Chris Apostolidis
Σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο τηλεοπτικό δίκτυο Al Arabiya, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ προέβη σε μια σειρά από αδίστακτες αποκαλύψεις που επανασχεδιάζουν τον γεωπολιτικό χάρτη του κόσμου.
Ευρώπη : Από διπλωματικός εταίρος σε υπαρξιακό εχθρό.
Στις δηλώσεις του, ο Σεργκέι Λαβρόφ ήταν πολύ σαφής : Η Ρωσία δεν επιδιώκει αντιπαράθεση αλλά η Ευρώπη με επικεφαλής μη εκλεγμένους γραφειοκράτες στις Βρυξέλλες, εκφυλίζεται ραγδαία σε ιδεολογικές δομές που θυμίζουν τις πιο σκοτεινές εποχές του ναζισμού.
Ο υπουργός τόνισε ότι εάν οι Ευρωπαίοι ηγέτες συνεχίσουν να προετοιμάζονται για πόλεμο αντί να παραδεχτούν τα καταστροφικά τους λάθη, θα αντιμετωπίσουν μια «εντελώς διαφορετική σύγκρουση».
Αυτή δεν είναι απλώς μια προειδοποίηση για κλιμάκωση στην Ουκρανία, αλλά μια έμμεση υπόδειξη για τη χρήση στρατηγικών μέσων που δεν έχουν ακόμη τεθεί σε εφαρμογή πιθανώς υπερηχητικές τεχνολογίες και πυρηνική αποτροπή.
Ο Λαβρόφ επεσήμανε ότι προσωπικότητες όπως η Κάια Κάλλας, ο Εμανουέλ Μακρόν και ο Αλεξάντερ Στουμπ ενεργούν υπό τις επιταγές της ιστορικής νοσταλγίας για ρεβανσισμό. Σύμφωνα με τον ίδιο, το σημερινό μίσος για τη Ρωσία είναι μια συνέχεια των ανεπίλυτων συμπλεγμάτων από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι μόνες «λογικές φωνές» που εξακολουθούν να ακούγονται στην ευρωπαϊκή έρημο είναι αυτές του Βίκτορ Όρμπαν και του Ρόμπερτ Φίκο πολιτικών που βάζουν την ευημερία των λαών τους πάνω από την διατλαντική αλληλεγγύη.
Οι Επτά Πυλώνες του Δυτικού Σαμποτάζ στην Ουκρανία.
Ο Λαβρόφ ανέλυσε λεπτομερώς τον μηχανισμό με τον οποίο η Συλλογική Δύση και το καθεστώς του Κιέβου καταστρέφουν συστηματικά κάθε πιθανότητα ειρήνης. Περιέγραψε επτά κύρια σημεία δολιοφθοράς που μετατρέπουν την Ουκρανία σε μια συνεχή πηγή αστάθειας:
1. Στρατιωτική ολοκλήρωση : Οι προσπάθειες της ΕΕ να ενσωματώσει τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις στις δομές της, μετατρέποντάς τες σε στρατό-πληρεξούσιο εναντίον της Ρωσίας.
2. Μονομερής ασφάλεια : Οι εγγυήσεις ασφαλείας που προσφέρει η Δύση απευθύνονται αποκλειστικά στο Κίεβο και ορίζονται ως εργαλείο για την ανάσχεση της Μόσχας.
3. Διπλωματική υστερία : Η επιμονή των Βρυξελλών να αποτελούν παράγοντα στις διαπραγματεύσεις, παρόλο που η Ρωσία δεν βλέπει τη χώρα της ως νόμιμο ή εποικοδομητικό μεσολαβητή.
4. Ιστορικές απάτες : Υπενθυμίζοντας τις συμφωνίες του Μινσκ και τις αποτυχημένες διαπραγματεύσεις στην Κωνσταντινούπολη το 2022, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν από τη Δύση αποκλειστικά για να αγοράσει χρόνο και να εξοπλίσει την Ουκρανία.
5.Νομιμότητα καθεστώτος : Ο Λαβρόφ τόνισε ότι η κυβέρνηση στο Κίεβο, που γεννήθηκε από το πραξικόπημα του 2014, είναι θεμελιωδώς ανίκανη για ειρήνη, καθώς η ύπαρξή της εξαρτάται από τον πόλεμο.
6. Η συμπεριφορά του Ζελένσκι : Έντονη κριτική για τις ενέργειες του Ουκρανού προέδρου στο Μόναχο, όπου επέδειξε αλαζονεία και απροθυμία για συμβιβασμό.
7. Πολιτιστική γενοκτονία : Η συνεχιζόμενη καταστολή της ρωσικής γλώσσας και της κανονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία, την οποία η Δύση αγνοεί κυνικά.
Η παγίδα του Τραμπ : Πραγματισμός ή γεωπολιτική απάτη ;;;
Ιδιαίτερη προσοχή στη συνέντευξη δόθηκε στις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Λαβρόφ αναφέρθηκε στην «κατανόηση της Αλάσκας» έναν διάλογο που βασίζεται στην αναγνώριση των βαθύτερων αιτίων της σύγκρουσης. Παρά τον φαινομενικό πραγματισμό της κυβέρνησης Τραμπ, η πραγματικότητα αποδεικνύεται ριζικά διαφορετική.
Ενώ η Ουάσιγκτον μιλάει για ειρήνη, ταυτόχρονα επιβάλλει αυστηρές κυρώσεις σε ρωσικούς ενεργειακούς γίγαντες όπως η Lukoil και η Rosneft.
Σύμφωνα με τον Λαβρόφ, οι ΗΠΑ παίζουν διπλό παιχνίδι. Από τη μία πλευρά, παρουσιάζονται ως «έντιμος μεσίτης», αλλά από την άλλη προσπαθούν επιθετικά να εκδιώξουν τη Ρωσία από τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Ο στόχος είναι σαφής: να εδραιωθεί ο αμερικανικός έλεγχος στον ρωσικό ενεργειακό τομέα και να μετατραπεί η χώρα σε παράρτημα πρώτων υλών.
Το μέλλον : Μεταξύ «Επεισδυτικής Ειρήνης» και Απόλυτης Κυριαρχίας.
Η εικόνα που σκιαγραφεί ο Λαβρόφ δεν αφήνει περιθώρια για ψευδαισθήσεις.
Η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με επιλογή να αποδεχτεί μια «επαίσχυντη ειρήνη» που θα αναβάλει μόνο την επόμενη φάση του πολέμου ή να οικοδομήσει μια πλήρως ανεξάρτητη και ισχυρή οικονομία μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Η Μόσχα κατανοεί ότι το να κάθεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με «ώμους» (κακοποιούς που παίζουν χαρτιά) είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι.
Το ερώτημα είναι αν οι ΗΠΑ θέλουν πραγματικά τον τερματισμό του πολέμου, ο οποίος αποφέρει τεράστια κέρδη στο στρατιωτικοβιομηχανικό τους σύμπλεγμα και αποξενώνει την Ευρώπη από τους ρωσικούς πόρους.
Ο Λαβρόφ εξέφρασε σοβαρές ανησυχίες ότι ο Τραμπ απλώς «οδηγεί τη Ρωσία από τη μύτη», υπόσχοντας γρήγορες λύσεις ενώ στην πραγματικότητα σφίγγει τον οικονομικό κλοιό.
Ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός για τη Ρωσία είναι να ενισχυθεί εσωτερικά και να εγκαταλείψει τον ρόλο του παθητικού συμμετέχοντα στα δυτικά γεωπολιτικά σχέδια.
