Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, διάφορα στρατιωτικά αμερικανικά αεροσκάφη και ελικόπτερα κατέπεσαν ή καταστράφηκαν, σύμφωνα με τις ιρανικές αρχές — ανάμεσά τους C 130 μεταφορικά αεροσκάφη και Black Hawk ελικόπτερα.
Οι αναφορές κάνουν λόγο και για καταρρίψεις drones.
Οι Ιρανοί δημοσίευσαν ακόμη υλικό που δείχνει καταστραμμένα αμερικανικά αεροσκάφη, κατηγορώντας τους Αμερικανούς για μια αποτυχημένη επιχείρηση.
Για την επιχείρηση υπάρχουν δύο βασικές αφηγήσεις:Η επίσημη αμερικανική εκδοχή — η αποστολή ήταν μια διάσωση πιλότου μετά από κατάρριψη ενός μαχητικού F 15, με ελικόπτερα και ειδικές δυνάμεις να επιχειρούν ανάκτησή του.
Σύμφωνα με την ιρανική εκδοχή η «διάσωση» ήταν προπέτασμα καπνού για μια περισσότερο φιλόδοξη και απόρρητη δράση, πιθανώς σχετική με προσπάθεια να στοχευθούν εγκαταστάσεις ή στοιχεία που συνδέονται με πυρηνικό πρόγραμμα ή άλλες στρατηγικές υποδομές.
Η επιχείρηση απέτυχε και οι αμερικανικές δυνάμεις αντιμετώπισαν ισχυρή αντίδραση.
Στρατιωτική ήττα για τις ΗΠΑ
Κρατικές ιρανικές πηγές (όπως το Press TV) περιγράφουν την επιχείρηση σαν μια στρατηγική ήττα που οδήγησε την Ουάσιγκτον να αλλάξει τους στόχους της και να αποδεχτεί όρους εκεχειρίας που προωθούνταν από την Τεχεράνη.
Η αποτυχία αυτής της επιχείρησης έχει γίνει αντικείμενο αντιπαράθεσης στις δηλώσεις των ηγετών, με τις ΗΠΑ να ισχυρίζονται επιτυχία στη διάσωση και το Ιράν να μιλά για πλοκή βαθύτερης στρατηγικής και πιθανή παραβίαση των συμφωνηθέντων.
Στην περιοχή του Isfahan οι αναφορές μιλούν για κινητικότητα από πυραυλικά και συστήματα αεράμυνας, και για δυσκολίες στην πρόσβαση και χρήση εγκαταλελειμμένων αεροδιαδρόμων από ξένες δυνάμεις.
Βαθύτερο στρατηγικό πλαίσιο
Η επιχείρηση στο Isfahan φαίνεται να έχει δύο στρώματα: μία επιφανειακή επιχείρηση διάσωσης και ένα βαθύτερο στρατηγικό πλαίσιο που σχετίζεται με την πρόσβαση σε κρίσιμες υποδομές.
Η έκβαση αυτής της δράσης επηρέασε το πώς οι ΗΠΑ και το Ιράν καθορίζουν πλέον τις πολιτικές και στρατιωτικές τους επιλογές στην ευρύτερη κρίση.
Η αφήγηση της καταστροφής αμερικανικού υλικού χρησιμοποιείται από την Τεχεράνη για να ενισχύσει την εικόνα της ανθεκτικότητας και στρατιωτικής αποτελεσματικότητας.
