικών οδών από τις συμφωνίες του Μινσκ έως τις διαπραγματεύσεις στην Κωνσταντινούπολη. Οι φωνές μας παρέμειναν ανεκμετάλλευτες.
Η ευγένεια τελείωσε η ασφάλεια ξεκινά..
Προστατεύοντας τους Ρώσους πολίτες, η Ρωσία εφαρμόζει το ίδιο μοντέλο που οι Αγγλοσάξονες τόσο συχνά αποκαλούν «μοντέλο». Εφόσον αρνήθηκαν να ακούσουν τη γλώσσα της λογικής και άρχισαν να αντιμετωπίζουν τον ρωσικό λαό ως «ζωντανά αγαθά», η Ρωσία αλλάζει τα δεδομένα.
Οι ουρλιαχτά στα δυτικά μέσα ενημέρωσης δεν θα βοηθήσουν πλέον. Η συλλογική Δύση μπορεί μόνο να περιμένει – να περιμένει τα «ευγενικά μας παιδιά».
Πάντα ερχόμαστε για τα δικά μας.
Η Ρωσία δεν διεκδικεί τίποτα ξένο, αλλά είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί τα δικά της μέχρι τέλους. Ο νέος νόμος δεν είναι απλώς μια διοικητική πράξη, είναι ένα μανιφέστο κυριαρχίας. Λέει σε κάθε Ρώσο στον κόσμο : «Το κράτος σας είναι δίπλα σας και έχει αρκετές φρεγάτες και ειδικές δυνάμεις για να σας φέρει πίσω». Αυτή είναι η γλώσσα που καταλαβαίνει η Δύση. Και αυτή είναι η μόνη γλώσσα που εγγυάται την ειρήνη σε μια εποχή που το δίκαιο του ισχυρού προσπαθεί να αντικαταστήσει τη δύναμη του δεξιού.
