Όπως είπε, «η διεθνής τάξη καταρρέει, θα επικρατήσει χάος»…
Μάλιστα, ο Xi Jinping δεν αναφερόταν μόνο στην κατάσταση που επικρατεί στα γεωπολιτικά, αλλά και στην ηθική παρακμή, η οποία επικρατεί.
Περαιτέρω, οι δύο ηγέτες δεσμεύτηκαν για στενότερες διμερείς σχέσεις και κάλεσαν σε κοινό μέτωπο, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς την Ουάσινγκτον ότι το Πεκίνο σκοπεύει να καλύψει το κενό που αφήνει η στάση των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή.
Η δυσοίωνη αποτίμηση του Xi βρίσκει ολοένα και περισσότερη απήχηση σε κορυφαίες χρηματοοικονομικές προσωπικότητες.
Ο διευθύνων σύμβουλος της BlackRock, Larry Fink, μιλώντας στο BBC στα τέλη Μαρτίου, περιέγραψε ένα ζοφερό δίλημμα: είτε ο πόλεμος με το Ιράν θα λήξει με τρόπο που θα επανεντάξει τη χώρα στις παγκόσμιες αγορές οδηγώντας το πετρέλαιο στα 40 δολάρια το βαρέλι, είτε η σύγκρουση θα συνεχιστεί εκτοξεύοντας την τιμή στα 150 δολάρια με πολυετή διαταραχή στην προσφορά.
«Δεν νομίζω ότι κανείς γνωρίζει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα», δήλωσε.
Τα διακυβεύματα
Σε κάθε περίπτωση, τα διακυβεύματα είναι τεράστια.
Το Ιράν συνορεύει με τα Στενά του Hormuz, ένα στενό θαλάσσιο πέρασμα από το οποίο διέρχονται περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς.
Από την έναρξη του πολέμου, το πέρασμα αυτό έχει ουσιαστικά στραγγαλιστεί: ναρκοθετήσεις, διαταραχές στη ναυσιπλοΐα και αυξημένο κόστος διέλευσης για τα λίγα πλοία που επιτρέπει η Τεχεράνη.
Οι συνέπειες ξεπερνούν κατά πολύ τις ενεργειακές αγορές.
Τιμές λιπασμάτων, εφοδιαστικές αλυσίδες, κόστος αγροτικής παραγωγής.
Όλα, όπως προειδοποίησε ο Fink, τελούν υπό τη δαμόκλειο σπάθη μιας εύθραυστης ισορροπίας.
«Θα έχουμε παγκόσμια ύφεση», δήλωσε κατηγορηματικά για το χειρότερο σενάριο.
Τι αναφέρει το ΔΝΤ
Από τη μεριά του, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκπέμπει αντίστοιχα σήματα κινδύνου.
Στην έκθεση World Economic Outlook του Απριλίου 2026, το Ταμείο μείωσε την πρόβλεψη παγκόσμιας ανάπτυξης στο 3,1% για φέτος, μια σημαντική υποβάθμιση που συνδέει άμεσα με την πολεμική σύρραξη στη Μέση Ανατολή.
Στο δυσμενές σενάριο, η ανάπτυξη περιορίζεται μόλις στο 2%, όριο που αντιστοιχεί ουσιαστικά σε παγκόσμια ύφεση.
Η επικεφαλής του ΔΝΤ Kristalina Georgieva δήλωσε πριν από τη δημοσίευση της έκθεσης ότι «ακόμη και το πιο αισιόδοξο σενάριο περιλαμβάνει υποβάθμιση της ανάπτυξης», σημειώνοντας ότι χωρίς τη σύγκρουση με το Ιράν το Ταμείο ετοιμαζόταν να αναβαθμίσει τις προβλέψεις του.
Οι αναδυόμενες αγορές και οι αναπτυσσόμενες οικονομίες αναμένεται να επωμιστούν το μεγαλύτερο βάρος.
Αυτές οι δυσοίωνες προβλέψεις συνυπάρχουν με μια αμερικανική οικονομία που συνεχίζει να αψηφά τις προσδοκίες, αναπτύσσεται ταχύτερα από τον υπόλοιπο ανεπτυγμένο κόσμο και καταγράφει ισχυρές επιδόσεις στις χρηματιστηριακές αγορές.
Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο δείκτης S&P 500 ανέκτησε όλες τις απώλειές του από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, με πολλούς αναλυτές να σχολιάζουν ότι το λεγόμενο «Trump TACO trade» παραμένει ισχυρό.
Ο οικονομολόγος Scott Sumner, σε εκτενές δοκίμιο που κυκλοφόρησε ευρέως, σημείωσε ότι οι αναλυτές αποτυγχάνουν επανειλημμένα να προβλέψουν τις υφέσεις, ενώ οι συνεχείς προειδοποιήσεις τους έχουν μετατραπεί σε μια σχεδόν μηχανική «θορυβώδη» ρητορική.
Από το 1983, οι ΗΠΑ έχουν γνωρίσει μόλις τέσσερις υφέσεις — περίπου μία ανά δεκαετία — σε σύγκριση με 19 στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
Ο Tyler Goodspeed, επικεφαλής οικονομολόγος της ExxonMobil και πρώην σύμβουλος του Λευκού Οίκου επί Trump, υποστηρίζει σε νέο ιστορικό έργο του ότι οι υφέσεις δεν αποτελούν αναπόφευκτο χαρακτηριστικό του καπιταλισμού, αλλά ιστορικά συγκυριακά γεγονότα.
Όπως σημειώνει ο Sumner, η αμερικανική οικονομία κατάφερε πρόσφατα την πρώτη της «ήπια προσγείωση», επιβραδύνοντας τον πληθωρισμό χωρίς κατάρρευση της ανάπτυξης — «και κανείς δεν το πρόσεξε».
Αυτή η ιστορική αμνησία λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Η ίδια οικονομία που έχει βρεθεί σε ύφεση μόλις δύο από τους τελευταίους 200 μήνες, αντιμετωπίζει πλέον έναν ενεργό πόλεμο στον Περσικό Κόλπο, ένα κατακερματισμένο εμπορικό σύστημα και έναν Κινέζο πρόεδρο που προειδοποιεί για ηθική και γεωπολιτική κατάρρευση.
Ο Xi, ο Fink και το ΔΝΤ ενδέχεται τελικά να διαψευστούν.
Όμως το «λύκος στο κατώφλι» ίσως αυτή τη φορά να είναι πιο κοντά από ποτέ.
