Chris Apostolidis
Κάποιοι που νομίζουν ότι κρατούν το “αριστερόμετρο” και το “δημοκρατικόμετρο”, καταγγέλλουν ως “ακροδεξιούς”, “φασίστες”, “εθνικιστές” και “σχιζοφρενείς”, όσους τολμούν να ορθώσουν λόγο, ενάντια στη λαθρομετανάστευση.
Διαστρεβλώνουν, σκοπίμως, τις λέξεις παθαίνοντας αμνησία, για τις “εισβολές” και αποδίδουν, ψευδώς, την λέξη, “εισβολές”, χαρακτηρίζοντας, όχι το πραγματικό φαινόμενο, αλλά τους μετανάστες.
Κάποιοι, μάλιστα, κάνουν και ιδεολογικο– πολιτική ανάλυση, βασισμένη σε δικά τους προσωπικά συμπεράσματα, που βρίσκονται στην σφαίρα της φαντασίας τους, για να εκφράσουν την δική τους “ανθρωπιά”, σε αντίθεση με την “σχιζοφρενική” τοποθέτηση άλλων “απάνθρωπων”.
Η Νέα Γλώσσα αντιστρέφει τις ονομασίες για να δικαιολογήσει πρακτικές κυριαρχίας και να μας οδηγήσει στην αποδοχή, ώστε και εμείς να κάνουμε σημαία του αγώνα μας τις νέες ονομασίες της ελίτ.
Όποιος εναντιώνεται στο δουλεμπόριο, στην εξαθλίωση ανθρώπινων ψυχών, στους δουλεμπόρους του Σόρος των τραπεζιτών,
οι “φιλάνθρωποι”, οι “ανθρωπιστές”,
οι επαγγελματίες “αντιρατσιστές”, τον χαρακτηρίζουν “ρατσιστή”.
Αυτόν τον αγώνα των ελίτ και των τραπεζιτών τον καθοδηγεί η “ροζ αριστερά”και η κοσμοπολίτικη αριστερά των “μεταρρυθμίσεων”, που εγκατέλειψε τον Μαρξισμό τα σφυροδρέπανα και τον σιγοντάρει η ακροδεξιά με ρητορικές μίσους, κατά των ανθρώπων, που τελικά εξυπηρετούν το ίδιο αφήγημα της παγκοσμιοποίησης.
Αυτή η παγκοσμιοποίηση δεν πρέπει να συναντά εθνικά εμπόδια και εθνική κυριαρχία, γι΄αυτό βάφτισε όσους πολεμούν την λαθρομετανάστευση “εθνικισμό”, “ακροδεξιά” και “ρατσισμό”.
Κάτι ανάλογο έκαναν και με την καταδίκη των Ισραηλινών γενοκτονιών, που βαφτίστηκε “αντισημιτισμός”.
Οι αριστεροί ψάλτες του κεφαλαίου έχουν αναθεωρήσει και την θεωρία και την πράξη του σοσιαλισμού, θέλουν “ανοιχτά σύνορα”, για τους επίδοξους δούλους, εις βάρος των εργατών και των μη προνομιούχων.
Το Ευαγγέλιο του Σόρος λέει : “
Ανοιχτά Σύνορα. Ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων κι εμπορεύσιμοι άνθρωποι”.
Ο Μαρξ λέει : ” Σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών είναι η διατήρηση της δουλείας και η ακύρωση όλων των διεκδικήσεων των ντόπιων εργατών για μισθούς και συνθήκες εργασίας.
• Ο μετανάστης ανταγωνίζεται τον ντόπιο εργάτη και σιγά σιγά αναγάγει το μεροκάματο στο δικό του επίπεδο. Είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο του κεφαλαίου.
• Η μετανάστευση διαιρεί την εργατική τάξη της χώρας υποδοχής σε τόσα εχθρικά στρατόπεδα όσες και οι εθνοφυλετικές ομάδες διότι η κάθε μία καταλαβαίνει μόνο τον εαυτό της. Έτσι αναστέλλεται η εργατική επανάσταση και διαιωνίζεται η καπιταλιστική κυριαρχία
• Η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται αφ’ ενός ως απεργοσπαστικός μηχανισμός αφ’ ετέρου με τον εργατικό υπερπληθυσμό – πλεόνασμα που δημιουργεί ρίχνει το επίπεδο ζωής σε κατάσταση δουλοπάροικου.
• Οι μεταναστευτικοί νόμοι είναι τα μανιφέστα των εργοστασιαρχών.”
