Την Πέμπτη (9/4/2026), ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu ανακοίνωσε ότι έδωσε εντολή στο υπουργικό του συμβούλιο να ξεκινήσει άμεσα απευθείας διαπραγματεύσεις με τον Λίβανο.
Ωστόσο, Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε στο Axios ότι «δεν θα υπάρξει κατάπαυση πυρός στον Λίβανο».
Η ανακοίνωση αυτή έρχεται μετά από τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump και τον απεσταλμένο του Λευκού Οίκου, Steve Witkoff.
Σύμφωνα με ανώτερους Αμερικανούς αξιωματούχους, o Witkoff ζήτησε από τον Netanyahu να «μετριάσει» τις επιθέσεις στον Λίβανο και να ανοίξει τον δρόμο για διαπραγματεύσεις.
Η διαμάχη για το πλαίσιο της εκεχειρίας
Η ιρανική πλευρά υποστηρίζει ότι ο Λίβανος ήταν μέρος της συμφωνίας κατάπαυσης πυρός και ότι οι ενέργειες των ΗΠΑ και του Ισραήλ συνιστούν παραβίαση, με αποτέλεσμα ενδεχόμενη εγκατάλειψη των ειρηνευτικών συνομιλιών ή ακόμη και διατήρηση του κλεισίματος των Στενών του Hormuz.
Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ, από την άλλη, αρνούνται ότι η κατάπαυση πυρός περιλάμβανε την ισραηλινή επίθεση κατά της Hezbollah στον Λίβανο.
Το Ισραήλ κλιμάκωσε μαζικά τις επιθέσεις μέσα στις πρώτες 24 ώρες μετά τη συμφωνία κατάπαυσης πυρός.
Οι επιθέσεις της Τετάρτης (8/4) είχαν ως αποτέλεσμα τουλάχιστον 254 νεκρούς, σύμφωνα με την Πολιτική Άμυνα του Λιβάνου.
Η προσπάθεια της Γαλλίας και οι πολιτικές προτεραιότητες
Η κυβέρνηση του Λιβάνου, με την υποστήριξη της Γαλλίας, προτείνει εδώ και εβδομάδες απευθείας ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ισραήλ.
Η πρωτοβουλία αυτή έχει στόχο:
• Την αποκλιμάκωση της σύρραξης στον Λίβανο
• Την αποφυγή παρατεταμένης ισραηλινής κατοχής στο νότιο Λίβανο
• Την ενίσχυση της διεθνούς πίεσης για τον αφοπλισμό της Hezbollah
• Την προοπτική ιστορικής ειρηνευτικής συμφωνίας
Η Γαλλία συνέταξε πρόταση που απαιτούσε από τη λιβανέζικη κυβέρνηση να αναγνωρίσει το Ισραήλ—ένα πρωτοφανές βήμα στην ιστορία της περιοχής.
Ωστόσο, οι Ισραηλινοί απέρριψαν την πρόταση και αρνήθηκαν τις διαπραγματεύσεις, προτιμώντας την κλιμάκωση του πολέμου κατά της Hezbollah.
Μόνο μετά από πιέσεις του Λευκού Οίκου, που ανησυχεί ότι η κρίση στον Λίβανο θα θέσει σε κίνδυνο την κατάπαυση πυρός με το Ιράν, ο Netanyahu άλλαξε στάση.
Τι ακολουθεί: Διαπραγματεύσεις αλλά χωρίς κατάπαυση πυρός
Σύμφωνα με τον Netanyhu, οι διαπραγματεύσεις θα εστιάσουν στον αφοπλισμό της Hezbollah και στην εγκαθίδρυση ειρηνικών σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου.
Παράλληλα, Ισραηλινός αξιωματούχος υπογράμμισε ότι «κατάπαυση πυρός δεν υπάρχει», αλλά οι συνομιλίες με την λιβανέζικη κυβέρνηση θα ξεκινήσουν μέσα στις επόμενες μέρες.
Οι πρώτες συναντήσεις θα λάβουν χώρα στο State Department στην Ουάσιγκτον:
• Από πλευράς ΗΠΑ, ο πρέσβης στο Λίβανο, Michel Issa
• Από πλευράς Ισραήλ, ο πρέσβης στην Ουάσιγκτον, Yechiel Leiter,
• Από πλευράς Λιβάνου, η πρέσβης στην Ουάσιγκτον, Nada Hamadeh-Moawad.
