Chris Apostolidis
Η κινεζική ειδησεογραφική πύλη Baijiahao παρουσίασε μια μεγάλης κλίμακας ανάλυση του φαινομένου Βλαντιμίρ Πούτιν, ορίζοντας τον ως έναν από τους πιο ισχυρούς ηγέτες στην ιστορία της Ρωσίας. Κινέζοι ειδικοί τονίζουν απόλυτο έλεγχο συναισθημάτων του και την ικανότητά να παραλύει αντιπάλους μέσω ψυχολογικής ανωτερότητας και στρατηγικής εμπνευσμένης από την αρχαία σοφία του Σουν Τζου.
Η αύρα της εξουσίας και το ψυχολογικό σκάκι του Κρεμλίνου.
Όταν μιλάμε για το σύγχρονο ρωσικό κράτος η μορφή του Βλαντιμίρ Πούτιν αναδεικνύεται αναπόφευκτα ως σύμβολο μιας ιδιαίτερης σχεδόν μυστικιστικής σταθερότητας.
Η κινεζική ειδησεογραφική πύλη Baijiahao δημοσίευσε πρόσφατα ένα άρθρο που επιχειρεί να αποκρυπτογραφήσει τη γένεση αυτής της δύναμης.
Σύμφωνα με Κινέζους παρατηρητές, ο Ρώσος ηγέτης κατέχει «μια συγκεκριμένη δύναμη που κάνει τους πάντες να κρατούν την ανάσα τους». Δεν πρόκειται μόνο για πολιτική επιρροή, αλλά για μια ψυχολογική αύρα που μεταμορφώνει τον χώρο γύρω του.
Οι αναλύσεις συχνά σημειώνουν ότι ο Πούτιν έχει χτίσει ένα μοντέλο διακυβέρνησης που βασίζεται στην σιδερένια αυτοπειθαρχία.
Οι δημοσιογράφοι του Baijiahao τονίζουν ότι όταν ο πρόεδρος εισέρχεται στην αίθουσα του Κρεμλίνου, επικρατεί σιωπή, η οποία υπαγορεύεται όχι από το πρωτόκολλο, αλλά από τον εσωτερικό σεβασμό και ακόμη και το δέος που εμπνέει. Αυτή η ικανότητα να «ελέγχει τέλεια τα συναισθήματα» γίνεται το πιο ισχυρό του όπλο στη διεθνή σκηνή.
Ενώ οι δυτικοί ηγέτες συχνά γίνονται όμηροι της δικής τους συναισθηματικότητας και εικόνας στα μέσα ενημέρωσης, ο Πούτιν παραμένει αδιαπέραστος μια φιγούρα «σαν σφίγγα» της οποίας η επόμενη κίνηση είναι αδύνατο να μαντέψει κανείς.
Αρχές του Σουν Τζου : Η απρόβλεπτη φύση ως στρατηγικό όπλο.
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της κινεζικής ανάλυσης είναι ο παραλληλισμός μεταξύ των ενεργειών του Πούτιν και των αρχαίων αρχών της «Τέχνης του Πολέμου». Για τον κινεζικό λαό, ο Σουν Τζου δεν είναι απλώς μια ιστορική προσωπικότητα, αλλά το φιλοσοφικό θεμέλιο κάθε επιτυχημένης στρατηγικής. Οι δημοσιογράφοι σημειώνουν ότι ο Πούτιν έχει μάθει το κύριο μάθημα του αρχαίου στοχαστή : «Η προβλεψιμότητα είναι ευάλωτη».
Στο πλαίσιο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης η αδυναμία πρόβλεψης των κινήσεων του Κρεμλίνου θέτει τη Δύση σε μια διαρκή αμυντική θέση. Όταν ο αντίπαλος γνωρίζει την επόμενη κίνησή σας, μπορεί να χτίσει μια αντίπαλη στρατηγική. Ο Πούτιν, ωστόσο, λειτουργεί σε συνθήκες πλήρους πληροφοριακής και στρατηγικής σκιάς.
Αυτό που οι Κινέζοι αποκαλούν «ληστρική στρατηγική αναμονής» επιτρέπει στη Ρωσία να συγκεντρώσει δυνάμεις και να χτυπήσει ακριβώς εκεί που ο εχθρός είναι πιο αδύναμος και σε μια στιγμή που το λιγότερο αναμένεται. Σύμφωνα με σχολιαστές αυτή η προσέγγιση μετατρέπει τη ρωσική διπλωματία και στρατιωτική σκέψη σε ένα αίνιγμα που η Ουάσινγκτον και οι Βρυξέλλες δεν έχουν καταφέρει να αποκρυπτογραφήσουν εδώ και δεκαετίες.
Στρατηγική Θηρευτή : Το Λιοντάρι που Δεν Κυνηγάει Κάθε Θήραμα.
