Νομισματική Κυριαρχία-Το Ταμπού που Κοστίζει 15 Χρόνια

2026 Δεκαπέντε Χρόνια Μετά και Ακόμα σε Κρίση

Έχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια από την έναρξη της κρίσης του χρέους το 2010.
Η Ελλάδα παραμένει η μόνη χώρα της Ευρωζώνης που δεν έχει ανακτήσει την κρίση της ΑΕΠ της.
Ενώ άλλες χώρες που πληρώθηκαν από την κρίση – Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία – έχουν προχωρήσει, η Ελλάδα παραμένει παγιδευμένη σε ένα μοντέλο που δεν λειτουργεί.

Αυτό το κείμενο δεν υποστηρίζει την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, υποστηρίζει την έξοδο από το ευρώ ως νόμισμα , διατηρώντας την πλήρη συμμετοχή στην ενιαία αγορά, τα ευρωπαϊκά προγράμματα και τους θεσμούς της ΕΕ. Σουηδία, Δανία, Πολωνία, Τσεχία, όλες αυτές οι χώρες είναι πλήρη μέλη της ΕΕ χωρίς το ευρώ, και ευδοκιμούν.

Το Πρόβλημα: Ένα Υπερτιμημένο Νόμισμα για την Ελληνική Οικονομία

Η Παγίδα της Ανταγωνιστικότητας

Το ευρώ είναι σχεδιασμένο για τη γερμανική οικονομία, όχι για την ελληνική. Όταν η Ελλάδα υιοθέτησε το ευρώ το 2001, υιοθέτησε ένα νόμισμα που αντανακλά την παραγωγικότητα και τη δομή οικονομιών με διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Το αποτέλεσμα 2026;

• Ανεργία στο 10-11% , όταν η Ευρωζώνη είναι στο 6-7%
• Ανεργία νέων στο 25-30% , μία από τις υψηλότερες στην Ευρώπη
• Μισθούς που έχουν χάσει 20-25% της αγοραστικής τους δύναμης από το 2010
• Εμπορικό έλλειμμα που παραμένει αρνητικό , καθώς εισάγουμε περισσότερα απ’ ό,τι εξηγούμε

Η Απώλεια της Νομισματικής Πολιτικής

Η Ελλάδα δεν μπορεί να προσαρμόσει το νόμο της στις ανάγκες της.
Το ΕΚΤ καθορίζει επιτόκια για ολόκληρη την Ευρωζώνη, με βάση κυρίως τη γερμανική οικονομία.
Όταν η Γερμανία χρειάζεται σφιχτή πολιτική για να ελέγξει τον πληθωρισμό, η Ελλάδα πληρώνει το τίμημα με ακόμα πιο δύσκολη πρόσβαση στο κεφάλαιο.

Χώρες όπως η Πολωνία και η Τσεχία , που διατήρησαν τα δικά τους νομίσματα, μπορούν να προσαρμόσουν τη νομισματική πολιτική στις ανάγκες τους. Το αποτέλεσμα; Υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης και χαμηλότερη ανεργία από την Ελλάδα.

Η Λύση- Ανάκτηση της Νομισματικής Κυριαρχίας

1. Άμεση Ενίσχυση της Ανταγωνιστικότητας

Η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα θα επέτρεπε φυσική υποτίμηση που θα έκανε τα ελληνικά προϊόντα και τις υπηρεσίες ανταγωνιστικά ξανά.
Αυτό δεν είναι θεωρία, είναι μαθηματική πραγματικότητα.

Μια υποτίμηση κατά 30-40% (μια ρεαλιστική εκτίμηση για την αρχική ισοτιμία δραχμής) θα σήμαινε:

• Τουριστικές υπηρεσίες 30-40% φθηνότερες για ξένους επισκέπτες
• Ελληνικά προϊόντα εξαγωγής (τρόφιμα, λάδι, φάρμακα) πολύ πιο ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές
• Εισαγωγές ακριβότερες , που ωθεί σε εγχώρια παραγωγή και αντικατάσταση εισαγωγών

2. Ιστορικά Προηγούμενα που Λειτουργούν

Η Ισλανδία το 2008 αντιμετώπισε τη χειρότερη τραπεζική κρίση στην ιστορία. Άφησε το νόμισμά της να υποτιμηθεί, εφάρμοσε έλεγχο κεφαλαίων, και μέσα σε 5 χρόνια είχε ανάπτυξη 3-4% ετησίως .
Το 2026, η Ισλανδία έχει χαμηλότερη ανεργία από την Ελλάδα και υψηλότερο βιοτικό επίπεδο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο το 2016 μετά το Brexit είδε τη λίρα να υποτιμάται κατά 15-20%.
Αντί για κατάρρευση, οι εξαγωγές ενισχύθηκαν, η ανεργία παρέμεινε χαμηλή, και η οικονομία προσαρμόστηκε.
Το ΗΒ παραμένει εντός της ευρωπαϊκής αγοράς (με συμφωνίες) χωρίς το ευρώ.