Θέμα πολιτικής επιβίωσης για Netanyahu
Αυτό το βήμα του Ισραήλ δείχνει μια σύνθετη στρατηγική: η χώρα διατηρεί πίεση και στρατιωτική ισχύ, αλλά αναγνωρίζει παράλληλα την ανάγκη για πολιτική διαχείριση της κρίσης.
Η ισορροπία μεταξύ στρατιωτικών ενεργειών και διπλωματικών πρωτοβουλιών καθορίζει όχι μόνο το μέλλον του Λιβάνου και της περιοχής, αλλά και την πολιτική θέση του Netanyahu, ο οποίος καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ασφάλεια και την πολιτική επιβίωση.
Η επόμενη εβδομάδα αναμένεται κρίσιμη, καθώς οι πρώτες απευθείας διαπραγματεύσεις μπορούν να θέσουν τα θεμέλια για μια ιστορική αλλαγή ή να καταδικάσουν την περιοχή σε νέα κύματα συγκρούσεων.
Την ίδια στιγμή σε έναν κόσμο όπου άνθρωποι από κάθε γωνιά—από τη Νότια Αμερική έως την Αυστραλία—παρακολουθούν μέχρι το τέλος τον πόλεμο, μια επώδυνη αλήθεια αναδεικνύεται: η συνέχιση της σύρραξης δεν πηγάζει από τη βούληση των λαών, αλλά από τη βούληση ενός ανθρώπου που τοποθετεί τα προσωπικά του συμφέροντα πάνω από όλα.
Όταν ξέσπασε μια νέα εκστρατεία κατά του Ιράν, και ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετείχαν, φαινόταν ότι οι δηλωμένοι στόχοι θα επιτυγχάνονταν γρήγορα.
Όμως, μετά τη χρήση όλης της στρατιωτικής ισχύος, ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ πέτυχαν μια νίκη που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πραγματική νίκη.
Αυτό το αδιέξοδο αποκαλύπτει κάτι σαφές: για τους Ισραηλινούς, δεν υπάρχει πλέον δικαιολογία για τη συνέχιση του πολέμου, εκτός από τη διατήρηση ενός πολιτικού status.
Προσωπικό πολιτικό σχέδιο Netanyahu ο πόλεμος
Για πολλούς Ισραηλινούς πολίτες, το τέλος του πολέμου θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας περιόδου ηρεμίας.
Για τον Benjamin Netanyahu , όμως, αυτό το τέλος μπορεί επίσης να σημαίνει το τέλος της πολιτικής του καριέρας.
Έτσι, ο πόλεμος μετατράπηκε από ζήτημα ασφάλειας σε προσωπικό πολιτικό σχέδιο.
Ένα σχέδιο που ακόμη και μέσα στους πιο κοντινούς του κύκλους—στρατό και υπηρεσίες πληροφοριών—προκαλεί σοβαρές ενστάσεις.
Όμηροι οι Ισραηλινοί πολίτες
Το κρίσιμο ερώτημα που αναδύεται τώρα είναι: Μπορεί ολόκληρη η κοινωνία να παραμείνει όμηρος προσωπικών συμφερόντων;
Ή μπορεί να επιλέξει έναν άλλο δρόμο—έναν δρόμο συνειδητοποίησης και αντίστασης;
Όπως ένα μέρος του αμερικανικού κοινού έχει ήδη κατανοήσει, ίσως ήρθε η ώρα και στην Ισραηλινή κοινωνία να δει την αλήθεια και να πάρει μια διαφορετική απόφαση: η ισραηλινή κοινωνία έχει τη δύναμη να ξεφύγει από τις αλυσίδες των προσωπικών σχεδίων και να διεκδικήσει το μέλλον της.
Ισχυρό μήνυμα Ιράν σε ΗΠΑ
Ισχυρό μήνυμα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ στέλνει πηγή με γνώση των εξελίξεων στην Τεχεράνη, προειδοποιώντας ότι η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να παραμείνει στο απυρόβλητο από τις συνέπειες της ισραηλινής στρατιωτικής πολιτικής στην περιοχή.