Ο Ενγκελς λέει (απόσπασμα από επιστολή του Φρίντριχ Ένγκελς προς τον Ζόργκε, της 2ας Δεκεμβρίου 1893) :
“….Είναι αναμφισβήτητο ότι οι ειδικές συνθήκες της Αμερικής προκαλούν πολύ μεγάλες και πολύ ιδιαίτερες δυσκολίες στην υπόθεση της ανάπτυξης ενός εργατικού κόμματος. (…) Έπειτα, κι αυτό είναι το πιο σημαντικό, υπάρχει και η μετανάστευση που διαιρεί τους εργάτες σε δύο ομάδες, στους ντόπιους και στους ξένους, και οι τελευταίοι χωρίζονται σε Ιρλανδούς, Γερμανούς και πολλές άλλες μικρές ομάδες, η κάθε μια απ’ τις οποίες καταλαβαίνει μόνο τον εαυτό της. Τσέχοι, Πολωνοί, Ιταλοί, Σκανδιναβοί κ.λπ. Και έπειτα, υπάρχουν και οι Μαύροι. Για να σχηματίσεις απ’ όλους αυτούς ένα ενιαίο κόμμα απαιτούνται ασυνήθιστα μεγάλες δυνάμεις. Έχουμε συχνά κάποια βίαια ξεσπάσματα, αλλά η μπουρζουαζία δεν έχει παρά να περιμένει υπομονετικά και αυτά τα ανομοιογενή στοιχεία της εργατικής τάξης θα διαχωριστούν και πάλι…”
Ο Λένιν λέει :”Στον αριθμό των ιδιοτήτων του ιμπεριαλισμού που συνδέονται με τον κύκλο των φαινομένων που περιγράφουμε, ανήκει η μείωση της μετανάστευσης από τις ιμπεριαλιστικές χώρες και η αύξηση της εγκατάστασης (του ερχομού εργατών και της μετοίκησης) σε αυτές τις χώρες από τις πιο καθυστερημένες…
Στη Γαλλία, σημαντικό μέρος των εργατών της βιομηχανίας μεταλλείων είναι ξένοι…
Στις ΗΠΑ οι ξενητεμένοι από την ανατολική και νότια Ευρώπη παίρνουν τις θέσεις που πληρώνονται χειρότερα, ενώ οι Αμερικανοί εργάτες αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό των εργατών που ασχολούνται με την επίβλεψη της δουλειάς ή παίρνουν τις θέσεις που πληρώνονται καλύτερα. Ο ιμπεριαλισμός έχει την τάση να ξεχωρίζει και ανάμεσα στους εργάτες προνομιούχες κατηγορίες και να τους αποσπά από την πλατιά μάζα του προλεταριάτου…
Στην Αγγλία, η τάση του ιμπεριαλισμού να διασπά τους εργάτες και να δυναμώνει τον οπορτουνισμό ανάμεσα τους, να γεννά την προσωρινή αποσύνθεση του εργατικού κινήματος, εκδηλώθηκε πολύ νωρίς…
Ο Μαρξ και ο Ένγκελς παρακολουθούσαν συστηματικά, ολάκερα δεκάχρονα, αυτή τη σχέση του οπορτουνισμού μέσα στο εργατικό κίνημα, με τις ιμπεριαλιστικές ιδιομορφίες του αγγλικού καπιταλισμού.
Ο Ένγκελς έγραφε λόγου χάρη στον Μαρξ, στις 7 του Οκτώβρη 1858: “…ότι το αγγλικό προλεταριάτο ουσιαστικά όλο και περισσότερο αστοποιείται, έτσι που αυτό το πιο αστικό από όλα τα έθνη θέλει όπως φαίνεται να οδηγήσει τα πράγματα, σε τελευταία ανάλυση, ως το σημείο που να έχει αστική αριστοκρατία και αστικό προλεταριάτο π λ ά ι στην αστική τάξη”…”. (Λένιν, Ιμπεριαλισμός, Διαλεκτά Έργα, τ. 1 μέρος 2, εκδοτικό Κ.Ε. του ΚΚΕ, 1951, σελ. 520-521.)
Επομένως, όταν μιλάμε για “εισβολές” λαθροδιακινητών, μιλάμε για εισβολές του κεφαλαίου, εισβολές των αγορών, εισβολές κατάργησης των κατακτήσεων των εργαζομένων, για περισσότερα κέρδη των “επιχειρηματιών”.
Οχι για να μας κατηγοριοποιήσουν ως “οπαδούς του Ντούγκιν με τις ακροδεξιές απόψεις του, ούτε ως θεούσες και σχιζοφρενεις.