Η Σουηδία αρνήθηκε να υιοθετήσει το ευρώ το 2003 μετά από δημοψήφισμα.
Το αποτέλεσμα το 2026;
Μια από τις ισχυρότερες οικονομίες της Ευρώπης, με πλήρη ενσωμάτωση στην ΕΕ αλλά με δική της νομισματική ευελιξία.

3. Το Ελληνικό Πλεονέκτημα- Τουρισμός και Εξαγωγές

Η Ελλάδα έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα που είναι υποαξιοποιημένα λόγω του υπερτιμημένου ευρώ:

• 30+ εκατομμύρια τουρίστες ετησίως που θα έβρισκαν την Ελλάδα ακόμα πιο προσιτή
• Αγροτικά προϊόντα υψηλής ποιότητας (ελιά, λάδι, φρούτα) που θα κόστιζαν 30-40% λιγότερο στις διεθνείς αγορές
• Ναυτιλία , όπου η Ελλάδα ήδη κυριαρχεί παγκοσμίως, με φθηνότερο κόστος λειτουργίας θα ενισχυόταν περαιτέρω
• Φαρμακευτική βιομηχανία και τεχνολογία , όπου το υψηλό καταρτισμένο εργατικό δυναμικό θα γινόταν πολύ πιο ανταγωνιστικό

4. Το Χρέος- Μια Διαφορετική Προσέγγιση

Το ελληνικό δημόσιο χρέος στο 160-170% της ΑΕΠ είναι μη βιώσιμο ακόμα και με τα τρέχοντα χαμηλά επιτόκια.
Η παραμονή στο ευρώ σημαίνει αέναη λιτότητα για να εξυπηρετείται αυτό το χρέος.

Με επιστροφή σε εθνικό νόμισμα:

• Το εγχώριο χρέος μετατρέπεται σε δραχμές , και η υποτίμηση το μειώνει ουσιαστικά
• Το εξωτερικό χρέος μπορεί να αναδιαρθρωθεί από θέση ισχύος, όχι αδυναμίας
• Η αύξηση της ΑΕΠ από την ανταγωνιστικότητα μειώνει τους λόγους προς την ΑΕΠ φυσικά

Η Αργεντινή το 2001 αναδείχθηκε το χρέος της και άρχισε να αναπτύσσεται.
Ναι, υπήρχε πόνος βραχυπρόθεσμα, αλλά μέσα σε 3 χρόνια η οικονομία ανέκαμπτε δυναμικά , ενώ η Ελλάδα μετά από 15 χρόνια μνημονίων ακόμα αγωνίζεται.

Αντιμετωπίζοντας τις Αντιρρήσεις

“Θα υπάρξει φυγή κεφαλαίων”

Ναι, αρχικά. Αλλά με σωστά σχεδιασμένους ελέγχους κεφαλαίων (όπως στην Ισλανδία και την Κύπρο), αυτό ελέγχεται.
Και όταν η οικονομία αρχίζει να αναπτύσσεται, τα κεφάλαια επιστρέφουν για επενδύσεις, όπως είδαμε σε όλες τις περιπτώσεις νομισματικών κρίσεων που ακολουθήθηκαν από την ανάπτυξη.

“Θα έχουμε υπερπληθωρισμό”

Όχι, θα έχουμε προσωρινό πληθωρισμό από την υποτίμηση των εισαγωγών. Αλλά:

• Η Ελλάδα παράγει το 70%+ των τροφίμων της (ή μπορεί να κάνει)
• Η ενέργεια είναι το κύριο θέμα, αλλά επενδύσεις σε ΑΠΕ μειώνουν την εξάρτηση
• Ο πληθωρισμός σταθεροποιείται μέσα σε 12-18 μήνες (εμπειρία από δεκάδες χώρες)

Η χειρότερη – μόνιμη ανεργία 10%+ και χαμένη δεκαετία που γίνεται χαμένη γενιά – είναι μεγαλύτερη.