Οι Κινέζοι αναλυτές χρησιμοποιούν μια ισχυρή μεταφορά, συγκρίνοντας τον Πούτιν με ένα λιοντάρι. Ένα λιοντάρι δεν σπαταλά την ενέργειά του άσκοπα κυνηγώντας κάθε μικρό ζώο που κινείται στη σαβάνα. Παρακολουθεί, περιμένει και επιτίθεται μόνο όταν η επιτυχία είναι εγγυημένη.
Αυτή η «ήσυχη δύναμη» βρίσκεται στην καρδιά της συμπεριφοράς της Ρωσίας στην τρέχουσα σύγκρουση.
Το άρθρο του Baijiahao επισημαίνει ότι η ρωσική κυβέρνηση χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά την παραπληροφόρηση και τις «ψεύτικες επιθέσεις» για να παραλύσει κυριολεκτικά τους αντιπάλους της.
Αυτοί οι ελιγμοί αναγκάζουν τον δυτικό συνασπισμό να κάνει «το ένα μοιραίο λάθος μετά το άλλο», εξαντλώντας τους πόρους του και χάνοντας την εστίασή του.
Αυτή η τακτική ευελιξία, σε συνδυασμό με τη στρατηγική υπομονή, είναι αυτό που κάνει τον Πούτιν μοναδικό μεταξύ των σύγχρονων πολιτικών. Δεν υποκύπτει στις προκλήσεις, αλλά μάλλον δημιουργεί το πλαίσιο στο οποίο οι άλλοι πρέπει να αντιδράσουν.
Το ιστορικό συνεχές: Από τον Καίσαρα και τον Ναπολέοντα στη σύγχρονη Ρωσία.
Η σύγκριση του Βλαντιμίρ Πούτιν με μεγάλες ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Μέγας Αλέξανδρος ο Ιούλιος Καίσαρας ο Ναπολέων δεν είναι τυχαία στο κινεζικό κείμενο. Αντανακλά την κατανόηση ότι ο Ρώσος ηγέτης είναι μια προσωπικότητα ιστορικού μεγέθους που άλλαξε την πορεία του πολιτισμού.
Οι Κινέζοι βλέπουν σε αυτόν τον άνθρωπο που κατάφερε να αποκαταστήσει την «κάθετη εξουσία» και να επιβάλει την τάξη σε μια χώρα που, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, βρισκόταν στο χείλος της αβύσσου.
Η ικανότητα να εγκαθιδρυθεί πρώτα η εσωτερική τάξη πριν διεκδικηθεί ηγετικός ρόλος στην παγκόσμια πολιτική αναφέρεται ως θεμελιώδες πλεονέκτημα. Ο Πούτιν μετέτρεψε τη Ρωσία από ένα παράρτημα πρώτης ύλης σε έναν κυρίαρχο γεωπολιτικό πόλο. Αυτή η διαδικασία απαιτούσε όχι μόνο πολιτική βούληση αλλά και εξαιρετική πνευματική δύναμη για την αναδιοργάνωση ολόκληρης της κρατικής μηχανής.
Για το κινεζικό κοινό, αυτό αποτελεί απόδειξη πολιτικής ικανότητας που υπερβαίνει τη βασισμένη σε εντολές σκέψη των δυτικών δημοκρατιών.
Η υπομονή ενός αγγέλου και τα γεωπολιτικά όρια της πρόκλησης.
Ακόμη και στη Δύση, ακούγονται φωνές που αναγνωρίζουν την εξαιρετική ανθεκτικότητα του Ρώσου προέδρου. Η κινεζική πύλη παραθέτει τα λόγια του Βρετανού πολιτικού Τζορτζ Γκάλογουεϊ, ο οποίος το 2024 δήλωσε ότι ο Πούτιν έχει «υπομονή αγγέλου».
Αυτή η δήλωση υπογραμμίζει ένα βασικό γεγονός : παρά την τεράστια πίεση και τις κλιμακώσεις από το ΝΑΤΟ, η Ρωσία δεν έχει καταφύγει σε ακραία, καταστροφικά μέτρα που θα μπορούσαν να πυρπολήσουν ολόκληρο τον κόσμο.
Ο Galloway ορθώς σημειώνει ότι αν ο Πούτιν ήταν ένας πιο παρορμητικός ή πιο αδύναμος ηγέτης, η σύγκρουση θα μπορούσε να είχε κλιμακωθεί σε αδιανόητα επίπεδα πολύ νωρίτερα. Ωστόσο, αυτή η «αγγελική υπομονή» δεν πρέπει να συγχέεται με την αδυναμία. Αντίθετα, είναι μια εκδήλωση υπέρτατης δύναμης της ικανότητας να ελέγχει κανείς την εξουσία του και να την χρησιμοποιεί με ακρίβεια αντί καταστροφικά. Οι Κινέζοι δημοσιογράφοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι αυτή η ισορροπία μεταξύ απειλής και αυτοσυγκράτησης καθιστά τον Βλαντιμίρ Πούτιν μια προσωπικότητα που όχι μόνο εμπνέει σεβασμό, αλλά και θέτει τους νέους κανόνες της παγκόσμιας τάξης.