Το Ιράν παραμένει πλήρως προετοιμασμένο για κάθε πιθανό σενάριο, ενώ παρακολουθεί στενά την πορεία των εξελίξεων μετά την εκεχειρία δήλωσε η ίδια πηγή στο Tasnim.
Σύμφωνα με την πηγή, η Τεχεράνη έχει αποδείξει διαχρονικά ότι τηρεί τις διεθνείς δεσμεύσεις και συμφωνίες της.
Ωστόσο, όπως τόνισε, η ιρανική ηγεσία εξετάζει με προσοχή κάθε πιθανή εξέλιξη στο γεωπολιτικό περιβάλλον και είναι έτοιμη να προσαρμόσει τη στάση της ανάλογα με το πώς θα δ
ιαμορφωθούν οι διεθνείς ισορροπίες και οι σχέσεις στην περιοχή.
Το σενάριο μιας συμφωνίας
Η ίδια πηγή ανέφερε πως ένα από τα βασικά σενάρια που βρίσκονται στο τραπέζι είναι η συνέχιση της εκεχειρίας και η επίτευξη μιας συμφωνίας η οποία θα θεωρείται αποδεκτή τόσο από το Ιράν όσο και από τις δυνάμεις που το υποστηρίζουν στην περιοχή.
Σε αυτή την περίπτωση, οι ΗΠΑ θα πρέπει να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους σχετικά με την κατάπαυση του πυρός και να προχωρήσουν σε μια διπλωματική λύση μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να δημιουργήσει συνθήκες σχετικής σταθερότητας στη Μέση Ανατολή και να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω στρατιωτικής κλιμάκωσης.
Ωστόσο, όπως επισήμανε η πηγή, η επίτευξη αυτής της συμφωνίας δεν είναι το μοναδικό πιθανό σενάριο.
Η πιθανότητα παρεμπόδισης των διαπραγματεύσεων
Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, υπάρχει το ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιχειρήσουν να καθυστερήσουν ή να παρεμποδίσουν τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, εμποδίζοντας την επίτευξη μιας συμφωνίας που θα αναγνωρίζει πλήρως τα δικαιώματα του Ιράν και των συμμάχων του.
Παράλληλα, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε – σύμφωνα με την πηγή – να επιδιώξει την αποφυγή άμεσης εμπλοκής σε έναν νέο πόλεμο, αφήνοντας ωστόσο το Ισραήλ να παραμείνει στην πρώτη γραμμή μιας σύγκρουσης με το Ιράν και δυνάμεις που συνδέονται με αυτό, είτε στον Λίβανο είτε σε άλλα σημεία της περιοχής.
Ένα τέτοιο σενάριο θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια παρατεταμένη περιφερειακή ένταση, όπου η σύγκρουση θα διατηρείται ενεργή χωρίς να υπάρχει σαφής πολιτική λύση.
«Οι ΗΠΑ δεν θα είναι ασφαλείς»
Η πηγή τόνισε ότι σε περίπτωση που η εκεχειρία καταρρεύσει ή δεν υπάρξει συμφωνία που να θεωρείται ικανοποιητική από την Τεχεράνη και τις δυνάμεις που τη στηρίζουν, οι συνέπειες θα είναι ευρύτερες από ένα απλό στρατιωτικό επεισόδιο.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να θεωρούν ότι θα παραμείνουν ανεπηρέαστες από τις εξελίξεις.
Εάν η προσωρινή κατάπαυση του πυρός λήξει χωρίς αποτέλεσμα ή παραβιαστεί από την άλλη πλευρά, τότε – σύμφωνα με την προειδοποίηση – τα αμερικανικά συμφέροντα σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή θα μπορούσαν να βρεθούν και πάλι στο στόχαστρο.
Η δήλωση αυτή υπογραμμίζει ότι η σύγκρουση δεν περιορίζεται μόνο σε ένα διμερές μέτωπο μεταξύ Ιράν και Ισραήλ, αλλά συνδέεται με ένα ευρύτερο πλέγμα γεωπολιτικών συμμαχιών και αντιπαραθέσεων.
