Για τον Benjamin Netanyahu ο τερματισμός του πολέμου μπορεί να σημαίνει το τέλος της πολιτικής του καριέρας
Σε έναν κόσμο όπου άνθρωποι από κάθε γωνιά—από τη Νότια Αμερική έως την Αυστραλία—παρακολουθούν μέχρι το τέλος τον πόλεμο, μια επώδυνη αλήθεια αναδεικνύεται: η συνέχιση της σύρραξης δεν πηγάζει από τη βούληση των λαών, αλλά από τη βούληση ενός ανθρώπου που τοποθετεί τα προσωπικά του συμφέροντα πάνω από όλα.
Όταν ξέσπασε μια νέα εκστρατεία κατά του Ιράν, και ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετείχαν, φαινόταν ότι οι δηλωμένοι στόχοι θα επιτυγχάνονταν γρήγορα.
Όμως, μετά τη χρήση όλης της στρατιωτικής ισχύος, ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ πέτυχαν μια νίκη που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πραγματική νίκη.
Αυτό το αδιέξοδο αποκαλύπτει κάτι σαφές: για τους Ισραηλινούς, δεν υπάρχει πλέον δικαιολογία για τη συνέχιση του πολέμου, εκτός από τη διατήρηση ενός πολιτικού status.
Για πολλούς Ισραηλινούς πολίτες, το τέλος του πολέμου θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας περιόδου ηρεμίας.
Για τον Benjamin Netanyahu , όμως, αυτό το τέλος μπορεί επίσης να σημαίνει το τέλος της πολιτικής του καριέρας.
Έτσι, ο πόλεμος μετατράπηκε από ζήτημα ασφάλειας σε προσωπικό πολιτικό σχέδιο.
Ένα σχέδιο που ακόμη και μέσα στους πιο κοντινούς του κύκλους—στρατό και υπηρεσίες πληροφοριών—προκαλεί σοβαρές ενστάσεις.
Το κρίσιμο ερώτημα που αναδύεται τώρα είναι: Μπορεί ολόκληρη η κοινωνία να παραμείνει όμηρος προσωπικών συμφερόντων;
Ή μπορεί να επιλέξει έναν άλλο δρόμο—έναν δρόμο συνειδητοποίησης και αντίστασης;
Όπως ένα μέρος του αμερικανικού κοινού έχει ήδη κατανοήσει, ίσως ήρθε η ώρα και στην Ισραηλινή κοινωνία να δει την αλήθεια και να πάρει μια διαφορετική απόφαση: η ισραηλινή κοινωνία έχει τη δύναμη να ξεφύγει από τις αλυσίδες των προσωπικών σχεδίων και να διεκδικήσει το μέλλον της.
Όταν ξέσπασε μια νέα εκστρατεία κατά του Ιράν, και ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετείχαν, φαινόταν ότι οι δηλωμένοι στόχοι θα επιτυγχάνονταν γρήγορα.
Όμως, μετά τη χρήση όλης της στρατιωτικής ισχύος, ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ πέτυχαν μια νίκη που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πραγματική νίκη.
Αυτό το αδιέξοδο αποκαλύπτει κάτι σαφές: για τους Ισραηλινούς, δεν υπάρχει πλέον δικαιολογία για τη συνέχιση του πολέμου, εκτός από τη διατήρηση ενός πολιτικού status.
Προσωπικό πολιτικό σχέδιο Netanyahu ο πόλεμος
Για πολλούς Ισραηλινούς πολίτες, το τέλος του πολέμου θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας περιόδου ηρεμίας.
Για τον Benjamin Netanyahu , όμως, αυτό το τέλος μπορεί επίσης να σημαίνει το τέλος της πολιτικής του καριέρας.
Έτσι, ο πόλεμος μετατράπηκε από ζήτημα ασφάλειας σε προσωπικό πολιτικό σχέδιο.
Ένα σχέδιο που ακόμη και μέσα στους πιο κοντινούς του κύκλους—στρατό και υπηρεσίες πληροφοριών—προκαλεί σοβαρές ενστάσεις.
Όμηροι οι Ισραηλινοί πολίτες
Το κρίσιμο ερώτημα που αναδύεται τώρα είναι: Μπορεί ολόκληρη η κοινωνία να παραμείνει όμηρος προσωπικών συμφερόντων;
Ή μπορεί να επιλέξει έναν άλλο δρόμο—έναν δρόμο συνειδητοποίησης και αντίστασης;
Όπως ένα μέρος του αμερικανικού κοινού έχει ήδη κατανοήσει, ίσως ήρθε η ώρα και στην Ισραηλινή κοινωνία να δει την αλήθεια και να πάρει μια διαφορετική απόφαση: η ισραηλινή κοινωνία έχει τη δύναμη να ξεφύγει από τις αλυσίδες των προσωπικών σχεδίων και να διεκδικήσει το μέλλον της.