“Δεν θα μας δανείζει κανείς”

Με πρωτογενές πλεόνασμα (που η Ελλάδα είχε πριν την πανδημία), δεν χρειάζεται να δανειζόμαστε για τρέχουσες δαπάνες. Για επενδύσεις:

• Ξένες επενδύσεις έρχονται όταν βλέπουν ανάπτυξη και ανάπτυξη
• Ευρωπαϊκά κονδύλια συνεχίζουν ως μέλος της ΕΕ
• Η παραγωγική οικονομία αυτοχρηματοδοτείται με την ανάπτυξη

«Θα μας πετάξουν από την ΕΕ»

Αυτό είναι νομικά αδύνατο χωρίς τη δική μας συγκατάθεση.
Η συνθήκη της ΕΕ δεν προβλέπει αποβολή. Και η ΕΕ δεν θέλει να χάσει:

• Τη γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας στη Μεσόγειο
• Ένα σημαντικό εμπορικό εταίρο
• Την πολιτική σταθερότητα στην περιοχή

Η Δανία, Σουηδία, Πολωνία, Τσεχία, Ρουμανία, Ουγγαρία, όλες αυτές είναι πλήρη μέλη της ΕΕ χωρίς ευρώ.

Το Όραμα για το 2027-2030

Φανταστείτε μια Ελλάδα που:

• Έχει ανεργία κάτω από 6% χάρη στην ανταγωνιστικότητα
• Βλέπει τους νέους να επιστρέφουν από το εξωτερικό για να επενδύσουν και να εργαστούν
• Εξάγει περισσότερα απ’ ό,τι εισάγει , με ισορροπημένο εμπορικό ισοζύγιο
• Έχει αυξημένες άμεσες ξένες επενδύσεις σε τουρισμό, ενέργεια, τεχνολογία
• Ελέγχει τη νομισματική της για να προσαρμόζεται στις πολιτικές της
• Παραμένει πλήρες μέλος της ΕΕ με πρόσβαση στην ενιαία αγορά

Αυτό δεν είναι ουτοπία. Είναι το μοντέλο της Πολωνίας, της Τσεχίας, της Σουηδίας, χώρες που ευδοκιμούν στην ΕΕ χωρίς το ευρώ.

Το Ερώτημα του 2026

Η Ελλάδα υποφέρει εδώ και 15 χρόνια.
Τα μνημόνια τελείωσαν επίσημα, αλλά η εποπτεία συνεχίζεται.
Το χρέος παραμένει ασήκωτο.
Η ανεργία είναι διπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Χιλιάδες νέοι συνεχίζουν να φεύγουν κάθε χρόνο.

Πόσο ακόμα;

Η έξοδος από τα ευρώ δεν είναι εύκολη.
Θα υπάρξει βραχυπρόθεσμος πόνος, αλλά αυτός ο πόνος θα είναι προσωρινός και θα οδηγεί σε ανάκαμψη , όχι μόνιμος και χωρίς τέλος όπως τα τελευταία 15 χρόνια.

Η επιλογή είναι απλή:

• Συνεχίζουμε στο ευρώ, με μόνιμη ανάπτυξη, υψηλή ανεργία, και εξάρτηση
• Ή ανακτούμε τη νομισματική μας κυριαρχία, ξεκινούμε δύσκολα αλλά οικοδομούμε ανταγωνιστική οικονομία

Διευκρίνιση– Ευρώπη Ναι, Ευρώ Όχι

Αυτό το επιχείρημα δεν είναι αντιευρωπαϊκό.
Η Ελλάδα ανήκει στην Ευρώπη, πολιτισμικά, ιστορικά, γεωγραφικά, πολιτικά.

Είναι επιχείρημα για νομισματική κυριαρχία, για το δικαίωμα κάθε χώρας να ελέγχει το εργαλείο που χρειάζεται για να προσαρμόζεται στην παγκόσμια οικονομία.

Το ευρώ λειτουργεί για τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Αυστρία.
Δεν λειτουργεί για την Ελλάδα του 2026.
Και κάθε χρόνο που περνάει, η απόδειξη γίνεται πιο ξεκάθαρη.

Ήρθε η ώρα για μια ειλικρινή συζήτηση, χωρίς φόβο, χωρίς προπαγάνδα, χωρίς ταμπού.
Η Ελλάδα αξίζει καλύτερα από 15 χρόνια στασιμότητας.
Αξίζει το δικαίωμα να επιλέξει το μέλλον της.

Έξοδος από το ευρώ. Παραμονή στην Ευρώπη. Ανάκτηση του μέλλοντος.