ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«Χρειαζόμαστε μια καινούργια 25η Μαρτίου»
Με αφορμή τον διπλό εορτασμό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της
έναρξης του υπέρ ελευθερίας αγώνα του ελληνικού λαού, η Χριστιανική
Δημοκρατία εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
1. Η Επανάσταση του 1821 ήταν η συνέχεια σειράς μακραίωνων
εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων κατά της οθωμανικής τυραννίας
2. Το επαναστατικό σύνθημα «Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της
Πατρίδος την ελευθερία» απονομιμοποίησε το κατασκεύασμα της «Ιεράς
Συμμαχίας», που βασίστηκε στην απόπειρα των Μοναρχιών της Ευρώπης να
νομιμοποιήσουν την απολυταρχία και την τυραννία και να καταστείλουν τις
επαναστάσεις των λαών στη βάση μιας στρεβλής αντίληψης του Λόγου του Θεού.
3. Οι Έλληνες επαναστάτες ξεκίνησαν τον Αγώνα τους βάζοντας τον υπέρ
ελευθερίας αγώνα πάνω από κάθε «ρεαλισμό». Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στην
ομιλία του στην Πνύκα το 1838 σε μαθητές σχολείου τόνισε ότι «Όταν αποφασίσαμε
να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν
έχομε άρματα…αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας
μας».
4. Όμως όπως έγραφε ο ιδρυτής της ΧΔ Νίκος Ψαρουδάκης στις 20.3.1967 στην
εφημερίδα μας, «Το 1821 άρχισε ο αγώνας της απελευθερώσεως, και ο αγώνας
αυτός δεν έχει λήξει. Το έργο του 1821 είναι ημιτελές. Πρέπει να το
ολοκληρώσουμε. Πλάι στην πολιτική ελευθερία που μας έδωσε, πρέπει ν’
αγωνισθούμε και για πνευματική και οικονομική (κοινωνική) ελευθερία. Σ’ αυτόν
τον αγώνα καλεί την Νέα Γενιά η «Χριστιανική Δημοκρατία». Το 1821 αγωνίσθηκε
«για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος της ελευθερία.» Χωρίς την
αλήθεια του Χριστού ελευθερία δεν αποκτάται: Οι λαοί που δεν κυβερνούνται από
το Θεό, κυβερνούνται από τυράννους. Χρειαζόμαστε μια καινούργια 25η Μαρτίου.»
5. Δυστυχώς, διακόσια πέντε χρόνια μετά, ο στόχος της οικονομικής και
κοινωνικής ελευθερίας όλο και απομακρύνεται, αφού χρόνο με το χρόνο οι
ανισότητες αυξάνουν και ο πλούτος σωρεύεται στα χέρια όλο και πιο λίγων με
σταδιακή εξαθλίωση όλο και πιο πολλών.
6. Παρά το γεγονός ότι πάντα υπήρχε εξάρτηση, για πρώτη φορά τα τελευταία
χρόνια, η εθνική κυριαρχία που με τόσους αγώνες κατακτήθηκε, εκχωρείται και
περιορίζεται θεσμικά. Στο άρθρο 28 του ισχύοντος Συντάγματος του 1975, για
πρώτη φορά γίνεται λόγος για «περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής
κυριαρχίας της» χώρας, ακόμα και υπό όρους, με την ερμηνευτική δήλωση που
προστέθηκε: «Το άρθρο 28 αποτελεί θεμέλιο για τη συμμετοχή της Χώρας στις
διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης». Τις συνέπειες που έχουν οδηγήσει στην
ουσιαστική κατάργηση της εθνικής ανεξαρτησίας, τις βιώνει η χώρα πιο έντονα από
την περίοδο των Μνημονίων και μετά.
